Login lub e-mail Hasło   

jesienna pora

Tak było, jest i będzie na zawsze.
Wyświetlenia: 2.235 Zamieszczono 02/11/2009

wiszą cienie na sznurkach

na popołudniowym słońcu kołyszą się niespokojnie

jak wspomnienia

budzone podmuchem wiatru

wytrwale kipią na złoto-czerwonej ściane

brak im tchu

brak mi tchu


gdy patrzę w niebo

umieram

przeciekam między dłońmi

jak ostatnie promienie

rzucam się w ciszę

między źdźbła

suchej trawy

zasnę

opruszona śniegiem

i czasem

 

(źródło fotki: http://th05.deviantart.net/fs13/300W/f/2006/359/5/1/Shadows_by_mjagiellicz.jpg)

Podobne artykuły


16
komentarze: 111 | wyświetlenia: 1781
13
komentarze: 11 | wyświetlenia: 448
13
komentarze: 8 | wyświetlenia: 725
12
komentarze: 24 | wyświetlenia: 1286
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 1125
11
komentarze: 4 | wyświetlenia: 724
11
komentarze: 1 | wyświetlenia: 826
10
komentarze: 298 | wyświetlenia: 800
10
komentarze: 2 | wyświetlenia: 568
10
komentarze: 3 | wyświetlenia: 534
10
komentarze: 1 | wyświetlenia: 501
10
komentarze: 10 | wyświetlenia: 466
9
komentarze: 7 | wyświetlenia: 383
9
komentarze: 2 | wyświetlenia: 529
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





Bardzo piękna poezja duszy. Impresjonizm egzystencjalny .Jestem Koszmaru poezji wielbicielem.Koszmarnym . Czytam i dreszcz przebiega w natłoku skojarzeń, cierp Koszmarze, pisz Koszmarze...Przyjdzie zima, wiosna potem, zroś i je Twym twórczym potem.

roszę roszę, wypacam ile się da, każda pora na męki jest dobra;). A swoją drogą wena czasem przychodzi i coś czasem płodzi. Ooooo nawet mi się zrymowało.



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska