Login lub e-mail Hasło   

Miłości tematy niewyczerpane

Nie ma siły większej niż prawdziwa miłość. Ta twórcza magia składa się na pełnię ludzkiego życia.
Wyświetlenia: 9.003 Zamieszczono 19/07/2009

„Szukałem ciebie a odnalazłem siebie” Franz Grillparzer

Trudno wyobrazić sobie głębię uczuć, tak jak trudno wyobraznią objąć wszechświat. Jest jak źródło, jak studnia, z której czerpiemy, a wody mimo to nie ubywa. Dzięki jej sile, potrafimy wiele zmienić w naszym życiu, w postępowaniu, przewracając nasze życie „do góry nogami”. Mówiąc miłość, to nie tylko namiętność, ale wszystkie emocje odbierane zmysłami, wzajemnie obdarzających się pozornie obcych sobie ludzi. Zasoby miłości, jakie człowiek w sobie nosi, rosną w sposób przeczący logice. Każdy umie kochać i tylko od niego zależy czy chce podzielić się tym uczuciem z innymi.

„Spotkanie dwóch osób jest jak zetknięcie się dwóch substancji chemicznych, jeśli zajdzie między nimi reakcja, obie ulegną przemianie” Carl Gustaw Jung

Miłość ma wpływ na nasz charakter, to jak postrzegamy innych, zmienia naszą egzystencję. Św. Paweł pisze o trzech cnotach wiary, nadziei i miłości, ale to nie wiara, nie nadzieja zmienia nasze życie, tylko najważniejsza spośród wszystkich cnót miłość. Bez miłości życie na ziemi byłoby niemożliwe, co jest faktem niezaprzeczalnym. Czy jesteśmy w stanie wyobrazić sobie świat pozbawiony uśmiechu, dobrego słowa, pocałunku..łez? Dla tych sześciu liter nie istnieje słowo niemożliwe. Wychodzimy poza siebie, stajemy się otwarci, odważni, delikatni. Treścią naszego życia chyba zawsze będzie szukanie drugiej połowy, bratniej duszy. Oczekiwanie wspaniałych doznań, przy zespoleniu się z naszym wybrankiem jest fascynującą tajemnicą. Cóż wiemy o miłości, jeśli jej nie przeżyjemy. Wszystko może nią być, ale czy jest to miłość prawdziwa?

„Myli się ten, kto twierdzi, że miłość to owoc długiej przyjazni i usilnych starań. W rzeczywistości miłość to dziecko duchowego przyciągania. Kiedy nie pojawi się w jednej chwili, to nie pojawi się ani za lata, ani za pokolenia” Khalil Gibran

Charakter prawdziwej miłości jest zupełnie inny, niż siła zrodzona pod wpływem impulsu i nagle znikająca, gdy zostaje poddana ciężkiej próbie. Nie jest popędliwa. Wprost przeciwnie. Jest głęboka w swej naturze, ale nie kieruje się powierzchownością. Najważniejsze dla niej jest wewnętrzny człowiek, nie twarz, oczy, ciało.. Kierując się instynktem, budujemy w swoich wyobrażeniach zamki na lodzie, które nie mają nic wspólnego z kłopotami i problemami życia. Odkrywając niedoskonałości partnera tracimy pożądanie i obietnice dozgonnej miłości przestają istnieć. Przeżywamy głębokie rozczarowania rzeczywistością i znowu wyruszamy w drogę, by odnaleźć chodzącą doskonałość. Te pozorne, powierzchowne miłości pozbawione są życiodajnego wpływu, są obdarte z zasad czystej miłości.

Miłość wskazuje człowiekowi cel życia. Rozum daje środki, by go osiągnąć” mądrość chińska

Namiętność burzy wszelkie bariery. Poddając się urokowi tracimy zdrową ocenę sytuacji, która daje o sobie znać, gdy fascynacja się kończy. Prawdziwa miłość ma intelektualną podstawę. To nie seks, a gruntowna wiedza o ukochanej osobie stanowi o tym, czy to miłość, czy kolejne oszustwo, czyjaś zabawa i szukanie wrażeń. W labiryncie uczuć łatwo zgubić właściwą drogę. Pozwalając na chwilę zapomnienia, odkładamy na bok myśli, osądy i schematy. Gorączka podekscytowania prowadzi nas na manowce, wiążąc się z kimś nieodpowiednim.

„Zaufanie i szacunek to nierozłączne filary miłości, bez których nie mogłaby ona przetrwać. Bez szacunku bowiem miłość nie ma wartości, a bez zaufania nie jest radosna” Heinrich von Kleist

Nie ma na świecie dwóch takich samych miłości. Nie zdajemy sobie sprawy, jak trudno zbudować prawdziwe uczucie. Jak niewielu się to udaje. Miłość jest sztuką, żeby być w niej mistrzem, trzeba ćwiczyć, doskonalić swoje ja, by stać się wartościowym partnerem. Prawdziwe piękno tkwi w kochaniu kogoś takim, jakim jest. Współczesne zakłamanie miłością powoduje, iż tracimy zdolność rozpoznania właściwego uczucia. Naprawdę kochać to znaczy

Szanować

Wyrzec się siebie

Wyrazić zgodę na zmianę swojej ważności rzeczy

Radość i ciągłe poszukiwanie kontaktu

Współuczestniczenie w dziele dawania

Aktywność w byciu razem

Doskonalenie się dla drugiej osoby

Poszukiwanie dobra dla partnera

Kochajcie się,
ale nie róbcie z miłości kajdanów.
Niech miłość będzie jak poruszający się
ocean pomiędzy brzegami waszych dusz.

Wypełniajcie nawzajem swoje filiżanki,
ale nie pijcie z tej samej.

Dajcie sobie swojego chleba,
ale nie jedzcie z tego samego bochenka.
Śpiewajcie i tańczcie razem,
cieszcie się, ale pozwólcie sobie
być osobno. Jak struny lutni,
które są osobno, to jednak dźwięczą
razem do tej samej muzyki.

Dajcie sobie serca,
ale nie do przechowania.
I stójcie razem,
a jednak nie za blisko:
Jak kolumny świątyni,
które podpierają ten sam strop,
a jednak stoją osobno.

I jak dąb i cyprys nie rosną w
swoich cieniach.
Kahlil Gibran

 

Nigdy tak naprawdę nie wiemy co zyskamy, a co tak naprawdę stracimy łącząc się z naszą miłością. Coraz częściej zadajemy sobie pytanie, czy jesteśmy kochani? Coraz mnie z nas pyta, czy sami potrafimy kochać? Nie krótko, intensywnie, ale otworzyć się na budowanie relacji. Odnajdując wyrozumiałości i cierpliwość w oczekiwaniu na fizyczne spełnienie, bez samolubnych chęci do realizacji własnych potrzeb. Miłość, to mechanizm nadawania wartości. Jeśli kochamy, ktoś staje się dla nas ważny, najważniejszy. Pojawia się troska o drugą osobę i dążenie do osiągnięcia harmonii w sferze intymnej. Jeśli zabraknie tej podstawowej przemiany ważności na szczeblu drabiny do wspólnego szczęścia, tworzy się stosunek oparty na potrzebach i motywacjach. Nie miłość, skoro jesteśmy wewnętrznie bezwartościowi. Zakochane kobiety tkwią w toksycznych związkach karmiąc się złudzeniami, trzymając tego co i tak z góry zdane jest na niepowodzenie. 

„Dla związku istnieje pewien prosty test. Jeśli wierność sprawia komuś przyjemność, to jest miłość” Julie Andrews

Miłość musi wiązać się z tęsknotą, pragnieniem i pożądaniem drugiej osoby. Czerpaniem radości ze spotkania cielesnego. Gdy połączenie dwóch pozornie zauroczonych sobą osób następuje zbyt szybko, omijając wszystkie elementy prawdziwego poznania, seks staje się instrumentalny. Może stać się bronią w wymuszaniu szacunku i iluzji bezpieczeństwa. Zazdrość, chęć posiadania, panowanie nad drugim człowiekiem i traktowanie go jako własność, to zaprzeczenie prawdziwym uczuciom, zazwyczaj kończącym się szybko wraz osłabieniem zainteresowania i rzuceniem się w wir kolejnych związków opartych na seksie.  Miłość to żądza, ale żądza  wspólnego przebywania. Tylko połączenie dwóch czynników, kochania i bycia kochanym pozwoli na osiągnięcie harmonii . Stanowi to potężny czynnik wzrostu uczuć.

„Miłujący prawdziwie traktują wszystko co przeżyli, jako przygotowanie do przyszłego szczęścia, wyłącznie jako podwaliny, na których wzniosą gmach swojej miłości” Johann Wolfgang von Goethe

Siła miłości jest niesamowita. Pragniemy jej cale życie, ale jej specyficzną cechą jest to, że jest darem losu. Może nam się przydarzyć lub przejść obok. Nie można jej kupić ani otrzymać w uznaniu zasług. Jest nieprzewidywalna, ale to nie tylko rozkosz i radość, ale także wyrzeczenia. Kiedy kochamy możemy przenosić przysłowiowe góry, bo czujemy w sobie siłę dwóch serc bijącym w jednym, zgodnym rytmie. Wyzwala w nas dodatkowe uśpione pokłady energii. Nie da się myśląc o uczuciach kierować złotym środkiem. Musimy być jednak czujni, czy nie jest to tylko uczucie spowodowane wyrzutem hormonów, zauroczeniem, czy prawdziwą sferą wyzbytą egoizmu. Choć jest darem losu, musimy być na nią gotowi. To nie walka o nią, a czuła przyjaźń z poszanowaniem odrębności jest warunkiem sukcesu. Ciągła forma fascynacji, drugą osobą. Nie fizyczna, ale duchowa. Na szczęście zawsze pozostaje nam nadzieja, że to właśnie ta miłość, którą akurat przeżywamy, będzie najszczęśliwsza i wieczna. A zatem niech żyje miłość!

„Tylko miłość wszędzie znajdzie drogę, przez ogień, przez wodę i śniegi Północy” Longos

  

Podobne artykuły


17
komentarze: 71 | wyświetlenia: 2026
17
komentarze: 50 | wyświetlenia: 1762
16
komentarze: 15 | wyświetlenia: 1167
14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 1082
14
komentarze: 15 | wyświetlenia: 1021
13
komentarze: 16 | wyświetlenia: 999
13
komentarze: 5 | wyświetlenia: 337
12
komentarze: 8 | wyświetlenia: 932
12
komentarze: 53 | wyświetlenia: 746
12
komentarze: 0 | wyświetlenia: 1071
11
komentarze: 92 | wyświetlenia: 599
11
komentarze: 34 | wyświetlenia: 919
 
Autor
Artykuł
Dodatkowe informacje

Powiązane tematy





Dziwię się,że wśród powszechnego głodu miłości w dzisiejszym świecie nikt jeszcze nie wpisał komentarza pochwalnego pod tym sympatycznym artykułem, bo nawet, jeśli wzbudza jakieś ciągoty do polemiki jak urwane cytaty Gibrana -to jednak energia płynąca z tekstu- to czysta miłość bez domieszek egoizmu itd... 50 punktów.

  elena  (www),  22/07/2009

Dziękuję..:)

  salsa,  26/07/2009

piękne, piękne. Ale, czy każda na taką prawdziwą miłość zasłużył?

Na jaką miłość salsa?

  elena  (www),  26/07/2009

Trudne pytanie salsa..Myślę, że Ci, którzy nie zasłużyli, zwyczajnie taką miłość omijają, biorąc za prawdziwą miłość każde napotkane zauroczenie.

  kasik4,  30/07/2009

Fajne tematy poruszasz. Zawsze na czasie.

Dlaczego?

Wśród rzeczy tylu na świecie
Kochać można ich wiele
Wiosnę, kwiaty, zapachy
to moi przyjaciele

Bez trudu i spontanicznie
Kocham słońce i chmury
Nawet burze też kocham i jesienne wichury

I herbatę z cytryną
gdzie są wszystkie smaki
I księżyc w złotej oprawie
i uśmiech szczery na twarzy
i frytki z surowk

...  wyświetl więcej

Pytanie nie jest głupie i z tej rymowanki cz-j najlepsze. Tyle się naczytałem w dobrych książkach ,, Pokochaj siebie" pisanych przez osoby, które osiągnęły sukcesy na polu życia i są wzorami dla innych, jednak nie wiem jak się praktycznie do tego zabrać., by zrealizować miłość do samego siebie. A przecież nie chodzi o rozwijanie narcystycznego zapatrzenia i uwielbienia dla swego ciała i umysłu a p ...  wyświetl więcej

Mamy rozmaite i nienajlepsze wzory miłości do samego siebie powielane od pokoleń i przenoszone drogą DNA do nas
Najgorsze,że nawet nie mówi się o kształtowaniu i pracy nad tym najważniejszym zagadnieniem w życiu czlowieka, potem klepania kaznodziei ,, Kochaj bliżniego swego jak siebie samego", ale bez rozwijania tematu i młody człowiek jest nieświadomy jak kochać siebie więc tylko oczekuje, że przyjdzie Miłość Życia i tu ..... wielkie rozczarowanie .....bum

Pani Magdaleno, gratuluję artykułu, gdzie można odczuć Pani zaangażowanie. Świetnie ujęte i taaaaaaak bardzo potrzebne każdemu człowiekowi . Zgadzam się co do uszanowania siebie samego, to nie egoizm, a nauczywszy się jak szanować siebie, wiemy jak tym szacunkiem obdarzać innych.
Cytaty też trafne i nie banalne.
Pozdrawiam w Miłości
Hania

Świetny artykuł, naprawdę czytałam powolutku od deski do deski, napawając się każdym akapitem i starając się zrozumieć, na czym ta prawdziwa miłość może polegać. Jakiś taki ten tekst fajny, wartościowy.
Pozdrawiam:-)



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska