Login lub e-mail Hasło   

Receptury piw domowych

Piwowarstwo rozwinęło się znacznie dopiero w średniowieczu (po VIII w.) w całej środkowej Europie, gdzie produkcją piwa zajmowały się klasztory, czy dwory królewskie.
Wyświetlenia: 11.830 Zamieszczono 06/10/2008

Głosi czeskie porzekadło, a jego sens i prawdziwość potwierdza bogata historia produkcji tego napoju i powszechność jego spożywania trwająca od wieków.

W okresie wczesnego neolitu, tj. około 10-12 tys. lat p.n.e., w ciepłych i dobrze nawodnionych częściach Starego Świata, w Mezopotamii i Egipcie, społeczność zorganizowana, która przeszła z „dzikich żniw" na gospodarstwa uprawne, z różnych traw, ziół, jagód, korzeni oraz miodu sporządzała polewki, które po zakwaszeniu i fermentowaniu służyły za napoje odurzające. W zimniejszych obszarach Azji i Europy, przypuszczalnie dopiero w początkach gospodarstw okopowych, słodkie polewki poddawano samorzutnemu fermentowaniu, czyniąc z nich pierwotne piwa z niedużą zawartością alkoholu (ok. 2-3%). Wydaje się jednak zupełnie pewne, że kolebką piwa była Mezopotamia, gdzie Sumerowie
z górą 7 tys. lat p.n.e. wyrabiali napoje alkoholowe, stanowiące coś w rodzaju piwa. W tym czasie surowcem podstawowym do produkcji tego napoju był owies oraz jęczmień i proso.

W Babilonii piwo było cenionym napojem narodowym. Warzeniem jego zajmowały się kobiety w swoich gospodarstwach domowych. Z czasem powstawały browary przy świątyniach i w dobrach panujących. Piwo dojrzewało w naczyniach glinianych. Niewiasty piły piwo doprawione miodem lub innymi słodyczami (daktylami, słodkimi jagodami itp.). Produkcja piwa w Babilonii obwarowana była przepisami, które słynny władca Babilonii — Hammurabi, zawarł w XVIII wieku p.n.e. w najsławniejszym kodeksie prawnym, gdzie §111 nakazywał, aby piwowarzy nie fałszowali piwa (np. nie dolewali wody). Przekroczenie tego prawa groziło więzieniem w kadzi warzelnej, a karczmarze, którzy sprzedawali piwo po wygórowanych cenach, za karę mieli być wrzucani do rzeki.

Od Asyryjczyków i Babilończyków umiejętność warzenia piwa przejęły ludy zamieszkujące tereny wschodnio-południowego basenu Morza Śródziemnego. Szczególnie pomyślnie rozwinęła się produkcja piwa w Egipcie, a piwo nazywano tam „pożywieniem faraonów". Robotnicy egipscy mieli podobno otrzymywać 5 1 piwa dziennie(!), jeśli można wierzyć dobrym przelicznikom ówczesnych miar. Egipcjanie lubili piwo jasne, młode, słabsze, które pili wprost z beczki przez trzcinę (prototyp dzisiejszej rurki do napojów). Piwa te choć lekkie, były dobre i dobrze gasiły pragnienie. Od Egipcjan sztuka piwowarska przeszła do Palestyny i innych krajów Azji, stamtąd zaś do Grecji i Rzymu.

Okres panowania Cesarstwa Rzymskiego wpłynął hamująco na rozwój piwowarstwa, zwłaszcza w Europie. Piwa nie były wówczas jeszcze chmielone, były na ogół mętnawe  i różniły się znacznie smakiem od dzisiejszych piw. W celu wytworzenia w nim poszukiwanej już wówczas goryczki dodawano w niewielkiej ilości dzikiego rozmarynu, garbownika mirtolistnego i inne zioła. Dodawano też w formie przypraw jagody leśne, soki drzew oraz miód.

Piwowarstwo rozwinęło się znacznie dopiero w średniowieczu (po VIII w.) w całej środkowej Europie, gdzie produkcją piwa zajmowały się klasztory, dwory królewskie i bogate miasta Flandrii, Holandii, zachodnich terenów Niemiec i Związku Hanzeatyckiego. Za protektora browarnictwa i opiekuna piwowarów uważany był legendarny król flamandzki Gambrinus (współczesny Karolowi Wielkiemu. IX w.). Legenda głosi nawet, że był on wynalazcą piwa w Europie.

Na ziemiach polskich znane było warzenie piwa od zamierzchłych czasów, jeszcze przed powstaniem naszej historii. Szczególnie rozpowszechnione było piwo wśród Polan zamieszkałych w dorzeczu Odry, nad Gopłem i w dorzeczu środkowej Warty (VI-X w.). Aleksander Bruckner podaje, że w kulturze grodziskowej Polski pogańskiej "przy uczcie napoje więcej niż pokarmy ceniono i nic z przypadku prasłowiańska jej nazwa. pir od picia się wywodzi; do piru należało pi-wo, tj. napój, niegdyś termin ogólny, z czasem do wyrobu słodu zbożowego ograniczony...". Pozostaje zagadką, czy to Niemcy przekształcili słowo „pir" na ..bir" (Bier).

Przy nieustannym poprawianiu piwa Polanie zauważyli goryczkowo-moczopędne oraz pobudzające apetyt wartości chmielu, ale dopiero w IX w. posłużyli się tą rośliną do zaprawiania napoju. Powszechne zastosowanie chmielu w piwowarstwie europejskim datuje się od końca XII w. gdy jeden z bawarskich klasztorów wprowadzi) chmiel na szeroką skalę do produkcji piwa we własnym browarze. Z czasem wyrabiany napój nabrał szlachetnej goryczki i wówczas inne warzelnie piwa już na stałe wprowadziły go do receptury napoju. Od tego też okresu w produkcji piwa przeważa jęczmień, ażeby w XV w. stać się ogólnie stosowanym surowcem.

Od XVI w. wyrób piw ogarnął całą Europę, powstały liczne i coraz większe browary  i choć wojna trzydziestoletnia w pierwszej połowic XVII w. zahamowała rozwój piwowarstwa, to jednak gałąź tego przemysłu przetrwała kryzys i cieszyła się stałym rozkwitem. Również za czasów saskich spożycie piwa w Polsce było ogromne, a chmiel do jego produkcji przywożono w wielkich ilościach z Czech, gdy własnego brakowało. Jakość polskich piw była bardzo wysoka, a sława ich sięgała poza granice kraju.

Niestety, dobre lata dla piwa w Polsce skończyły się pod koniec XVI w., gdy zaczęła go wypierać gorzałka, a u schyłku XVIII w. nadeszła z kolei moda na picie wina, chociaż jeszcze w Sejmie Czteroletnim w XVIII w. przedkładano piwo nad inne napoje. Podnieceni debatą posłowie gasili wówczas pragnienie roznoszonym piwem.

Odrodzenie polskiego piwowarstwa nastąpiło dopiero w okresie Królestwa Kongresowego. Nowoczesny przemysł piwowarski powstawał w Polsce dopiero w XIX wieku. W tym czasie powstały w Polsce sławne do dziś browary w Okocimiu, Żywcu, Haberbuscha i Schielego w Warszawie i szereg innych. Warto dodać, że znany z dobrych piw browar w Tychach został założony już w 1629 roku.

Dziś piwo jest najbardziej rozpowszechnionym napojem w całym cywilizowanym świecie, gdzie w ciągu jednej tylko godziny wypija się obecnie 1,6 miliona litrów piwa, czyli około 5 milionów butelek czy puszek. Jeszcze tylko konsumpcja wina nieznacznie przekracza spożycie piwa. ale już z tendencją malejącą.

Definicja piwa jest prosta, głosi, że jest to napój o niskiej mocy, otrzymywany  w drodze fermentacji alkoholowej brzeczki piwnej przygotowywanej ze słodu, chmielu  i wody przy użyciu drożdży. Głównymi składnikami piwa są: woda, ekstrakt rzeczywisty (4,6-11%), alkohol etylowy (1,8-9% obj.), dwutlenek węgla (0,35-0.45%) oraz goryczkowe składniki chmielu. Piwo jest napojem orzeźwiającym, o niskiej zawartości alkoholu, lekko podniecającym, a dzięki przyjemnej goryczce chmielowej, pienistości i wydzielaniu się dwutlenku węgla dobrze zaspokaja pragnienie, wzmaga wspaniale apetyt oraz przyspiesza trawienie. Jest więc doskonałym aperitifem naturalnym. Najbardziej smakuje, gdy jest wypite przed posiłkiem oraz w godzinach wieczornych. Piwo ma również pewną wartość odżywczą. Jako napój powstały z wyciągu słodowego, do którego przeszły cenne i odżywcze składniki, ma wysoce przyswajalne związki azotowe i cukrowe, sole mineralne oraz witaminy Bl, B2, B6, PP i inne.

Do produkcji piwa stosowany jest specjalny jęczmień browarny dwurzędowy, jary,  z którego po skiełkowaniu otrzymuje się słód. Proces kiełkowania trwa 5-8 dni. Wyrośnięte kiełki maja około 10-15 mm długości. W niektórych krajach zamiast słodu jęczmiennego dozwolone jest częściowe użycie ryżu, kukurydzy, prosa, cukru zwykłego, cukru ziemniaczanego, maltozy i syropów. Nasze normy do produkcji piw browarnianych dopuszczają też dodatek innych zbóż niesłodowanych, a nawet użycie płatków zbożowych. Podczas kiełkowania w jęczmieniu następuje scukrzenie skrobi oraz zachodzą procesy enzymatyczne, które doprowadzają do zafermentowania powstałych w słodzie cukrów. 

Charakterystyka piw

Piwa dzielą się zasadniczo na lekkie o zawartości ekstraktu wyjściowego (przed fermentacją) do 10% wagowych i alkoholu 2,2-4,4% obj. pełne o zawartości ekstraktu wyjściowego  10-15% wag. i alkoholu 4,2-6,3% obj. oraz mocne, o zawartości ekstraktu wyjściowego  15-22% wag. i więcej oraz alkoholu 6,3-8,2% objętości.

Jest wiele gatunków piw różniących się między sobą barwą, smakiem i składem chemicznym. Typ piwa zależy głównie od mocy brzeczki wyjściowej, od barwy użytego słodu (piwa jasne  i ciemne) oraz od ilości dodanego chmielu. Piwa ciemne, sporządzane ze słodu ciemnego (karmelizowanego), mają, w odróżnieniu od jasnych, swoisty słodowo-chmielowy zapach  i słodkawokarmelowy gorzkawy smak.

Złocisty, musujący napój z piękną pianką jest dość łatwy do sporządzenia  w warunkach domowych. Zamiast drożdży piwnych można użyć drożdży piekarskich, pod warunkiem że będą świeże i czyste. Rozmnażają się one szybko, przerabiając cukier na alkohol i dwutlenek węgla. Postępując dokładnie według wskazań zawartych w recepturach, szybko i bez trudu uzyska się dobrze nasycone dwutlenkiem węgla piwa domowe, które pienić się będą równic dobrze, jak piwa produkowane w browarze, będą też pożywne  i orzeźwiające. Ich walory smakowe regulować można według własnych, indywidualnych upodobań (bardziej gorzkie lub bardziej słodkie).

Fermentacja brzeczki piwnej powinna się odbywać w takich naczyniach (beczułce, pojemniku plastykowym czy balonie), w których otwory można nakryć lekko dopasowaną przykrywką lub lekko nałożoną zakrętką, tak aby wytwarzająca sic piana i dwutlenek węgla  w czasie fermentacji mógł swobodnie uchodzić, a dostęp powietrza z zewnątrz był utrudniony. Można również zastosować rurkę fermentacyjną używaną przy fermentacji win. Fermentacja burzliwa piwa trwa od 4 do 6 dni, po czym po oddzieleniu piwa z osadu następuje „cicha" - butelkowa fermentacja pod szczelnym zamknięciem, która zapewnia dużą zawartość dwutlenku węgla w butelce. Najlepsze butelki do piw domowych, to butelki po winie lub wódce z zakrętką metalową, butelki plastykowe do napojów gazowanych do wielokrotnego używania, tzw. zwrotne (grubo-ścienne), o pojemności 1.5-2 l oraz typowe, tradycyjne butelki do piwa zamykane pałąkiem, z gumową uszczelką. Zawartość alkoholu  w piwach domowych wynosi przeciętnie 3-4% objętościowo. Podobnie jak produkowanych  w browarze, również piw gotowych robionych w domu nie należy przetrzymywać dłużej niż 7-10 dni, gdyż po tym czasie napój kwaśnieje i nadmiernie się burzy. Przy wyrobie piwa należy zachować szczególną czystość, aby nie dopuścić do jego skwaśnienia.

Piwa należy pić zawsze dobrze oziębione.

Receptury piw domowych

piwoPiwo ciemne I (10l)

  • 1,2 l jęczmienia
  • 0,25 kg cukru
  • 30 g chmielu
  • 3 Ł. karmelu
  • 11 l wody
  • 20 g drożdży 

Jęczmień zrumienić na patelni na kolor jasnobrunatny, zemleć i gotować w 6 l wody przez  3 godz. Odstawić i dopełnić wodą (przegotowaną) do pierwotnej ilości. Osobno zrobić wywar  z chmielu w 2 l wody, rozpuścić cukier w 3 l gorącej wody, wszystko razem zmieszać  i ostudzić do temp. 22-25 °C Dodać rozpuszczone w 1 szklance ciepłej wody drożdże oraz karmel i odstawić w lekko przykrytym naczyniu, napełnionym do 3/4 pojemności, w ciepłe miejsce na 24 godz. Następnie przecedzić piwo przez płótno do czystych butelek, napełniając je do 3/4 pojemności, zamknąć szczelnie metalowymi zakrętkami i odstawić do chłodnego pomieszczenia. Po 5-6 dniach będzie gotowe. Pić piwo o temp. 12-14°C

Piwo ciemne II (10 l)

  • 1 l jęczmienia
  • 0,25 kg cukru
  • 20 g chmielu
  • 11 l wody
  • 20 g drożdży
  • 3 Ł. karmelu 

Zrumienić jęczmień na blasze w piekarniku na jasnobrunatny kolor, zemleć w elektrycznym młynku do kawy i gotować z 6 l wody przez 3 godz. Oddzielnie ugotować chmiel w 2 l wody. a cukier rozpuścić na gorąco w 3 l wody. Wszystko zmieszać dodając karmel. Gdy brzeczka ostygnie do temp. 25 °C, dodać rozmnożone drożdże w szklance letniej wody, zamieszać  i wlać do czystego gąsiora, napełniając go do 3/4 pojemności, szyjkę zaś obwiązać gazą. Po 24 godz. rozlać piwo przecedzone przez płótno do czystych butelek, do 3/4 pojemności, szczelnie zamknąć nakrętkami lub pałą-kami z uszczelką gumową i przenieść do chłodnej piwnicy. Pić piwo po tygodniu, o temp. 10-12 °C.

Piwo ciemne III (10 1)

  • 2,5 kg kawy zbożowej (popularnej)
  • 0,35 kg cukru
  • 20 g chmielu
  • 11 l wody
  • 20 g drożdży 

Zalaną zimną wodą kawę i cukier gotować przez 1 godz., dodać chmiel i gotować jeszcze przez 30 min., po czym ostudzić i przecedzić przez płótno. Uzupełnić brzeczkę wodą do 10 l, podgrzać do temp. 22-25 °C, dodać rozpuszczone w 1 szklance ciepłej wody drożdże i lekko przykryć naczynie, napełniając je do 3/4 pojemności, i odstawić w ciepłe miejsce na 24 godz. Następnie przecedzić piwo przez płótno do czystych butelek, zamknąć je szczelnie metalowymi zakrętkami i odstawić w chłodne miejsce. Po 2 dniach będzie gotowe. Pić piwo o temp. 12-14 °C.

Piwo ciemne podpiwkowe (10 1)

  • 1 paczka podpiwku
  • 0,6 g cukru
  • 10 l wody
  • 10 g drożdży 

Do wrzącej wody dodać podpiwek i gotować ok. 10 min., po czym przecedzić przez płótno (rozłożone na sicie) i ostudzić do temp. 25 °C, dodać drożdże rozpuszczone w jednej szklance letniej wody, wymieszać i dodać cukier, mieszając aż do całkowitego rozpuszczenia. Następnie brzeczkę rozlać do czystych butelek napełnionych do 3/4 pojemności, szczelnie zamknąć nakrętkami lub pałą-kami z uszczelką gumową i odstawić w ciepłe miejsce o temp. ok. 25 °C. Następnie przenieść do chłodnego pomieszczenia o temp. 12-15 °C. Będzie gotowe już po 3-5 dniach. Pić piwo o temp. 10-12 °C.

Piwo imbirowe - Ginger beer (10 l)

  • 1 kg cukru
  • 40 g mielonego imbiru
  • 5 cytryn
  • 10 l gorącej wody
  • 40 g drożdży 

Sok wyciśnięty z cytryn dodać do wody wraz z 3 skórkami z cytryn pokrojonymi w paseczki, domieszać cukier i imbir. Doprowadzić płyn do temp. 22-25 °C, dodać rozpuszczone w 1 szklance ciepłej wody drożdże, zamieszać, naczynie lekko przykryć, napełniając je do 3/4 pojemności, i odstawić w chłodne miejsce. Następnego dnia przecedzić piwo przez płótno, rozlać do czystych butelek, napełniając je do 3/4 pojemności, szczelnie zamknąć metalowymi zakrętkami i odstawić w ciepłe miejsce na 2-3 dni, po czym przenieść je do chłodu. Pić po kolejnych 2 dniach, o temp. 8-10 °C.

Piwo jałowcowe (10 1)

  • 0,5 l jęczmienia
  • 0,5 kg rozgniecionych suszonych jagód jałowca
  • 0,30 kg cukru
  • 20 g chmielu
  • 11 l wody
  • 20 g drożdży 

Jęczmień zalać (przykryć) wodą i odstawić na 24 godz. Następnie odcedzić przez sito, przełożyć ziarno do miski, nakryć ją wilgotną serwetką i odstawić. W ciągu dnia kilka razy mieszać ostrożnie, aby się ziarno nie zaparzyło. Gdy jęczmień puści kiełki (dł. 2-3 mm) wyjąć słód i wypiec go na blasze w średnio nagrzanym piekarniku na kolor złocisty, mieszając od czasu do czasu. Wysuszony słód zemleć, zalać 11 l wody i gotować razem z jałowcem, chmielem i cukrem przez godzinę. Do ostudzonej do temp. 22-25 °C brzeczki dodać rozpuszczone w 1 szklance ciepłej wody drożdże i odstawić lekko przykryte naczynie napełnione do 3/4 pojemności w ciepłe miejsce na 24 godz. Następnie przecedzić piwo przez płótno do czystych butelek, napełniając je do 3/4 pojemności, zamknąć szczelnie metalowymi zakrętkami i odstawić do chłodnego pomieszczenia na 5-7 dni. Pić piwo o temp. 10-12 °C.

Piwo jasne I (10 l)

  • 1 l jęczmienia
  • 0,25 kg cukru
  • 20 g chmielu
  • 11 l wody
  • 20 g drożdży 

W celu zrobienia z jęczmienia słodu, należy namoczyć jęczmień na 24 godz., następnie przecedzić przez sito, włożyć jęczmień do kuwety (miski), nakryć mokrą ścierką i mieszać  w ciągu dnia kilka razy, aby się nie zagrzał, trzymając go tak długo, aż wypuści kiełki. Następnie słód dokładnie wysuszyć na blasze piekarnika w niezbyt wysokiej temperaturze, po czym zemleć go w elektrycznym młynku do kawy i gotować w 6 1 wody przez 3 godz. Oddzielnie ugotować chmiel w 2 l wody, a cukier rozpuścić na gorąco w 3 l wody. Wszystko zmieszać, a gdy brzeczka ostygnie do temp. 25 °C, dodać rozdrobnione drożdże w jednej szklance letniej wody, zamieszać i wlać do czystego gąsiora napełniając go do 3/4 pojemności, szyjkę zawiązać gazą. Po 24 godz. rozlać piwo przecedzone przez płótno do czystych butelek do 3/4 pojemności, szczelnie zamknąć butelki nakrętkami lub pałąkami  z uszczelką gumową i przenieść do chłodnej piwnicy. Pić piwo po tygodniu, o temp. 8-10 °C.

Piwo jasne II (10 l)

  • 0,15 l jęczmienia
  • 11 l wody
  • 20 g chmielu
  • 50 g zmielonego ryżu 

Na patelni upalić jęczmień na kolor złocisto brunatny (nie przypalić!), dodać 6 l wody  i gotować przez 3 godz. na małym ogniu. Odstawić i dopełnić wodą (przegotowaną) do pierwotnej ilości. Oddzielnie zrobić wywar z chmielu w 2 1 wody, rozpuścić cukier w 3 l gorącej wody, wszystko razem zmieszać i ostudzić do temp. 22-25 °C. Dodać rozpuszczone  w 1 szklance ciepłej wody drożdże i odstawić brzeczkę piwną w lekko przykrytym naczyniu, napełnionym do 3/4 pojemności, w ciepłe miejsce na 48 godz. W połowie fermentacji dodać ryż. Przecedzić piwo przez płótno do czystych butelek, napełniając je do 3/4 pojemności, zamknąć szczelnie metalowymi zakrętkami i odstawić w chłodne miejsce. Po 5-6 dniach będzie gotowe. Pić piwo o temp. 10-12 °C.

Piwo jasne III (10 l)

  • 1,5 l jęczmienia
  • 1, 5 kg cukru
  • 100 g chmielu
  • 40 g drożdży
  • 11 l wody 

Jęczmień zalać ciepłą wodą i moczyć przez 5-6 godz., aż do na-pęcznienia. Wodę zlać  i ziarno umieścić w garnku kamiennym lub emaliowanym, przykryć naczynie serwetką złożoną w trzy warstwy i odstawić na około 2 tygodnie, aż do chwili, gdy ziarno puści kiełki długości 1-1,5 cm. Skiełkowane ziarno (słód) wsypać do drugiego garnka i zalać 7 l ciepłej wody, po czym gotować ok. 3 godz. Tymczasem sporządzić syrop z cukru i wody, po czym składniki zagotować. Chmiel włożyć do emaliowanego garnka, wlać pozostałą część wody  i gotować ok. 3 godz. Brzeczkę wraz z wywarem chmielowym zmieszać i przecedzić, dodać syrop cukrowy, wymieszać i ostudzić płyn do temp. 30 °C, następnie dodać drożdże rozpuszczone w szklance letniej wody i dobrze zamieszać. Całość wlać do czystego gąsiora do 3/4 pojemności, i odstawić w ciepłe miejsce na 24 godziny. Następnie przecedzić piwo przez płótno, wlać do czystych butelek, napełniając je do 3/4 pojemności, szczelnie zamknąć zakrętkami metalowymi lub pałąkami z uszczelką gumową i odstawić do chłodnego pomieszczenia na 7 dni. Pić piwo o temp. 8-10 °C.

Piwo jasne lekkie staropolskie (10 l)

  • 0,4 kg żyta
  • 0,4 kg jęczmienia
  • 0,8 kg mąki razowej
  • 0,25 kg mąki gryczanej
  • ok. 12 l wody
  • 60 g drożdży

W celu zesłodowania zboża namoczyć je na 24 godz., potem przecedzić przez sito, włożyć do kuwety lub miski, nakryć mokrą ścierką i mieszać w ciągu dnia kilka razy, aby zboże się nie zagrzało. Trzymać tak aż do wypuszczenia kiełków (2-3 mm). Następnie słód dokładnie wysuszyć na blasze w piekarniku na kolor złocisty, w niezbyt wysokiej temperaturze, po czym zemleć w elektrycznym młynku do kawy. Słód z mąką razową zaparzyć w garnku lub misce gorącą wodą (1,25 l), razem wymieszać, aby ciasto miało konsystencję jak na kładzione kluski i trzymać w cieple 12 godz. Następnie ciasto włożyć do 15-litrowego pojemnika, wymieszać z 10 l przegotowanej i ostudzonej wody i odstawić w spokoju na godzinę. Osobno mąkę gryczaną wraz z drożdżami zarobić z wodą na gęste ciasto i odstawić na 3-4 godz., aby się podniosło. Roztwór słodowy przecedzić przez sito i połączyć je  z ciastem gryczanym, w drugim podobnym, czystym pojemniku, dobrze wymieszać  i uzupełnić wodą do pojemności 12 l, pozostawiając pojemnik w cieple (25-30 °C) pod lekkim przykryciem na 5-6 godz. Po wymieszaniu piwo przecedzić przez płótno i wlać do czystych butelek do 3/4 pojemności, szczelnie je zamknąć metalowymi nakrętkami lub pałąkami z uszczelką gumową i przenieść do chłodnej piwnicy. Piwo jest bardzo orzeźwiające, smaczne, dobrze się pieni i musuje, można je przechowywać kilka tygodni. Pić piwo o temp. 8-10 °C.

Piwo miodowe (10 l)

  • 1,5 kg miodu pszczelego
  • 20 g chmielu
  • 20 g kwiatu lipowego
  • 10 g jałowca
  • 9 l wody
  • 20 g drożdży 

Sporządzić brzeczkę miodową, gotując miód z wodą i przyprawami przez 30 min., przecedzić przez płótno, ostudzić i uzupełnić wodą do 10 l, doprowadzając do temp. 22-25 °C oraz dodać rozpuszczone w 1 szklance ciepłej wody drożdże. Potem lekko przykryte naczynie, napełnione do 3/4 pojemności, odstawić w ciepłe miejsce. Po 5-6 dniach przecedzić piwo przez płótno i wlać ponownie do czystego naczynia (balonu), które należy zamknąć (zakorkować) szczelnie na dalsze 5 dni, trzymając je w chłodzie. Przy dużym ciśnieniu rozluźnić zamknięcie. Po tym czasie należy jeszcze raz przecedzić piwo szybko przez płótno do czystych butelek, napełniając je do 3/4 pojemności, zamknąć je szczelnie metalowymi zakrętkami i odstawić w chłodne miejsce. Pić piwo po tygodniu, o temp. 10-12 °C.

Piwo miodowo-jałowcowe (10 l)

  • 1,5 kg miodu pszczelego
  • 100 g rozgniecionych suszonych jagód jałowca
  • 20 g chmielu
  • 5 g mielonego imbiru
  • 5 g mięty pieprzowej
  • 11 l wody
  • 120 g upalonego jęczmienia
  • 20 g drożdży 

Zagotować wodę z jałowcem, chmielem, imbirem i miętą pieprzową, po czym dodać do niej uprażonego na patelni na kolor złocisty jęczmienia i gotować przez dalsze 10 min. Następnie przecedzić brzeczkę i rozpuścić w niej miód oraz ewentualnie dopełnić ją wodą do 10 l  i doprowadzić do temp. 22-25 C, dodać rozpuszczone w szklance ciepłej wody drożdże i po wymieszaniu całości przykryć lekko naczynie, napełniając je do 3/4 pojemności, po czym odstawić w ciepłe miejsce na 5 dni. Po tym czasie przecedzić piwo przez płótno do czystych butelek, napełniając je do 3/4 pojemności, zamknąć szczelnie metalowymi zakrętkami  i odstawić do chłodnego pomieszczenia. Po 5 dniach piwo będzie gotowe. Pić piwo o temp.  8-10 °C.

Piwo pokrzywowe (10 l)

  • 250 g suszonej pokrzywy
  • 50 g chmielu
  • 20 g liści majeranku
  • 5 cytryn
  • 1,25 kg cukru
  • 5 g kwasku cytrynowego
  • 11 l wody
  • 20 g drożdży 

Zioła, pokrojone skórki cytryn zalać gorącą wodą i gotować przez 15 min., dodać sok z cytryn i kwasek cytrynowy, wymieszać, przecedzić i ostudzić do temp. 22-25 °C. Dodać rozpuszczone w 1 szklance ciepłej wody drożdże i odstawić brzeczkę w lekko przykrytym naczyniu, napełnionym do 3/4 pojemności, na 3 dni. Następnie przecedzić piwo przez płótno, wlać do czystych butelek, napełniając je do 3/4 pojemności, szczelnie zamknąć zakrętkami metalowymi i odstawić do chłodnego miejsca na 7 dni. Pić piwo o temp. 10-12 °C.

Porter (10 l)

  • 1,5 kg jęczmienia
  • 0,5 kg cukru
  • 60 g chmielu
  • 3 Ł. kawy zbożowej typu Inka
  • 0,5 l karmelu
  • 40 g drożdży 

Jęczmień zrumienić na patelni na kolor brunatny, zemleć i gotować w 6 1 wody przez 3 godziny. Odstawić i dopełnić wodą (przegotowaną) do pierwotnej ilości. Osobno zrobić wywar z chmielu w 2 l wody. Rozpuścić cukier, karmel i kawę w 3 l gorącej wody, wszystko razem zmieszać i doprowadzić do temp. 22-25 °C. Dodać rozpuszczone w 1 szklance ciepłej wody drożdże i odstawić brzeczkę piwną w lekko przykrytym naczyniu, napełnionym do 3/4 pojemności w ciepłe miejsce na 3 dni. Następnie przecedzić piwo przez płótno do czystych butelek, napełniając je do 3/4 pojemności, zamknąć szczelnie metalowymi zakrętkami  i odstawić do chłodnego pomieszczenia. Po 5-6 dniach piwo będzie gotowe. Pić piwo o temp. 10-12°C.

Podobne artykuły


14
komentarze: 8 | wyświetlenia: 282
14
komentarze: 11 | wyświetlenia: 881
14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 824
13
komentarze: 0 | wyświetlenia: 891
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 701
12
komentarze: 12 | wyświetlenia: 651
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 1327
12
komentarze: 18 | wyświetlenia: 1499
12
komentarze: 6 | wyświetlenia: 1568
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 924
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 432
11
komentarze: 3 | wyświetlenia: 791
11
komentarze: 4 | wyświetlenia: 347
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 667
11
komentarze: 9 | wyświetlenia: 838
 
Autor
Dodał do zasobów: Marek Marecki
Artykuł
Dodatkowe informacje



  ,  13/10/2008

Wiem, że aby przepłukać nerki najlepsze jest na to piwo, sama nie piję tego trunku, ale przepisy pewnie wykorzystam chociażby dla gości.
Szczegółowo opracowany artykuł.

Pozdrawiam.

  ulmed,  07/01/2009

To wspaniale, że podałeś te receptury. Ludzie, jak to pięknie opisałeś umilali sobie, w zdrowy, tani sposób chwile odpoczynku.
Takie piwo, nie pasteryzowane, ma super działanie na nasz organizm.
Takie piwo, czasem można kupić, ale to jest unikalna sprzedaż.
Życzę zdrówka kufelkiem piwka.



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska