Login lub e-mail Hasło   

Igranie z Losem (7)

Chwilo, jesteś piękna! To było kilka lat wcześniej. Jeszcze pełen sił fizycznych w grupie rówieśników- przyjaciół przemierzaliśmy najpiękniejsze okolice. P...
Wyświetlenia: 691 Zamieszczono 01/08/2012

Chwilo, jesteś piękna!

To było kilka lat wcześniej. Jeszcze pełen sił fizycznych w grupie rówieśników- przyjaciół przemierzaliśmy najpiękniejsze okolice. Pan Józef,  najstarszy, zawsze sprawny i pogodny, sprzątnął mi sprzed nosa pierogi. Rzecz w tym, że w karczmie na trasie najstarszy uczestnik miał zjeść darmowe pierogi. W tłumie na początku Pana Józefa nie było widać. Chyba dziesięć kilometrów niosła mnie nadzieja. W karczmie okazało się-  który to już raz?- czyja to matka. Stawił się z wnukiem!

Nie pamiętam, czy właśnie wtedy czy w innej wędrówce,  wczesną wiosenną porą, Pan Józef wręczał paniom bukiecik ziół a każdemu spotkanemu śliczną naklejkę z napisem „Wiosno, jesteś piękna, trwaj!”

Przeminęła ta i następne wiosny, niewielu z tamtej grupy może pokonać nawet nieduże odległości do najbliższej przychodni, cóż dopiero kilkanaście kilometrów po pierogi.

 „Chwilo, jesteś piękna, trwaj!”

Mimo to  stale w myśli obecne pozostaje przemijanie. Wracam wspomnieniem do dawnej lektury. Jak przed laty, kojarzy mi się z czasem przemijania i z tym zawołaniem, choć nieco innym,w wersji oryginalnej.

Rzecz o Fauście. Nie pomógł mu pakt z diabłem, by zatrzymać  przemijanie. Za jedną piękną chwilę i za złudę jej trwania zdecydował się duszę diabłu zaprzedać z nadzieją, że uda się tę chwilę zatrzymać.

Niedawno dostałem dzieło księdza profesora Michała Hellera z Tarnowa „Zatrzymać przemijanie” Znakomity uczony, kosmolog światowej sławy pisze o czasie. Jak to bywa z dziełami o najwyższym stopniu poznania, niewiele z niego zrozumiałem.

Nniemiecki filozof z Frankfurtu nad Menem przesłał mi swoja książkę „Zeit haben, Zeit finden”. Z tej książki tez niewiele mogłem pojąć.

Dla nich egzystujących w świecie, gdzie jedna godzina to  mignięcie w przestrzeni i czasie nawet niewarte uwagi, dla mnie godzina to wieczność, gdy najmilsza umówiona właśnie się spóźnia, zamówiona kawa stygnie, a kwiat na stoliku  w oczach więdnie.

Kiedyś nieżyjący już znajomek wrócił ze spodziewanej randki markotny. Nie przyszła? Przyszła. Ale przy stoliku siedziała taka  starucha, ze się wstydziłem podejść. Miał 92 lata.

Prastara żydowska myśl, zapisana w Księdze Koheleta, brzmi:

To, co jest, już było, a to, co ma być kiedyś, już jest.

Bo żyje się tylko teraz w tej jednej chwili. To co było przed chwilą, nie jest, co będzie zaraz nie jest. Jest tylko to, co jest. Starożytny poeta napisał wezwanie, aby korzystać z każdej chwili, bo  zaraz może nie być.

A każda chwila darowana przez Los jest piękna.

Emerytos Bidoklepos

Podobne artykuły


25
komentarze: 84 | wyświetlenia: 2078
17
komentarze: 32 | wyświetlenia: 1094
16
komentarze: 8 | wyświetlenia: 1782
15
komentarze: 3 | wyświetlenia: 1471
14
komentarze: 21 | wyświetlenia: 819
14
komentarze: 119 | wyświetlenia: 1011
14
komentarze: 60 | wyświetlenia: 600
14
komentarze: 33 | wyświetlenia: 918
13
komentarze: 68 | wyświetlenia: 302
13
komentarze: 21 | wyświetlenia: 902
13
komentarze: 25 | wyświetlenia: 496
13
komentarze: 9 | wyświetlenia: 329
12
komentarze: 3 | wyświetlenia: 558
12
komentarze: 3 | wyświetlenia: 907
12
komentarze: 23 | wyświetlenia: 885
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy






Brak wiadomości


Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska