Login lub e-mail Hasło   

Hymn o wschodzie słońca

Poruszony do głębi głębokim błękitem styczeń wniknął subtelnie w zaśnieżone szczyty barwił horyzont nieba nieskończoną bielą budził życie muskając oszronionym tchnieniem *** Bud...
Wyświetlenia: 1.223 Zamieszczono 27/01/2013

Poruszony do głębi głębokim błękitem

styczeń wniknął subtelnie w zaśnieżone szczyty

barwił horyzont nieba nieskończoną bielą

budził życie muskając oszronionym tchnieniem

***

Budził życie muskając oszronionym tchnieniem

parując rześkim mrozem i niebieskim niebem

Białe smugi wysoko przecinały przestrzeń

cichły szumem powietrza, wybuchały w siebie

***

Cichły szumem powietrza, wybuchały w siebie

sycąc śnieżne polany aromatem nieba

lśniące kawałki czasu sklejały się w wieczność

rozproszone energie połączone w Jedno

***

połączone w Jedno rozszumiałe wiecznością

dźwięki, zapachy, wonie w harmonijnej istności

powracały do siebie, sobą zachwycone

tańczyły niewidzialne, piękne, wyzwolone.

Podobne artykuły


59
komentarze: 65 | wyświetlenia: 21942
20
komentarze: 12 | wyświetlenia: 1408
19
komentarze: 12 | wyświetlenia: 2412
18
komentarze: 6 | wyświetlenia: 1488
18
komentarze: 17 | wyświetlenia: 5223
16
komentarze: 21 | wyświetlenia: 4840
16
komentarze: 52 | wyświetlenia: 5536
14
komentarze: 1 | wyświetlenia: 19264
13
komentarze: 4 | wyświetlenia: 2509
32
komentarze: 12 | wyświetlenia: 13683
16
komentarze: 4 | wyświetlenia: 3976
14
komentarze: 10 | wyświetlenia: 993
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy






Jednak zima jest symbolem zycia...

@youngcontrarian: Trzeba odwracać utrwalone w powszechnych wyobrażeniach znaki. Ślę pozdrowienia z Żywca do Nowego Jorku.

  Noemi*,  27/01/2013

Piękny wiersz. Dla mnie osobiście, majestat gór, przestrzeń i cisza przywracają właściwe proporcje widzenia świata, regenerują, leczą i koją:-)
"Na wysokich szczytach, wokół nas, przejrzystość dali,
Chłód wichrów, które zapomniały miast.
Nie ujrzymy w noc świateł, gdy w chatach się palą,
Lecz dojdzie nas wołanie najdalszych gwiazd."

@Noemi*: Jak bardzo słowa potrafią rozświetlić egzystencję.

  greenway,  27/01/2013

Nieskażoność poranków ma w sobie coś Boskiego. Przepiękny wiersz Janie i mamy ze sobą coś wspólnego. :)
http://eiba.pl/3

@greenway: Może to są te rozproszone energie, które na moment się połączyły. Ja wierzę, że to jest możliwe; trudne ale możliwe.
Dzięki, że się odezwałaś. Będę miał dobry dzień.

  greenway,  27/01/2013

@Jan Stasica: a mnie drogi Janie cudownie nastroił Twój wiersz, dziękuję. :)

  hussair  (www),  28/01/2013

@greenway: ,,Nieskażoność poranków''. Znakomicie ujęte.

  ewfor  (www),  28/01/2013

Zima nawet w poezji jest piękna.

  seta1212,  28/01/2013

utrzymane w dyscyplinie -metrum nadaje wierszowi elegancję i lekkość no i moje klimaty ...

piękna zimowa pora w poezji!pozdrawiam i uśmiech zostawiam!



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska