Login lub e-mail Hasło   

Potworne, niewiarygodne zakłamanie...

Odnośnik do oryginalnej publikacji: http://prawica.net/node/13157
Nie ma głupich polityków, są tylko głupi wyborcy
Wyświetlenia: 5.912 Zamieszczono 10/08/2008

W wielu krajach mamy do czynienia z medialnymi kłamstwami, manipulacjami, wręcz z medialnym terroryzmem. I nie sposób tego uniknąć, w zależności od takich czy innych, często przeciwstawnych interesów. Czasami jest tak – ale tylko czasami, że opinia publiczna nie do końca i nie zawsze daje się oszukać czy zmanipulować, najczęściej jednak połyka strumień kłamstw, biorąc fikcję czy marzenia za rzeczywistość.

Jest to bardzo smutna konkluzja ale tak właśnie jest. Nie ma ani prostych recept ani szybkich rozwiązań aby zmienić ten stan rzeczy. Prawdę powiedziawszy, to trudno nawet wyobrazić sobie taki utopijny scenariusz, aby nagle większość społeczeństwa zaczęła odbierać rzeczywistość, taką jaka ona jest. A mówiąc już tak trochę humorystycznie, to czy naprawę chcielibyśmy aby spełniły się nasze marzenia?

Porównując media w krajach Zachodu, można odnieść wrażenie, uczestnictwa w jakimś – raczej marnej jakości, fabularnym filmie, w roli statystów ogłupionego tłumu. Sztuka wytwarzania fikcyjnego świata osiągnęła wręcz niewyobrażalne rozmiary i co ciekawe ale zarazem tragiczne, szeroko rozumiany „tłum” wydaje się być z tego stanu rzeczy całkiem zadowolony. Techniki serwowania marzeń, zaspakajania instynktów i własne mniemania – „mniemanologia stosowana” – wydają się być zdecydowanie ważniejsze od faktów i argumentów. I dopóki manipulacje medialne są mało zauważalne a społeczeństwo nie rozumie ich funkcjonowania, dopóty będzie okłamywane i oszukiwane.

To co w tym wszystkim jest istotne to skala kłamstwa. Czy informacje zmanipulowane, a więc kłamstwa i tzw. półprawdy – czyli pełne kłamstwa – są dominujące czy stanowią margines przekazu? Dla ludzi urodzonych i wychowanych w systemie komunistycznym, nie jest to bynajmniej pytanie retoryczne. W tamtej rzeczywistości wszystko było pod totalną kontrolą, i mowy nie mogło być o wolnej, niezależnej myśli. Albo mówiąc inaczej, myśleć każdy sobie mógł co chciał, ale wypowiadać publicznie, tylko zgodnie z linią komunistycznej partii. Obecnie, komunistyczną partię zastąpiła tzw. poprawność polityczna i nie ma w tym cienia przesady.

Polska, mimo że ciągle jeszcze odbierana jest przez część zachodnich redaktorów, dziennikarzy, intelektualistów jako kraj Europy Wschodniej, generalnie mówiąc, kwalifikowana jest jako kraj Zachodu. Czy jednak aby na pewno słusznie? W Polsce jak chyba w żadnym innym kraju, skala zakłamania medialnego osiągnęła granice wydawałoby się nieprzekraczalne. Bardzo zasadnym jest ciągłe zadawanie pytań: czy w Polsce prawda ma jeszcze jakieś znaczenie? A „sędziami” przekazu medialnego jesteśmy my wszyscy, więc: gdzie podziała się nasza godność starej daty? Często lubimy ponarzekać na takiego czy innego polityka, lubimy traktować polityków jak głupców, ale jak ktoś kiedyś słusznie zauważył: „nie ma głupich polityków”, są tylko głupi wyborcy.

A z drugiej strony, na kogo mamy głosować i kogo wybierać, to podpowiadają nam „nasze” media. „Nasze” media zależne od „naszych” banków i „naszych” instytucji finansowych. Nigdy też nie wiadomo, czy „nasze” banki zależne są od „naszych” polityków, czy też odwrotnie? Tych „wzajemnie uzależnionych”, można by jeszcze wymieniać, tylko że to niczego nie zmienia i koło praktycznie się zamyka. Ważne jest to, że reprezentują „nasze” interesy, czy tego chcemy czy nie!

A jak my na tym faktycznie wychodzimy? To właśnie „malują” nam „nasze” media. Wręcz klasyczny przykład nowoczesności i postępu: żadnej przemocy, żadnego przymusu, żadnej wojny (keine Krieg). Ta sfera „naszości” przenosi się też na „naszych” dyplomatów i na różne umowy międzynarodowe, po to aby słabsi i głupsi je przestrzegali. Ba, tylko czy „nasze” media pozwolą nam zrozumieć, że tymi słabszymi i głupszymi, jesteśmy właśnie my sami? Nie ma wątpliwości, że i taka satysfakcja nas kiedyś dopadnie, szczególnie gdy nie będzie już konsekwencji i odwrotu od pewnych mechanizmów czy decyzji. My będziemy pluli sobie w brodę, a „nasze” media i ich „nasi” właściciele będą triumfować. Jedno w tym wszystkim, nie jest do końca jasne, czy to „my” to jeszcze ciągle będziemy my? Ale po co się na zapas martwić, kiedy mamy „nasze” media – one nam i to wyjaśnią...

Chyba w żadnym kraju cywilizowanym – do których przecież Polska też ma aspiracje należyć – nie ma takiego rozdźwięku pomiędzy pracownikami środków masowej informacji czy bardziej ściśle, sfery propagandy a ich własnym społeczeństwem. Media w Polsce, poza nielicznymi wyjątkami – są jak rakotwórczy, ropiejący „wrzód”. Jeszcze jest czas aby ten „wrzód” wyciąć, czyli przeprowadzić totalną lustrację środowiska dziennikarskiego, szczególnie tego najbardziej skomunizowanego, skupionego w TV, w radio i we wszystkim większych redakcjach oraz ograniczyć wpływy zagranicznych – szczególnie niemieckich „szczekaczek” na polskim, okupowanym przez nich rynku medialnym.

Przykładem totalnego skundlenia środowiska dziennikarskiego i ogromnego skandalu równocześnie, jest choćby stosunek mediów do komunistycznego agenta Lecha Wałęsy. Po opublikowaniu kompromitujących Wałęsę dokomentów o jego agenturalnej przeszłości – których tan jako były prezydent, wcześniej nie ukradł i nie zniszczył – zapadła jakaś dziwna, głucha cisza. Chodzi o książkę – notabene wydaną tylko w 4 tys. egzemplarzy – autorstwa doktorów Cenckiewicza i Gontarczyka pt. „SB a Lech Wałęsa. Przyczynek do biografii”. Chociaż nie tak całkiem, „najemnicy medialni” zaczęli atakować autorów książki (na długo zanim się ukazała) w sposób, który może mieć miejsce tylko w systemach totalitarnych albo może być inspirowany przez ich własną agenturalność. W polskojęzycznych mediach przelała się fala kłamliwej propagandy wybielającej Wałęse, i to chyba najlepiej pokazuje w którym miejscu jest tzw. „polska demokracja”

. Zresztą różnych „akcji” przedstawiających Wałęsę z jak najlepszej strony możemy spodziewać się w najbliższej przyszłości – trzeba przecież podbudować nadwątlony autorytet. Aby nie być gołosłownym – oto taki drobny przykład z licznych propagandowych zabiegów, nie tak dawno red. Hanna Lis w telewizyjnych „Wiadomościach” stwierdziła – zgodnie z wyznaczoną linią postkomunistycznych „szczekaczek” – że, Lech Wałęsa dalej cieszy się ogromnym poparciem, szacunkiem i zaufaniem Polaków. Razem ze swoim mężem Tomaszem Lisem, ci tzw. „redaktorzy” są żenującym przykładem uskuteczniania propagandy w stylu bolszewickim, pokazując jak bolszewizm może funkcjonować we współczesnych realiach.

Natomiast szef państwowej TV Andrzej Urbański, po raz kolejny udowadnia, że niewiele różni się od swoich poprzedników na tym stanowisku – prawie bez wyjątku, komunistycznych agentów – w tym szczególnie od rzecznika stanu wojennego Jerzego Urbana (nie tak dawno gościa w programie red. Tomasza Lisa).

Jeszcze gdy obowiązywały przynajmniej do pewnego stopnia jakieś zasady przyzwoitości i honoru a słowa na sztandarach znaczyły to co było tam napisane: „Bóg, Honor i Ojczyzna”, zdrajców takiego kalibru jak Wałąsa wieszało się na latarniach. Obecnie, w niewiarygodnie zakłamanych czasach, gdzie obłuda, fałsz i hipokryzja są dominującymi komponentami otaczającej rzeczywistości, robi się z komunistycznego szpicla, kłamcy i krętacza, niemal narodowego bohatera. Zresztą, we współczesnym panteonie polskich bohaterów nie tylko Lech Wałęsa „oświeca” swoją aureolą, ale jednym tchem należy wymienić: Gieremka, Mazowieckiego, Kuronia, Michnika (nie tego ze Szwecji ale naturalnie „naszego” Adasia), Kozłowskiego, Kwaśniewskiego, i wielu, wielu innych „ogrągłostołowców” o kręgosłupach z makaronu czterojajecznego, a może nawet samego Jaruzela ps. „Wolski” i jego ministra od propagandy Urbana – niestety, nie jest to żadna ironia.

To, że są to „ludzie honoru”, „prawi”, „uczciwi” jak „perły i skarby narodowe” to już wiemy od bardzo dawna z „naszych” mediów. Teraz tylko, do tej reszty „zakutych łbów” – jeśli takie się jeszcze gdzieś, nie daj Boże – może na prowincji – ostały, należy wbić raz na zawsze: to jest nasz nowy panteon bohaterów narodowych! A spis lektur dla młodzieży wg. niego ma być ustalany, koniec i kropka.

Chciałoby się powiedzieć, a raczej wykrzyczeć i to w pijackim uniesieniu – bo bez wódy do tych spraw nie podchodź – prawdę, prawdę racz nam zwrócić Panie! Dzisiaj, prawdy bardziej nam potrzeba niż chleba i powietrza. I nie wolno tracić nadziei, że tak się kiedyś stanie, bo na razie tylko nadzieja nam pozostała.


Krzysztof Wojciechowski
Ottawa, Kanada
inne teksty autora...

Zobacz też

Podobne artykuły


39
komentarze: 13 | wyświetlenia: 5113
10
komentarze: 18 | wyświetlenia: 6086
34
komentarze: 87 | wyświetlenia: 3672
24
komentarze: 4 | wyświetlenia: 23566
24
komentarze: 15 | wyświetlenia: 11101
7
komentarze: 16 | wyświetlenia: 841
18
komentarze: 9 | wyświetlenia: 12541
14
komentarze: 3 | wyświetlenia: 1676
13
komentarze: 1 | wyświetlenia: 3851
10
komentarze: 1 | wyświetlenia: 11228
9
komentarze: 3 | wyświetlenia: 734
9
komentarze: 12 | wyświetlenia: 1336
7
komentarze: 4 | wyświetlenia: 618
 
Autor
Dodał do zasobów: Grzegorz Rossa.
Artykuł



Cenckiewicz Gontarczyk to faktycznie typowe skundlenie agentów maniakalnej tajnej policji politycznej. To trzeba przyznać. Dziadek p. S. Cenckiewicza był oprawcą stalinowskim w UB. Widać nie daleko jabłko od jabłoni pada...

Książkę sam przeczytałem, ale pożyczoną, nie zdobyczną. Nie ma tam faktów ani dowodów. Same politologiczne lanie wody przez totalnie skundlonych agentów aktualnej bezpi

...  wyświetl więcej

"SB a Lech Wałęsa" Gontarczyka i Cenckiewicza to solidna praca naukowa, napisana zgodnie z zasadami. Wprawdzie wymowa książki kłóci się z wyimaginowanym w mediach obrazem "bohatera" to jeszcze nie powód by obrażać autorów. Argumentacja dot. dziadków i pradziadków też mnie nie przekonuje. Powiało Kurskim.

Którym? Bo podobno jest ich więcej niż jeden.

"Chciałoby się powiedzieć, a raczej wykrzyczeć i to w pijackim uniesieniu – bo bez wódy do tych spraw nie podchodź – prawdę, prawdę racz nam zwrócić Panie!"

Jaką prawdę? Góralską pewnie - jak to określił swego czasu ks. Tischner... cała prawda, półprawda, ćwierćprawda i g...prawda. Więc twoja, autorze, prawda, to ta ostatnia.

A co do krzyku... Już niektórzy krzyczą w pijackim uniesieniu - pijani nienawiścią, zawiścią, otumaniali po prostu. Gówniarzy nam nie brak.

Jeszcze tak w temacie prawdy bym dodał znane powiedzenie, że "Prawda jest jak dupa, każdy ma swoją!" Tyle, że pierdnięcie z cudzej dupy jest nieznośne dla własnego nosa.

  werna,  11/01/2009

"Panteon polskich bohaterów " ... Przy takich bohaterach "pijackie uniesienie" jak najbardziej na miejscu.

  swistak  (www),  13/01/2009

Paranoja polityczna polega na tym ,ze bohater jest ciągle żywy i moze prostować to co mu insynuuja. Niestety zwykle czynia to polityczni historycy tym nieżywym bohaterom .

  wiza,  16/01/2009

Ostrych autor użył sformułowań, naród do tego nie przywykły. U nas nie mówi się, że ktoś kłamie, ale że zaledwie konfabuluje, na bandytę nie mówi się że bandyta, ale że żołnierz mafii, złodzieja który okrada skarb państwa czyli nas, określa się mianem człowieka niegospodarnego. Taki jest obraz zdegenerowanych mediów i części społeczeństwa.
Jeśli podoba Wam się żyć w takim zakłamaniu - Wasza ...  wyświetl więcej

Niezła strategia, wydać jakiegoś gniota a następnie spłodzić kilka głupawych artykułów i nawiązać w nich do swojego "dzieła". Kto chce się odezwać i polemizować, ten marsz do księgarni. A jeśli ktoś nie czytał to głupek pewnie i nie warto zwracać na niego uwagi. Gratuluję spojrzenia na świat :) (okiem handlowca oczywiście).

  ,  04/10/2009

no cóz ten artykuł ......podaje tak zwane prawady objawione....ktore wszyscy doskonale znamy.....nic nowego.Pewnie jest to spowodowane ...dużą odległością Pana od Polski...a tu życie normalnie płynie...powinien Pan wrócić do Polski...nie ma z tym obecnie żadnego problemu...a póki co proponuję wypisywac się na temat kraju, w którym obecnie Pan żyje....tem tez jest wiele ciekawych tematów..tylko dlaczego Pan o tym nie piesze????

Wspomnienia:
Zabolało dlatego, że przypomniało mi moje studia w czasach stalinowskich. Najpierw na Politechnice Wrocławskiej urągała mi od „bubków inteligenckich” trzęsąca tą uczelnia rosyjska żydówka nie umiejąca dobrze po polsku, Nina Kupiec. Potem, kiedy za radą dziekana,który powiedział mej matce, że sam się czuje przez to babsko zagrożony,przeniosłem się na Politechnikę Warszawską, wpa ...  wyświetl więcej

  ,  04/10/2009

to my wiemy ,ze wielu polityków naszej doby,podających sie za opozycjonistów , solidarnościowców, ma korzenie w SB czy nawet UB......tylko to tak jak na wojnie.....prawdziwi bohaterowie sa martwi....na cmentarzach!Ci natomiast którzy chodzą w aureoli .....swiętych narodowych,to w większości współpracownicy ustroju socjalistycznego.Można wymieniać nazwiska.....Arendarski....Bolek,Boni,Centckiewicz( ...  wyświetl więcej

Skutkiem wszystkiego o czym Pan piszę jest maksymalne ogłupienie i odebranie świadomości społeczeństwu. TO co w Polsce dzieję się od roku 1989, a może nawet wcześniej, prowadzi nas tylko w kierunku kompleksu Jot, maksymalnej autorytarnej władzy nad społeczeństwem...
Po więcej zapraszam na mojego nowego bloga http://nowyporzadek.bloog.pl/



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2017 grupa EIOBA. Wrocław, Polska