Login lub e-mail Hasło   

Naukowcy o oksy-biodegradacji

Profesor Gerald Scott, przewodniczący Komitetu do Spraw Biodegradowalnych Tworzyw Sztucznych British Standards Institution, wyjaśnił zasady przebiegu oksy-biodegradacji.
Wyświetlenia: 815 Zamieszczono 11/12/2009

Szybki rozkład i bezpieczeństwo

O ile wszystkie rodzaje plastiku mogą ulec fragmentaryzacji i biologicznej asymilacji, to w większości przypadków procesy te trwać mogą kilkadziesiąt, a nawet kilkaset lat. Zdaniem profesora Scotta, jednym z rozwiązań tego problemu jest zastępowanie plastiku tradycyjnego polimerami oksy-biodegradowalnymi, które charakteryzują się krótkim czasem rozkładu.

Oksy-biodegradacja możliwa jest dzięki specjalnym dodatkom do polimerów. Wprowadzenie ich do procesu produkcji w odpowiednim momencie powoduje rozpad połączenia między atomami węgla i w ten sposób obniżenie masy cząsteczkowej plastiku. Dzięki temu mikroorganizmy mają ułatwiony dostęp do węgla i wodoru, a tym samym dochodzi do biodegradacji, czyli przekształcania tworzywa w wodę, dwutlenek węgla i biomasę przy pomocy bakterii i grzybów. Formuła umożliwiająca oksy-biodegradację wielokrotnie poddawana była szczegółowym badaniom, które wykazały, że jest bezpieczna dla środowiska. Tworzywa oksy-biodegradowalne mają wiele zalet - mogą być poddawane recyklingowi dokładnie w ten sam sposób jak tradycyjny plastik i nie wymagają specjalnych punktów zbiórki. Dla odróżnienia, tworzyw kompostowalnych nie można poddawać procesowi recyklingu, gdyż zaburzają jego przebieg.

Normy dla tworzyw biodegradowalnych

Część przedstawicieli branży opakowaniowej w Polsce uważa, że tworzyw ulęgających oksy-biodegradacji nie należy określać mianem biodegradowalnych. Ich zdaniem, możliwość tę wyklucza niespełnienie normy EN13432, a dokładnie jej kryterium czasowego, które wymaga przekształcenia 90% węgla zawartego w tworzywie w dwutlenek węgla w okresie do 180 dni. Zdaniem profesora Scotta, wniosek ten jest bezpodstawny, gdyż standard EN13432 dotyczy innej grupy produktów – tworzyw kompostowalnych, a nie oksy-biodegradowalnych, których moment rozpoczęcia rozkładu może zostać „zaprogramowany”. W przypadku produktów kompostowalnych nie jest to możliwe, ponieważ ich rozkład następuje tylko gdy trafią do specjalnych kompostowni przemysłowych. Warunki rozkładu tworzyw w kompostowniach przemysłowych różnią się od tych panujących w środowisku naturalnym. Dlatego norma EN13432 narzuca maksymalny czas degradacji tworzyw kompostowalnych.

Tworzywa oksy-biodegradowalne ulęgają rozkładowi w środowisku naturalnym, a do ich degradacji nie są konieczne sztuczne warunki stworzone w kompostowni. Tworzywa te są zgodne ze światowymi normami np. ASTM D6954-04 (standardem Amerykańskiego Stowarzyszenia Badań i Materiałów). Badania D6954 przeprowadzane są w niezależnych i akredytowanych laboratoriach. Profesor Scott potwierdza pozytywne rezultaty analiz ASTM, które wykazały, że tworzywa oksy-biodegradowalne przy obecności tlenu ulegają całkowitej biodegradacji.

Podobne artykuły


11
komentarze: 172 | wyświetlenia: 383
10
komentarze: 2 | wyświetlenia: 1055
10
komentarze: 14 | wyświetlenia: 1537
6
komentarze: 48 | wyświetlenia: 584
6
komentarze: 55 | wyświetlenia: 2249
5
komentarze: 62 | wyświetlenia: 951
124
komentarze: 52 | wyświetlenia: 141684
118
komentarze: 23 | wyświetlenia: 239135
91
komentarze: 20 | wyświetlenia: 110579
90
komentarze: 29 | wyświetlenia: 122076
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy






Brak wiadomości


Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska