Login lub e-mail Hasło   

O współuzależnieniu nie tylko w związku…

Odnośnik do oryginalnej publikacji: http://tomaszsobolewski.pl/
Problemem współuzależnienia zaczęto zajmować się dopiero od kilkunastu lat.
Wyświetlenia: 1.084 Zamieszczono 26/06/2011

Okazuje się, że osoby będące w związkach z osobami uzależnionymi od substancji psychoaktywnych lub zachowań nawet po rozstaniu i opuszczeniu związku, który był dla nich bolesny i toksyczny nie umieją rozwiązać problemu swojego współuzależnienia i nadal borykają się z trudnościami w kontaktach, relacjach i zachowaniach wobec innych osób.

Mówiąc inaczej mają upośledzoną zdolność inicjowania związków opartych na miłości i zdolności trwania w nich.

Co to jest współuzależnienie?

Współuzależnienie to rezygnacja z własnych pragnień, potrzeb, to rezygnacja z demonstrowania swoich uczuć i poglądów na rzecz innej osoby, która zazwyczaj wywiera wpływ destrukcyjny nie tylko poprzez uzależnienie (patrz: sprawcy przemocy). To też utrwalona forma funkcjonowania w długotrwałej, trudnej i niszczącej sytuacji związanej z patologicznymi zachowaniami uzależnionego partnera lub oprawcy, ograniczająca w sposób istotny swobodę wyboru postępowania, prowadząca do pogorszenia własnego stanu i utrudniająca zmianę własnego położenia na lepsze. Patologiczne zachowania partnera prowadzą do pogorszenia swojego stanu zdrowia z jednej strony a z drugiej narasta u nich obsesyjna chęć kontroli osoby prześladującej. To też sposób na osiąganie korzyści w relacji, korzyści w sytuacjach intymnych czy też korzyści materialnych.
Warto jednak pamiętać o tym, że wyodrębnienie cech osobowości wskazujących na współuzależnienie nie następuję tylko poprzez tkwienie w destrukcyjnych związkach. Zręby tej osobowości kształtują się w dzieciństwie poprzez zaburzone więzi z rodzicami; z najbliższymi. Zwłaszcza pod wpływem więzi z uzależnionymi rodzicami. Osoby współuzależnione często chowały się w środowisku gdzie były zaniedbywane uczuciowo z jednoczesnym naruszeniem ich granic emocjonalnych, duchowych, fizycznych czy seksualnych.

Brak wzorców w dzieciństwie, oparcia, miłości i szacunku powoduje to, że osoby współuzależnione mają tendencje do wchodzenia w związki z osobami o zaburzonej osobowości często uzależnionymi od substancji psychoaktywnych.

Pia Mellody twierdzi, że współuzależnienie jest upośledzeniem dojrzałości spowodowanym urazem z dzieciństwa i wymienia symptomy współuzależnienia jako skłonność do następujących skrajności:

1. nadmierna zależność od innych osób lub nadmierna niezależność (utrata potrzeb i pragnień);
2. brak poczucia własnej wartości lub arogancja i poczucie wyższości;
3. nadmierna bezbronność wobec bolesnych przeżyć lub nadmierna odporność (utrata wrażliwości);
4. brak kontroli i chaos we własnym życiu lub przesadne kontrolowanie siebie i innych;
5. poczucie że jest się nikim, kimś złym lub poczucie że jest się kimś wyjątkowym, doskonałym.

Ponadto osoby te charakteryzuje:
> zaburzenia życia emocjonalnego (chaos emocjonalny, huśtawka nastrojów, stany lękowe i depresyjne, napięcie i stan ciągłego „pogotowia emocjonalnego”)
> zakłócenie czynności poznawczych (zagubienie, brak poczucia kierunku i sensu, zakłócenie wzorców normy i zdrowia, nierealistyczne oczekiwania)
> wzrost tolerancji na destrukcję i kompulsywne przywiązanie (wysoka tolerancja na różnego rodzaju patologiczne zachowania osoby uzależnionej lub prześladowcy, wzrost tolerancji u siebie na zachowania destrukcyjne)
> zaburzenia psychosomatyczne
> nadopiekuńczość
> własne uzależnienie lub nadużywanie substancji psychoaktywnych
> desperacja i pustka duchowa.

Niezdolność do zdrowego, satysfakcjonującego realizowania własnych potrzeb, uwikłanie emocjonalne prowadzi do życia w chronicznym stresie. Lęk, napięcie i samotność zamyka przed możliwością radzenia sobie z różnymi problemami. Dlatego też nieodzowna jest pomoc terapeutyczna.
Terapia ma za zadanie pomóc w odnalezieniu swojego sensu życia, poczucia własnej mocy, przewartościowania swoich norm, głębszego poczucia swojej tożsamości, budowania zdrowych granic, rozpoznania swojego współuzależnienia, rozpoznawania swoich emocji oraz radzenia sobie ze swoim poczuciem krzywdy i innymi traumatycznymi doświadczeniami z przeszłości.
Ma prowadzić do poznania siebie w różnych aspektach i na różnych poziomach funkcjonowania jako odrębnej, niepowtarzalnej jednostki.
Do poznania które czasami może być bolesne…..

http://tomaszsobolewski.pl/

http://doczytania.blogspot.com/

Podobne artykuły


13
komentarze: 49 | wyświetlenia: 1470
12
komentarze: 5 | wyświetlenia: 1579
11
komentarze: 4 | wyświetlenia: 2040
11
komentarze: 1 | wyświetlenia: 1200
11
komentarze: 40 | wyświetlenia: 2821
11
komentarze: 17 | wyświetlenia: 2409
10
komentarze: 20 | wyświetlenia: 1138
10
komentarze: 7 | wyświetlenia: 1462
10
komentarze: 156 | wyświetlenia: 794
10
komentarze: 123 | wyświetlenia: 971
10
komentarze: 81 | wyświetlenia: 2317
10
komentarze: 69 | wyświetlenia: 671
10
komentarze: 3 | wyświetlenia: 526
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy






Brak wiadomości


Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska