Login lub e-mail Hasło   

,,Życia Smak'' Marcin Parol- Pięć wybranych wierszy mojego tomiku

Skazany na codzienność Monotonia w mojej duszy, coraz częściej trwa, dzień i noc tą samą nutę gra. Ten sam wiatr dmucha mi w oczy, a życie bezustannie...
Wyświetlenia: 1.196 Zamieszczono 23/01/2013

Skazany na codzienność

Monotonia w mojej duszy,

coraz częściej trwa,

dzień i noc tą samą nutę gra.

Ten sam wiatr dmucha mi w oczy,

a życie bezustannie

tak samo się toczy...

Cisza wypełnia mój cały świat,

nie ma Cię ze mną,

już tyle lat...

Pragnę spać i już tylko śnić,

wtedy jesteś ze mną,

i mogę z Tobą być.

Kocham Cię

Słyszysz?, to melodia miłości,

od pierwszego wejrzenia,

w moim sercu już gości.

Jej dźwięki są już głośniejsze,

dziś wypowiem dwa słowa,

które są najpiękniejsze.

Czujesz?, to smak miłości,

ciepły, wzajemny dotyk,

ma w sobie tyle czułości.

Jego energia jest już mocniejsza,

dziś w nocy poznasz,

że może być piękniejsza.

Widzisz?, to wygląd miłości,

nie tylko słowa, lecz czyny,

sprawiają tyle radości.

Serce i rozum płynnie pracują,

wzajemne pragnienia i potrzeby

posłusznie wykonują.

Czy teraz już wiesz,

o czym zawsze śnie?

Popatrz mi w oczy,

słyszysz?, Kocham Cię.

Jesteś jak kwiat

Jesteś jak piękny kwiat,

którego szukam już od wielu lat,

wśród górskiego potoku

pachnącego świeżością,

jesteś moim pragnieniem,

jesteś moją radością.

Między pięknymi lasami

i bujną roślinnością,

jesteś jak nieuchwytny ptak,

żyjący wolnością.

Twój blask w oczach uzdrawia

stan mojego ducha,

a serce posłusznie,

twojego głosu słucha.

Jesteś jak piękny kwiat,

który dopiero co rozkwita,

a swym czarem i wdziękiem,

w pułapkę miłości chwyta.

Jesteś jak naturalny kwiat,

co potrzebuję ciepła,

jesteś aniołem,

z szatańskiego piekła.

Rozpalasz moje serce,

niczym zapałka ognisko,

nie odchodź już daleko,

tylko zawsze bądź blisko.

Apel Słońca

Świeżo po burzy słońce obrazy maluję,

delikatne barwy tęczy na nich stosuje.

Wiatr chmury daleko odgania,

bo ich puszystość wszystkie dzieła zasłania.

Na błękicie nieba powstały jego marzenia,

które człowiek może sprawić,

by były do spełnienie.

Piękność natury, widoczna na całym niebie

będzie nadal istniała,

lecz tylko pod warunkiem,

że zadba o nią- ludzkość cała.

Pociąg czasu

Pociąg...

Każdy z nas do niego wsiada,

ostrożnie, pomału,

swój przedział bada,

w podróż życia się wybiera,

od stacji do stacji,

innym drogi przeciera,

bo szyny wciąż mają te same rozstawy,

nikt nie zmieni,

normy i zasady.

A pociąg mknie od celu do celu,

czasu nie zatrzymasz,

mój drogi przyjacielu.

Podobne artykuły


17
komentarze: 113 | wyświetlenia: 1124
14
komentarze: 8 | wyświetlenia: 456
14
komentarze: 11 | wyświetlenia: 1027
13
komentarze: 25 | wyświetlenia: 775
12
komentarze: 1 | wyświetlenia: 607
12
komentarze: 12 | wyświetlenia: 790
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 550
11
komentarze: 298 | wyświetlenia: 528
11
komentarze: 4 | wyświetlenia: 485
11
komentarze: 9 | wyświetlenia: 982
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 802
10
komentarze: 2 | wyświetlenia: 389
10
komentarze: 3 | wyświetlenia: 847
10
komentarze: 2 | wyświetlenia: 817
10
komentarze: 0 | wyświetlenia: 472
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





  ykes,  23/01/2013

Mam nadzieję, że moje dzieci nie będą musiały analizować tego na maturze.

  swistak  (www),  24/01/2013

http://jo-annas.blog.onet.pl/ poezja nie potrzebuje rymu, który formą przerasta treść i zakłóca przekaz emocjonalny

  ykes,  24/01/2013

@swistak: Czyżby wyuczone na mój temat przekonania nakazały ci zinterpretować mój komentarz jako odnoszący się do braku rymów? ;)



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska