Login lub e-mail Hasło   

List do Pozostałych

Pamiętajmy.... wspominajmy....niech Oni wszyscy żyją w naszej pamięci
Wyświetlenia: 5.532 Zamieszczono 01/11/2012
28  maja 1979 roku Edward Stachura w dzienniku Pogodzić się ze światem wspomina:
Dwa lata temu, na początku 77 straciłem bezboleśnie Wszystko.
Wkrótce potem otrzymałem nowe Wszystko.
Byłem na wielkiej górze.
Trwało to ponad dwa lata. (...)
W końcu marca i w pierwszych dniach kwietnia 1979, zaczęły dziać się ze mną niesamowite rzeczy.
W trakcie tego najechał na mnie pociąg, czy sama lokomotywa, nie wiem tego dotąd. (...)
Znowu utraciłem wszystko, ale tym razem nieopisanie boleśnie. I tak trwa od prawie dwóch miesięcy.
Jestem jakby pozbawiony zmysłów.
Uczę się smakować to, co widzę, słyszę, dotykam, to co jem, to, co tu teraz piszę.

22 lipca 1979 roku Stachura Edward Stachura już nie żył.
W pokoju zmarłego, na stole (obok przewróconej szklanki i śladów rozlanej herbaty) leżał rękopis wiersza...




Umieram
za winy moje i niewinność moją
za brak, który czuję każdą cząstką ciała i każdą cząstką duszy,
za brak rozdzierający mnie na strzępy jak gazetę zapisaną hałaśliwymi nic nie mówiącymi słowami
za możliwość zjednoczenia się z Bezimiennym, z Pozasłownym, Nieznanym
za nowy dzień
za cudne manowce
za widoki nad widoki
za zjawę realną
za kropkę nad ypsylonem
za tajemnicę śmierci w lęku, w grozie i w pocie czoła
za zagubione oczywistości
za zagubione klucze rozumienia z malutką iskierką ufności, że jeżeli ziarno obumrze, to wyda owoc
za samotność umierania
bo trupem jest wszelkie ciało
bo ciężko, strasznie i nie do zniesienia
za możliwość przemienienia
za nieszczęście ludzi i moje własne, które dźwigam na sobie i w sobie
bo to wszystko wygląda, że snem jest tylko, koszmarem
bo to wszystko wygląda, że nieprawdą jest
bo to wszystko wygląda, że absurdem jest
bo to wszystko tu niszczeje, gnije i nie masz tu nic trwałego poza tęsknotą za trwałością
bo już nie jestem z tego świata i może nigdy z niego nie byłem
bo wygląda, że nie ma tu dla mnie żadnego ratunku
bo już nie potrafię kochać ziemską miłością
bo noli me tangere
bo jestem bardzo zmęczony, nieopisanie wycieńczony
bo już wycierpiałem
bo już zostałem, choć to się działo w obłędzie, najdosłowniej i najcieleśniej ukrzyżowany i jakże bardzo i realnie mnie to bolało
bo chciałem zbawić od wszelkiego złego ludzi wszystkich i świat cały i jeżeli tak się nie stało, to winy mojej w tym nie umiem znaleźć
bo wygląda, że już nic tu po mnie
bo nie czuję się oszukany, co by mi pozwoliło raczej trwać niż umierać; trwać i szukać winnego, może w sobie; ale nie czuję się oszukany
bo kto może trwać w tym świecie - niechaj trwa i ja mu życzę zdrowia, a kiedy przyjdzie mu umierać - niechaj śmierć ma lekką
bo co do mnie, to idę do ciebie Ojcze pastewny żeby może wreszcie znaleźć uspokojenie, zasłużone jak mniemam, zasłużone jak mniemam
bo nawet obłęd nie został mi zaoszczędzony
bo wszystko mnie boli straszliwie
bo duszę się w tej klatce
bo samotna jest dusza moja aż do śmierci
bo kończy się w porę ostatni papier i już tylko krok i niech Żyje Życie
bo stanąłem na początku, bo pociągnął mnie Ojciec i stanę na końcu i nie skosztuję śmierci.

 Na ostatniej stronie rękopisu znajduje się tekst pisany ręką Autora - w odróżnieniu od całości bardzo nieczytelny.

Trudno rozstrzygnąć czy stanowi on integralną część tego utworu, czy też jest już zapisem nowego wiersza:


To ostatnie słowa Stachury:

bo kto śpi nikomu krzywdy nie czyni
bo rozumiem nie-bycie i nie-czynienie
bo kocham braci moich: Lao-tse, Buddę i Jezusa i kocham wszystkich ludzi
i nie potępiam za...(tekst nieczytelny)
Bo w szpitalu...

http://stachuriada.pl/stachura/twory/list.html

Podobne artykuły


17
komentarze: 32 | wyświetlenia: 1587
15
komentarze: 60 | wyświetlenia: 909
14
komentarze: 21 | wyświetlenia: 1175
14
komentarze: 33 | wyświetlenia: 1193
13
komentarze: 9 | wyświetlenia: 762
13
komentarze: 62 | wyświetlenia: 738
13
komentarze: 93 | wyświetlenia: 455
13
komentarze: 25 | wyświetlenia: 1025
13
komentarze: 68 | wyświetlenia: 577
12
komentarze: 4 | wyświetlenia: 728
12
komentarze: 72 | wyświetlenia: 502
12
komentarze: 3 | wyświetlenia: 718
12
komentarze: 5 | wyświetlenia: 989
 
Autor
Dodał do zasobów: Gamka
Artykuł

Powiązane tematy





  Ivi,  01/11/2012

Jego poezja jest mi od zawsze dość bliska.

  Gamka  (www),  01/11/2012

http://www.youtube.com/watch?v(...)hm7y6vA
...czytany przez Piotra Fronczewskiego ....

  Elba,  01/11/2012

Odłamek rozbitego lustra może stać się cennym narzędziem w procesie poznania samego siebie przybliżając przeoczony detal - ciemny zakamarek duszy, w którym zasiane zostało zwątpienie. Ziarno śmierci drzemie w sercach tak wielu...

  Noemi*,  02/11/2012

Jako nastolatka praktycznie na okrągło słuchałam płyty "Msza wędrującego", było na niej piętnaście utworów skomponowanych do niezwykłych tekstów Edwarda Stachury. Złączonych w jedną całość, jedną "mszę", a zaśpiewanych przez magiczną Annę Chodakowską.:http://www.youtube.com/watch?v(...)pGnOA5Q

  Elba,  02/11/2012

Wędrówką jedną życie jest człowieka... (SDM, tekst E.Stachura) http://www.youtube.com/watch?v(...)related .
Słowa tej piosenki mobilizują mnie wciąż...

Dla mnie - fizyka i filozofa amatora ... Stachura, w książce "Fabula Rasa" (rzecz o egoizmie) - wskazał na olbrzymie podobieństwo pomiędzy prawem powszechnego egoizmu i prawem powszechnego ciążenia, czyli ... grawitacją. Obie "siły" istnieją niezależnie od nas (naszej woli) i tłumaczą dlaczego materia zawsze "garnie do siebie".
Dlatego nadal uważam, że jest on największym fizykiem wśród ... poetów.

  Remter,  02/11/2012

Zapragnął z materii poczuć Ducha ... lecz to było niemożliwe... dlatego tak bardzo zapragnął spokoju .. gdyż jego cierpienie było nie do uniesienia... szkoda, że na swojej drodze nie napotkał żywego Przewodnika duchowego - może by nam coś więcej przekazał a sam nie popełnił czynu jaki zaliczany jest .. tak jak jest.. błędne koło zatoczone okręgiem z którego wyjście znają nieliczni..

  Remter,  02/11/2012

I tak stało się jak w moim wierszu ;
Kiedy serce płacze
tylko Bóg słyszy
Ból wypływa
z wnętrza duszy

Słuchaj Izraelu Boże mój
Ty wszystko możesz:
dałeś mi moje życie,
dałeś mi wszystko.
W oczach moich łzy,
serce płacze cicho.
A gdy serce milczy
dusza krzyczy....

remter

  Gamka  (www),  09/11/2012

Piękny wiersz, piękne słowa ....dziękuję Tereso :)*
...."A gdy serce milczy
dusza krzyczy.... "



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska