Login lub e-mail Hasło   

Agresja a agresywność

Odnośnik do oryginalnej publikacji: http://szkolnedziecko.pl/2010/05/agresja(...)ywnosc/
Czym się różnią ?
Wyświetlenia: 6.057 Zamieszczono 04/08/2011

Różnica jest taka sama jak:- zachować się jak cham, a być chamem - powiedzieć wulgarne słowo, a być wulgarnym. Z pewnością jesteś w stanie dopisać kilka własnych różnic.

Każda agresja opowiada jakąś smutną  historię rodzinną.

Agresja to zachowanie, a agresywność cecha charakteru, to gotowość do reagowania agresją.

Agresja zawsze poprzedzona jest frustracją spowodowaną najczęściej myśleniem:

-  nie mam  tego na co się zasługuję (uznania, miłości, akceptacji, szacunku....)

- zagrożona jest moja godność osobista

- zagrożona jest moja pozycja w grupie ( w rodzinie )

- muszę pomniejszyć kogoś ( agresją słowną, fizyczną lub bierną) by samemu poczuć się lepiej

 Im bliżej jesteśmy celu, a pojawia się przeszkoda , tym frustracja większa, a zachowania agresywne częstsze. Właśnie – zachowania..

 Zajmę się bliżej agresywnością . Mało się o niej pisze.

To nastawienie wewnętrzne na zachowania agresywne. Jest to cecha osobowości, nabyta i utrwalona przez społeczne uczenie się. Charakteryzuje się częstymi reakcjami agresywnymi o znacznym nasileniu. Taka tykająca bomba zegarowa, wrzący kocioł, szybkowar....Nigdy nie wiesz jak się zachowa, ale liczysz się z tym, że może zachować się agresywnie. Chociaż deklaruje słownie coś zupełnie przeciwnego, agresywność jest widoczna bo:

- agresywność jest stała

- agresywność stale chce więcej

-  agresywność chce wybuchać

- agresywność chce ataku

- agresywność chce konfrontacji

- agresywność uważa, że ma prawo do agresji

- agresywność eliminuje poczucie bezradności

- agresywność ma przewlekle drażliwy nastrój

- agresywność ma przykryć bolesne uczucia :wstyd, bezradność, brak nadziei, strach, lęk...

- agresywność jest nastawiona na manipulacje innymi

- agresywność nie znosi spokoju

- agresywność jest uzależniona od adrenaliny

- agresywność nie przeszkadza w karierze , ale zepsuje wszystkie bliskie relacje

Oto logika takiej osoby: „ wiem co powinienem dostać, a  co inni mi dają . Wiem co powinni dla mnie zrobić, a nie robią. Jestem sfrustrowany, zawiedziony, obrażony i zły.

Wydaje się słuszne, z tej perspektywy, że inni powinni zapłacić za jego  frustrację. Tolerancja na frustrację jest u takich ludzi bardzo niska. Potrafią świetnie udawać. Winę zrzucają na innych – to inni są źli,  mówią nie to co on chce, robią za dużo, robią za mało, robią nie tak, mówią nie to co chce, nie w tym miejscu , nie w tym czasie ... Nie biorą odpowiedzialności za swoje zachowania i nie mają poczucia winy – bo ( według nich ) to  inni je sprowokowali.

 Agresywność rozpoznać  mogą tylko ci, którzy często z taką osobą przebywają, ponieważ agresywność lubi zakładać maskę uprzejmości, zrozumienia, empatii. Chociaż odbieramy ją dobrze i jako szczerą – to tylko puste słowa.

Badacze zwracają uwagę, że tacy ludzie często mają dużą łatwość w  wypowiadaniu się,  są narcyzami, mają przymus stałej stymulacji, lekceważą  i naruszają  prawa innych.

Często rodzina, sąsiedzi, znajomi czy współpracownicy nie mogą uwierzyć, gdy żona i dzieci mówią o biciu, poniżaniu, zastraszaniu.Trudno uwierzyć, że ten grzeczny sąsiad zawsze mówiący z uśmiechem „dzień dobry”, czy  ten miły kolega z pracy maltretuje fizycznie i psychicznie rodzinę.

Agresor nauczył się agresji, nauczył się nastawienia agresywnego. Nie otrzymał miłości i nie zaznał bliskości w dzieciństwie. Dzieci bardzo łatwo przyswajają sobie zachowania agresywne. Za uruchamianie agresywnych i wrogich interakcji mogą odpowiadać instrumentalne uczenie się i modelowanie - przykład.

Badania pokazały, że agresja u pięciolatków, które we wcześniejszych okresach życia dostawały klapsy, co najmniej dwa razy w miesiącu, wzrastała o 50%.Przyczyną takiego stanu rzeczy może być fakt, że przemoc powoduje częściej strach niż zrozumienie problemu. Co więcej - bicie dzieci, obserwowanie agresji, szczególnie między rodzicami, uczy rozwiązywania problemów agresją.

Niestety, niektórzy „dorośli” na tym etapie rozwoju emocjonalnego pozostają.

Zamknę „klamrą” ten wpis – zamknij uszy - patrz na zachowania , bo każda agresja opowiada jakąś smutną historię rodzinną.

Podobne artykuły


51
komentarze: 81 | wyświetlenia: 10159
32
komentarze: 24 | wyświetlenia: 2819
24
komentarze: 23 | wyświetlenia: 2982
23
komentarze: 10 | wyświetlenia: 4779
22
komentarze: 9 | wyświetlenia: 2018
46
komentarze: 32 | wyświetlenia: 11847
31
komentarze: 30 | wyświetlenia: 5871
31
komentarze: 14 | wyświetlenia: 2556
30
komentarze: 22 | wyświetlenia: 4901
27
komentarze: 17 | wyświetlenia: 2938
25
komentarze: 50 | wyświetlenia: 3279
24
komentarze: 18 | wyświetlenia: 2705
22
komentarze: 5 | wyświetlenia: 1620
21
komentarze: 7 | wyświetlenia: 1621
 
Autor
Artykuł



  swistak  (www),  04/08/2011

I dobrze, że urzędowo nie jest zakazana i nie zamykają za nią w psychuszce. To taki wentyl bezpieczeństwa, by nie zwariować w zwariowanym otoczeniu. Po chwili refleksji wraca nam flegma i znieczulica na zło. Nazywa się to tolerancją. A nuż leżący staruszek, którego kopią chuligani to masochista, pedofil, ekshibicjonista ?

Ciekawą masz stronę :) Potrzebne artykuły, szczególnie rodzicom...

Duże brawa za ten artykuł.



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska