Login lub e-mail Hasło   

"Życie w słoiku. Ocalenie Ireny Sendler" Jack Mayer

"Życie w słoiku" to To opowieść o trzech amerykańskich nastolatkach, które zajęły się realizacją projektu o nieznanej światu bohaterce z Warszawskiego Getta - Irenie Sendler.
Wyświetlenia: 1.546 Zamieszczono 16/05/2013

"Życie w słoiku. Ocalenie Ireny Sendler" Jack Mayer

 


autor: Jack Mayer
wydawnictwo: AMF Plus
 
 
tytuł oryginału:Life in a Jar. Irena Sendler Project
data wydania: 8 maja 2013
liczba stron: 432
 
 
 
moja ocena:  6 ! / 6
 









11.05.2013
Skończyłam czytać... znów jest 3.15 w nocy... dobrze, że to sobota... ale nie napisze nic przez kilka dni...
....

.


15.05.2013

O KSIĄŻCE

"Życie w słoiku" to opowieść wielowymiarowa i wymykająca się kryteriom czasu i przestrzeni. To opowieść o trzech amerykańskich nastolatkach, które z inspiracji i za namową swojego nauczyciela zajęły się realizacją projektu o nieznanej światu bohaterce z Warszawskiego Getta - Irenie Sendler. Dlaczego ją wybrały? Początkowo zaintrygowane rzekomym błędem w druku - w krótkim artykule znalazły informacje, że uratowała 2500 dzieci. Niewiarygodne! 250 - to możliwe, ale 2500 to musi być błąd w tekście. Gdyby to była prawda, to oznacza, że uratowała więcej ludzi niż Oskar Schindler, a jego przecież wszyscy znają! Dlaczego więc ona jest nieznana światu? Sprawdziły, poszukały, zainteresowały się... zadzwoniły do wszystkich możliwych instytucji zajmujących się Holokaustem i... mało, kto wiedział coś więcej o Irenie Sendler. Postanowiły zatem napisać krótką sztukę o tym, jak ratowała dzieci, a ich prawdziwe nazwiska zapisywała na karteczkach, które następnie wkładała do słoika i zakopywała pod jabłonią... sztukę o Irenie, o ratowaniu dzieci, o matce - p. Rosner, która musi swoje dziecko oddać... Szukały dalej, czytały książki, rozmawiały z ludźmi ocalonymi z Zagłady.

.

Trzy dziewczyny: Megan Stewart, Elizabeth Cambers i Sabrina Coons - każda ze swoją własną, trudną historią, każda w jakiś sposób identyfikująca się z projektem, sztuką i wreszcie z samą Ireną Sendler. Rok 1999 - początek projektu, dziewczyny mają po 14-16 lat. Sztuka Life in a Jar, mimo,że trwa tylko 15 min i dziewczyny graja po kilka ról jednocześnie odnosi ogromny sukces, zdobywa nagrodę, a grana wielokrotnie powoli wydobywa na światło dzienne postać Ireny Sendler. Dlaczego to takie dziwne? Bo trzy nastolatki z ubogiego regionu Ameryki wstrząsnęły światem! Jeden z rabinów podczas ich wizyty w Polsce tak skomentował projekt i to, co zrobiły:
.
 "Wiecie (...) to jest moment ostateczne zemsty na Hitlerze. Protestanckie dzieci czczą katoliczkę ratującą żydowskie dzieci w Getcie warszawskim i dają przedstawienie w żydowskim teatrze w Warszawie. A filmuje to niemiecka telewizja" (s. 385)
.
 Ale wróćmy do książki... Druga, obszerna jej część to przeskok w historii. Znów jesteśmy w Warszawie lat wojennych. Poznajemy młodą Irenę Sendler, ale i jej współpracowników - całą siatkę zaangażowaną w ratowanie Żydów. Brutalna prawda wygląda następująco: żeby uratować jedno dziecko żydowskie, trzeba było współpracy dziesięciu Polaków i dwóch Żydów; żeby je wydać wystarczył jeden donos, a cała rodzina została na miejscu zabita. Poznajemy również historie wielu żydowskich rodzin, tych, które oddały Irenie (pseudonim Jolanta) swój jedyny skarb - dziecko i tych, które nie zdążyły tego zrobić, bo jeszcze jedną noc matka chciała mieć dziecko przy sobie, aby rankiem je oddać. SS przyszło pierwsze... Poznajemy ich dramat, nadzieję, zagładę... Z kart książki wyłaniają się  kolejni bohaterowie, którzy mówią o tych trudnych czasach, o poświęceniu, o byciu przyzwoitym, o solidarności z ciemiężonymi, z potrzeby serca, z buntu, krzyku i wołania o sprawiedliwość. To m.in. Jan Karski, Władysław Bartoszewski i Janusz Korczak. Jest też wielu innych, bez których Irenie Sendler byłoby trudno wynieść z Getta choćby jedno dziecko...
.


Irena Sendler i uczennice z Kansas
.
.
Ostatnia cześć książki to powrót do współczesności... Ale czy aby na pewno? Ku ogromnemu zaskoczeniu dziewczyn, z nawet i ich profesora, po wielu miesiącach bezowocnych poszukiwań, nadchodzi wiadomość z Polski, że Irena Sendler żyje, mieszka w Warszawie, ma 90 lat. Potem następuje wzruszająca wymiana listów i kilka podróży do Polski. Niekończące się opowieści o wojnie, o dzieciach, o matkach które musiały te dzieci oddać.. Sama Bohaterka tak mówiła przed śmiercią:
"Żałuję wielu rzeczy... ale moje największe niepowodzenie to że nie zrobiłam nic więcej... że nie zdołałam uratować więcej tych dzieci, że nie odnalazłam ich po wojnie. Często miewam koszmarne sny, w których dzieci płaczą, kiedy je zabieram od rodziców. I wspominam te, których nie wzięłam. Jestem już bardzo stara. Widzę doskonale, co mi się nie powiodło. (,...) Wiele wspomnień dręczy mnie i po tyli latach ciąży mi ogromnie na sercu. Teraz wam powiem coś, w co nie uwierzycie, ale to prawda. Widziałam kiedyś w Getcie, jak matka przerzuca swoje dziecko za mur. Wyobrażacie sobie?" (s. 354n.)

wejście do krematorium w Auschwitz-Birkenau  (fot. Anna M.)

.
Kilka dni myślałam o książce i o bohaterach tej opowieści. Na początku byłam wściekła na cały świat! Przyznaję, że choć kilka dobrych lat zajmowałam się tematyką Holokaustu i w Auschwitz bywałam co najmniej raz w miesiącu, to jednak kolejny raz byłam wściekła, że ludzie ludziom potrafili takie piekło zgotować. Nigdy ta złość mi chyba nie minie. Potem płakałam, chyba z bezsilności. Kolejne przeczytane strony i przyszła fascynacja bohaterstwem ludzi walczących z okupantem i chęć nauczenia się czegoś o byciu przyzwoitym, o skromności, o odwadze. Od Ireny Sendler? Również, choć dla mnie od wielu lat ona nadal pozostaje niedościgłym wzorem. Więc od kogo? Od tych zwykłych dziewczyn: tych współczesnych nastolatek z Ameryki, ale i tych bohaterek sprzed lat: łączniczek z getta, kurierek, pracownic Opieki Społecznej, tych wszystkich ludzi, którzy wierzyli, że nie wszystko można zniszczyć, że trzeba walczyć o dobro, o to w co się wierzy, choćby nikt już nie wierzył. Co jeszcze czułam? Strach, że może się coś tak okropnego powtórzyć. Niewiarygodne i mało prawdopodobne? Czyżby?  Dziś również nie mało jest osób mówiących kto ma prawo żyć, a kto nie. Są tacy, którzy decydują o prawach człowieka, nie szanują godności, prześladują ze względu na kolor skóry, religie, pochodzenie... Często się tego boję...



"Kto nie pamięta historii, skazany jest na jej ponowne przeżycie" George Santayana

Czytałam książkę i wstydziłam się! Oj tak!!! Najbardziej tego, że Irena Sendler przez te wszystkie lata była
zapomniana, nikt o niej nic nie wiedział, milczano. Dopiero trzy nastoletnie uczennice z jakiegoś maleńkiego miasteczka w Kansas wywołały burzę i cały świat oddał jej należny hołd. Otrzymała nawet Order Orła Białego! Została nagle zgłoszona do Pokojowej Nagrody Nobla, powstały fundacje jej imienia, projekty, a ludzie przez nią uratowani zaczęli mówić i wspominać! Trzy Amerykanki... A gdzie byliśmy my, Polacy? WSTYD!!! Do dziś wolimy milczeć i nadal nie rozliczyliśmy się z  trudnym i bolesnym tematem Zagłady Żydów na naszych ziemiach podczas wojny i po wojnie. Wolimy o tym nie myśleć, zamieść pod dywan, poczekać, aż wszyscy zapomną...

.

Zbyt wiele jest myśli na temat tej książki, żeby je tutaj wyrazić. Mogę tylko powiedzieć DZIĘKUJĘ. Irena Sendler uratowała 2500 żydowskich dzieci, trzy nastolatki z Kansas uratowały Irenę, wszystkie razem z tysiącem ludzkich istnień, tych opisanych w książce i przemilczanych, ratują mnie... kolejny raz... codziennie... Gdy spoglądam na archiwalne zdjęcia Ireny Sendler widzę silną, młodą kobietę, upartą i wiedzącą czego chce od życia. Setki razy oglądałam nagrania i wypowiedzi Ireny z ostatnich lat jej życia. Mimo tego wszystkiego, co wycierpiała w czasie i po wojnie, mimo koszmarów, wydaje się być radosną i skromną osobą o oczach pełnych życia i blasku...


.

Irena Sendler zmarła 12 maja 2008 r. - miała 98 lat.

.
.
          

W 2009 r. powstał film  "Dzieci Ireny Sendlerowej" oparty na książce Anny Mieszkowskiej „Matka dzieci Holocaustu”. Zagrała w nim plejada gwiazd polskiego i amerykańskiego kina.  

.

.

Kilka linków:

Anna M

annamatysiak.blogspot.com

:)

Podobne artykuły


25
komentarze: 15 | wyświetlenia: 3358
22
komentarze: 31 | wyświetlenia: 1770
20
komentarze: 32 | wyświetlenia: 1586
19
komentarze: 39 | wyświetlenia: 1788
18
komentarze: 23 | wyświetlenia: 1627
17
komentarze: 24 | wyświetlenia: 1202
17
komentarze: 8 | wyświetlenia: 23316
16
komentarze: 34 | wyświetlenia: 2010
15
komentarze: 37 | wyświetlenia: 970
15
komentarze: 77 | wyświetlenia: 1217
15
komentarze: 75 | wyświetlenia: 3248
14
komentarze: 28 | wyświetlenia: 748
14
komentarze: 32 | wyświetlenia: 806
14
komentarze: 3 | wyświetlenia: 814
13
komentarze: 6 | wyświetlenia: 1078
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





  swistak  (www),  18/05/2013

@swistak: Ona ratowała życie ludzkie przed mordercami głoszącymi BÓG Z NAMI

Aniu dzięki za kolejną recenzje, jak zwykle rzeczowo i fachowo, pozdrawiam.

  swistak  (www),  20/05/2013

@swistak: To nie zmienia faktu, że to cały czas ten sam Bóg, przywłaszczenie słowa czy stworzenie kościoła wcale nie usprawiedliwia Boga, że tolerował ludobójstwo przez ludzi z jego imieniem na pasach (nie nosili tego napisu na sercu tylko bliżej pewnej części ciała, na które to miejsce Bóg widać zasługuje)

  mugol  (www),  20/05/2013
  jotko49,  20/05/2013

@mugol:
Minus za komentarz, odpowiedż ma taka.
Nie podważaj w chamstwie priorytet świstaka.

@mugol: Nie jesteś w stanie mnie obrazić, a inwektywy zawsze dowodziły o poziomie ich nadawcy.

  mojra  (www),  20/05/2013

@swistak: No i papieża sobie też mianował piusa XII i sam sobie konkordat podpisał . W tym kółku różańcowym to już za pisanie nowej, poprawnej politycznie historii , się zabraliście ?

@Krzysztof Mrozowski: Dziękuję, mam nadzieję, że recenzja przyczyni się do dialogu. Przykro mi, że stała się motywem do kłótni... Ale wierzę, że choć jedna osoba zainspiruje się życiem Pani Ireny. Tyle wystarczy... Może też ktoś zmądrzeje. Dziękuję za miłe słowa z Twojej strony :)

@Anna Matysiak: Absolutnie nie przejmuj się, i to nie Twoja recenzja jest przyczyną może nie kłótni, ale beznadziejnych komentarzy osób, które korzystają z każdej okazji aby okazać innym swoją pogardę. Aniu przedstawiłaś wspaniałą postać, którą z czystym sumieniem można nazwać autorytetem, bardzo mało jest takich ludzi, dziękuję i pozdrawiam

  mojra  (www),  21/05/2013

@arturant: Umowa Piusa z Hitlerem, to był szantaż, że jak Watykan zacznie krytykować Nazistów, to ci zaczną mordować katolików bojkotujących kościół narodowosocjalistyczny!

Wspaniala osba, wspanialy czlowiek, wspaniala Polka- Pani Irana Sendlerowa.
Ale my reszta zmienilismy sie w sposob zasadniczych od tamtych czasow ? ?
Zgaduje, ze rekordu wyswietlen ten artykul nie pobije.
Mimo, ze wielu opisuje tu wspanialosci milosierdzia boskiego.
Mowic, czy czynic, oto jest pyanie ! ! !

@zakrawarski: Szczerze mówiąc długo się zastanawiałam, czy umieścić tutaj ten artykuł. Na moim blogu mam możliwość moderowania komentarzy. Odrzucam te, które są rasistowskie, obrażają innych, wulgarnie odnoszą się do cudzych przekonań. Nie chciałam, aby osoba Pani Ireny była powodem do kolejnej sprzeczki internautów. Ale z drugiej strony, pomijając głupotę niektórych publikujących komentarze, możl ...  wyświetl więcej

@Anna Matysiak: Ano tak... Anno, nie przejmuj się i działaj dalej.

@Anna Matysiak:
Anna nie moglas zrobic nic lepszego, co dotyczy eioba, niz to co zrobilas, caluje Twoje rece za to.
Jestem polakiem urodzonym na kieleckiej wsi, wlosy blond, oczy niebieskie.
Uwazam jednak, jako czlowiek, ze przez wymordowanie zydow w Polsce najwieksza szkode
poniosl Izrael ale tuz za nim Polska, jako spoleczenstwo.
Kiedy wpychano do komory gazowe ...  wyświetl więcej

  mojra  (www),  21/05/2013

@zakrawarski: Pewnie jesteś wykapanym aryjczykiem i ateistą z Izraelskim paszportem, a czasem youngotarianem, hameczką 128 albo ryhem!
Na początku podszywałeś się pod ONZ etowskiego aparatczyka, wolontariusza itp.
Istny ludzki kameleon! Internauci Niemieccy i biografowie ustali, że Hitler był Żydem
ale koszerne media nie podjęły tematu!

  swistak  (www),  21/05/2013

@mojra: http://wiadomosci.wp.pl/kat,15(...)=110a03 czyli Hitler wg, niemieckich kryteriów rasowych był Żydem i został zabity ręka Niemca. Sprytny Izraelski prawnik na pewno uzyskał by odszkodowanie dla państwa Izrael!

@mojra:

Mojra, do nogi !!!
Jesli bedziesz gryzl w dalszym ciagu, to wysla Mossad w slad za toba.
Tu jest mowa o mordowaniu niwinnych dzieci, zaprzancu ! !

  swistak  (www),  21/05/2013

@zakrawarski/youngocosstam: od mosadu grożniejsza jest minister co spała nawet z Leninem by zdobyć informacje!

@zakrawarski: TY na to zasługujesz skoro to dostrzegasz. CZŁOWIEK wtedy czy dzisiaj kieruje się takimi samymi zasadami i dzięki tym zasadom, kiedyś jak mówią słowa piosenki: będzie przepięknie , będzie normalnie.

@Anna Matysiak: Aniu jesteś bardzo wartościową osobą, może kiedyś uda mi się porozmawiać z Tobą w realu, pozdrawiam serdecznie.

@Krzysztof Mrozowski: Dziękuję, kto wie, kto wie...

  bardek,  21/05/2013

Ponoć Homo Sapiens oznacza: człowiek rozumny. Jak to jest, że wszyscy idioci na świecie, to ludzie?
Mugol, Mojra, Świstak i wielu, wielu innych.
Dziękować Bogu, że stworzył też głupców. Dzięki temu wyraźniej widać, czym jest prawdziwe dobro, prawdziwe człowieczeństwo.
Pani Anno, Dziękuję. Dzięki ludziom wrażliwym, dobrym i myślącym słuszna jest wiara w ponadczasowość prawdziwych wartości, czyniących nas ludźmi.

Piękny artykuł, dziękuję. Wzruszyłam się.

@skrzydlate: Zauważyłem, że Ania ma dużo takich recenzji, wybiera bardzo "uczuciową" literaturę - to uszlachetnia.

@Krzysztof Mrozowski: Czytam, czytam ;) W książkach szukam emocji, pasji, siły i "tego czegoś". Nie lubię mdłej i nijakiej literatury... to samo odnosi się do wszystkiego, czym się interesuję ;)



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2017 grupa EIOBA. Wrocław, Polska