Login lub e-mail Hasło   

Droga do centrum

Centrum czyli środek jest tylko jeden w każdej rzeczy. A jak to jest w człowieku?
Wyświetlenia: 940 Zamieszczono 06/01/2013

 

Każda istota ma potrzebę dotrzeć i poznać swoje centrum. Szuka jej całe życie, potykając się po obrzeżach. Wszystko ma swój środek, począwszy od atomu a skończywszy na kosmosie. Posłużę się budową miast, aby pokazać jak to działa. 

W centrum miasta znajduje się rynek.  Zbudowany jest tak, że w środku przeważnie jest park a w nim okrągła fontanna z tryskającą wodą. Park otoczony jest ulicami w kształcie kwadratu, od którego odchodzą promieniście inne ulice, tworzące miasto. Tak przynajmniej zbudowane jest centrum mojego miasta Pińczowa.

W Kazimierzu nad Wisłą w samym środku miasta, znajduje się głęboka studnia, która kiedyś zapewne gromadziła ludzi nabierających z niej wodę. Na dziś pewnie jest nieczynna. Kazimierz to miasto artystów, skąd czerpią oni inspirację. Nie jest przypadkiem, że miasto tak zbudowano a artyści chętnie tu tworzą i sprzedają swoje dzieła.  

Studnia w Kazimierzu łączy swoje wody z Wisłą, jako największą rzeką w Polsce. Z tego względu panuje tu specjalna energia twórcza. Rzeki, stanowią układ krwionośny Ziemi a wody podziemne ze studniami, są systemem nerwowym Ziemi. Połączenie tych dwóch systemów, jest odpowiednikiem jedności umysłu i serca Ziemi. Ziemia to żywy, olbrzymi organizmem.

A jak ta zasada funkcjonuje w człowieku?

Bardzo podobnie. Jeśli nasze myśli są skierowane  na odczuwanie sercem, to mamy dobre połączenie umysłu i serca oraz kontakt ze sobą samym. Niby proste, ale dla większości ludzi niemal nie dostępne takie połączenie. Lubimy peryferie i uciekamy od centrum. Tak dzieje się w dużych miastach, gdyż w centrum jest wielki ruch i zgiełk. To nie daje możliwości skupienia umysłu i odczuwaniu sercem, otaczającej rzeczywistości.

To projekcja chaosu z  ludzkich umysłów, które zakrywają wewnętrzną ciszę i skupienie. Wiele myśli tworzy mętlik w głowie i rodzi depresję. Człowiek współczesny zbyt daleko odszedł od swojego centrum, które mogło by go uspokoić.

Aby funkcjonować jakoś w tym świecie szukamy związków, które mają dać nam bezpieczeństwo. Niestety takie związki są w większości nieświęte, oparte na przyciąganiu ciał. Ciała nie mogą się ze sobą połączyć. To, co się ze sobą łączy to jest umysłem i odczuwaniem. Cały problem polega na tym aby wejść w święty związek, którego celem jest dotarcie do centrum jestestwa i połączenie z nim w jedności.

To związek duchowy, oparty na wzajemnym zrozumieniu, często bez używania słów. Komunikacją jest  duchowe porozumienie na wszystkich poziomach ( ciało-umysł-duch). Nie potrzeba tu wielkiej mowy czy drogich przedmiotów, aby być spełnionym. Wystarczy ześrodkowanie a samo ciało poddaje się wewnętrznemu  kierownictwu.

Z głębi serca rozchodzi się fala dzikiej natury, która rozlewa się na zewnątrz jak woda z bijącego źródła czy z fontanny. To źródło życia, które swobodnie płynie bez ograniczeń. W każdej ludzkiej istocie jest takie źródełko, które może być uaktywnione, gdy ma ku temu odpowiednie warunki. Zazwyczaj jest utrudniane przez ego programy, które ograniczają swobodny przepływ energii ze Źródła życia.

Kiedy pozbędziemy się tych ograniczających nas programów, które usztywniają ciało  i powodują, że człowiek nie doznaje głębi swej istoty, to wówczas staniemy się spontaniczni i dzicy w swej naturze. Dziki, to poddany wewnętrznemu prowadzeniu. Ciało nabiera wtedy elastyczności i jest w ciągłym tańcu życia. Dzikie plemiona tańczą swoje życie. To ich odwieczna modlitwa.

Figurą geometryczną środka jest koło, które ma ruch obrotowy. Na zewnątrz jest kwadrat, powstały z koła zatrzymanego w ruchu obrotowym. Kwadrat jest podstawą i fundamentem  świata materialnego. Posiada 4 ostre wierzchołki, które są obroną przed inną rzeczywistością. Magiczna liczba „4” ma w sobie zaródź i źródło wiecznego strumienia stwarzania.

Ruchem wszechświata jest okrąg, przechodzący w spiralę. Tak tworzy się życie. Okrąg czy koło, to twórcza energia żeńska. Kwadrat zdaje się być energią męską, która ma za zadanie bronić i chronić poczętego życia. Atom jako najmniejsza cegiełka materii, pokazuje nam procesy w mini wymiarze.  W centrum atomu znajduje się proton ( + )   czyli ładunek żeński a wokół jądra krążą ( - ) elektrony. Pulsują one i wibrują w postaci kul i hantli.

Tak tworzą się wiry energii, którą postrzegamy jako materię.  Najbliżej jądra znajduje się  orbital przypominający „8”, gdzie jest największe prawdopodobieństwo znalezienia elektronu. Poprzez ten orbital mamy bezpośredni dostęp do jądra atomów a tym samym do Źródła życia. „8” jako symbol nieskończoności, jest bramą naszego wnętrza czyli centrum.

Nukleony, to jądra atomów zawierające proton i neutron. Najciekawszym z nich jest neutron swobodny, który rozpada się w pierwiastkach promieniotwórczych na proton, elektron i antyneutrino. W antyneutrino znajduje się zapis pierwotnego stanu próżni, z której wszystko powstaje. W każdym pierwiastku ta trójca występuje. Ponieważ ciało składa się z atomów, to mamy bezpośredni dostęp do twórczej energii Stwórcy. Tak wygląda połączenie istoty, ze Stwórcą.

Wszechświat ma budowę fraktalną i wygląda jak wielka tuba o przekroju koła. Na jednym końcu jest mikrokosmos i atomy pierwiastków a na drugim wszechświat z kosmosami i planetami. Wystarczy spojrzeć z jednej strony tuby aby mieć obraz drugiego końca. One są bardzo podobne. Różnią się jedynie rozmiarami. Możemy badać odległe planety lub zagłębiać się w swoje wnętrze. To zależy do której strony życia kierujemy swoją uwagę.

Centrum istoty jest połączone ze Źródłem, które zasila nas w życiową energię. Każdy, kto znajdzie to połączenie będzie miał łatwy dostęp do wszystkiego, czego zapragnie. Samo Źródło da mu moc i spełnienie jego potrzeb. Źródło podobnie jak studnia, ma nieskończone możliwości zasilania.

Pierwszym organem, który powstaje z zarodka jest serce. To w nim od samego początku do jego końca  tętni życie. Serce, to centrum w człowieku i właśnie w nim można odnaleźć wszystko co potrzebujemy. Wystarczy wsłuchać się w jego rytmiczny dźwięk, aby odkryć swoją głębię.  Uderzenia serca są jak tykanie zegara, który wyznacza czas liniowy. Gdy serce przestaje bić to znak, że czas życia się zakończył na tej ziemi.

Mamy dziś już Nowy Świat i nowe, młode serce, które wybija inny rytm wszechświata. Warto się połączyć z nowym sercem i rytmem kosmosu aby odnaleźć właściwe centrum swojego istnienia. To połączenie będzie niezwykle pomocne w każdej dziedzinie życia, jak przedstawiłam to w tym artykule. Centrum to cichy dyrektor naszego istnienia i tworzenia własnej rzeczywistości.

Podobne artykuły


13
komentarze: 49 | wyświetlenia: 1477
12
komentarze: 5 | wyświetlenia: 1581
11
komentarze: 1 | wyświetlenia: 1202
11
komentarze: 17 | wyświetlenia: 2415
11
komentarze: 4 | wyświetlenia: 2042
11
komentarze: 40 | wyświetlenia: 2845
10
komentarze: 69 | wyświetlenia: 674
10
komentarze: 123 | wyświetlenia: 976
10
komentarze: 156 | wyświetlenia: 796
10
komentarze: 20 | wyświetlenia: 1141
10
komentarze: 65 | wyświetlenia: 3391
10
komentarze: 81 | wyświetlenia: 2320
10
komentarze: 38 | wyświetlenia: 1602
10
komentarze: 3 | wyświetlenia: 529
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





  mugol  (www),  06/01/2013

Ile trzeba sie nagimnastykować, by nie wspomnieć o Miłości, którą jest Bóg

@mugol:

Miłość jest tym samym co radość. Pozdrawiam dociekliwego:)

  mojra  (www),  10/01/2013

Za Stwórcę można dać punkt

@mojra:

Dzięki za punk za Najwyższego:)



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska