Login lub e-mail Hasło   

Powrót z dna życia...

Zapewne każdy z nas przeżył w swym życiu chwile, o których wolałby zapomnieć, które chciałby, aby nigdy się nie wydarzyły.... A jednak się je pamięta i nigdy się ich nie zapomni….
Wyświetlenia: 1.557 Zamieszczono 08/10/2012

Właśnie wróciłam z dalekiej podróży...

Byłam na dnie swojego życia tak głęboko na dnie, że chyba już głębiej się nie da, ale wróciłam pomimo wszystko, pomimo tego, że kilka miesięcy temu nie widziałam w niczym sensu. Takie chwile zdarzają się wielu osobom, ale najczęściej o tym nie mówią tylko skrywają swoje sekrety wewnątrz obolałej duszy.

Chcę powiedzieć, że kiedy zamykają się drzwi a na głowę wali się sufit zawsze mamy jeszcze okno, o którym wiele osób zapomina. Kiedy jest trudno to nie widzimy wielu możliwości, bo nasze słońce zaciemniają chmury rozpaczy i trzeba czasu i cierpliwości, aby niebo się przetarło. Wiem, co to znaczy, bo sama doświadczyłam tej niemocy i poczucia, że czas się zatrzymał i dalej już nie ma nic. Chociaż dzisiaj jeszcze leczę poranioną duszę to wiem, że okno nadziei istnieje. Zobaczyłam je w pewnym momencie i otwierając je wpuściłam do środka promyk słońca, który powoli i cierpliwie rozświetlał mrok mej duszy. Dzisiaj jeszcze nie mogę powiedzieć, że wygrałam na nowo swoje życie, ale mogę powiedzieć, że sukcesywnie wygrywam kolejne bitwy o moje jestestwo a tym samym buduję powoli siebie na nowo.  

Ten fragment wielokrotnie przywracał mi sens istnienia. Każdy z nas, ja czy Ty, jesteśmy elementami niepowtarzalnej układanki tego świata, bez których wszechświat nie będzie już ten sam. Pamiętaj, to Ty jesteś jedyny i niepowtarzalny – właśnie Ty…..

 

 

"Gdyby nuta powiedziała: jedna nuta nie czyni muzyki
...nie było by symfonii
Gdyby słowo powiedziało: jedno słowo nie tworzy stronicy
...nie było by książki
Gdyby cegła powiedziała: jedna cegła nie czyni muru
...nie było by domu
Gdyby kropla powiedziała: jedna kropla wody nie może utworzyć rzeki
...nie było by oceanu
Gdyby ziarno zboża powiedziało: jedno ziarno nie może obsiać pola
...nie było by żniwa
Gdyby człowiek powiedział: jeden gest miłości nie ocali ludzkości
...nie byłoby nigdy na ziemi sprawiedliwości i pokoju, godności i szczęścia"

Jak symfonia potrzebuje każdej nuty,

Jak książka potrzebuje każdego słowa,

Jak dom potrzebuje każdej cegły,

Jak ocean potrzebuje każdej kropli wody,

Jak żniwo potrzebuje każdego ziarna zboża,

Tak cała ludzkość potrzebuje Ciebie tam, gdzie jesteś jedyny a więc niezastąpiony.

Michel Quoist

Posłuchajcie mej opowieści Wy, którzy siedzicie w zamkniętym pokoju i nie widzicie jeszcze w nim okna – rozejrzyjcie się, bo ono tam jest a otwierając je wpuścicie do środka światło, które ogrzewając Wasze zbolałe dusze sprawi, że życie na nowo zacznie nabierać sensu. Trzeba iść zawsze w stronę światła a nie w stronę ciemności….

 

Pozdrawiam

Kwiat Lotosu

Podobne artykuły


13
komentarze: 62 | wyświetlenia: 1183
13
komentarze: 68 | wyświetlenia: 909
13
komentarze: 9 | wyświetlenia: 1315
13
komentarze: 25 | wyświetlenia: 1538
13
komentarze: 93 | wyświetlenia: 707
12
komentarze: 31 | wyświetlenia: 1527
12
komentarze: 144 | wyświetlenia: 1507
12
komentarze: 5 | wyświetlenia: 1305
12
komentarze: 4 | wyświetlenia: 1238
12
komentarze: 72 | wyświetlenia: 713
11
komentarze: 124 | wyświetlenia: 721
11
komentarze: 158 | wyświetlenia: 504
11
komentarze: 81 | wyświetlenia: 1038
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





Dobrze, że dostrzegłaś okno i nie zatraciłaś się:)
Wygrałaś bo wróciłaś. Powodzenia Ci życzę Kwiatku, na nowej drodze życia, po tak głębokich doświadczeniach.
Każdy z nas przeżył taką podróż, ważne, że z niej wrócił.

  Kwiat Lotosu  (www),  08/10/2012

Miło Cię znów słyszeć... Wracałam do Was długo, ale wiedziałam że jak wrócę to tylko będzie mi lepiej. Dziękuję Sylwuś za wsparcie.

  Sylwia.,  08/10/2012

Nie ma za co Kwiatku:) Mi też jest miło znów usłyszeć Ciebie po tak długiej przerwie.
Wierzę, że wszystko będzie u Ciebie dobrze i że wszystko ułoży się zgodnie z Twoimi przemyśleniami. Tego Ci życzę z całego serca.
Cieszę się, że wróciłaś i nie uciekaj już na tak długo....

  berni*,  08/10/2012

Witam Cię, być może w nowym wcieleniu - lepszym, dla Ciebie! Super że dostrzegasz promyk słońca, ono świeci równo dla wszystkich. Dobrze jest wyrzucić z siebie to co boli, gnębi i dusi. Zamykanie się w sobie, powoduje tylko pogłębienie stanu! Abyś nie myślała, że Ci lukruje; ostro zabieraj się za robotę.:):):) Pozdrawiam.

  Kwiat Lotosu  (www),  08/10/2012

Tak wiem, to ciężka praca. Dużo już zrobiłam, ale wiem, że to jeszcze nie koniec. Cieszę się Berni, że Ty też jeszteś ze mną i mi kibicujesz...

  greenway,  08/10/2012

Cieszę się, że wróciłaś. :) Kwiaty potrzebują słońca, zatem życzę Ci dużo słońca każdego dnia.:)

  hussair  (www),  08/10/2012

Brawo. Rozkwitaj...

  berni*,  08/10/2012

Niech promyczki Cię rozgrzewają, i uśmiech na twarzy rozjaśniają!

Dostrzec okno nadziei w mroku rozpaczy to znaczy ruszyć z miejsca. Głosuję z pełnym przekonaniem i pozdrawiam. Czekam na kolejne teksty, bo mają one walor odświeżający.

Wszystkiego naj i dziękujemy że jesteś



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska