Login lub e-mail Hasło   

Młodość na rozdrożu

Młodość górna i durna...
Wyświetlenia: 784 Zamieszczono 02/06/2013

.

Nauczycielem

w zapadłej wiosce nie chcę być  , o studiach na politechnice marzę-napisałem na tablicy i . pojechałem do ojca, na Mariensztacie murarzem był,cegły podawałem  a wieczorami na wykłady chodziłem. W ruinach Starówki zakochałem się w kwiaciarce - różami pachniała i oczy jak niezapominajki miała... 

Miłość milicja pokrzyżowała,socjalistyczny nakaz pracy w szkole złamałeś-powiedziała.Wróciłem szkółki wiejskiej,gdzie diabeł mówi dobranoc,po lekcjach pisałem do władz pisma: inżynierem chcę być. Zaoczne studia pedagogiczne dali i kazali cicho być.

Pewnego razu dzieci recytowały wiersze o Stalinie.a ojciec wszedł do kasy, za głowę za się chwycił. „Brata w Syberii jednego ubil,drugiego w łagrze głodem morzy, walczyłem z nim w 1920 roku, a ty ... uczysz chwalić tego potwora? Nie pamiętasz, jak enkawudzista matkę gwałcił?” Ojciec wrócił do Warszawy,a ja , zastanawiałem, jak się wyrwać z tej dziury?

I wtedy wezwano mnie do UB w Elblągu. Na ścianach pokoju wisiały plakaty „nie matura lecz chęć szczera zrobi z ciebie oficera.” Funkcjonariusz pokazał akta porzucenia pracy i zapytał: co wybierasz, szkołę oficerską czy więzienie? Szkołę - odpowiedziałem.I w ten sposób pozbyłem się szkoły,a zostałem podchorążym oficerskiej szkoły radiotechnicznej obrony przeciwlotniczej obszaru krajowego w  Białobrzegach   koło Warszawy , ojciec znów za głowę  chwycił i powiedział trafił z deszczu pod rynnę"

Komendantem jej był pułkownik sowiecki w mundurze polskim, podobny do „naszego” enkawudzisty, jak dwie kropli wody. I koszmarne sny  zaczęły  nawiedzać,krzykiem budziłem kolegów. Lekarze uznali to za symulację i kazali cicho być! Zrywałem się ze snu  jednak i za to wędrowałem co i raz do aresztu ,tam też  budziłem aresztant,od wartowników kocówę dostawałem

Koszmary wzrosły jak do szkoły przybyło kilku sowieckich instruktorów. W sali wykładowej powiedziałem półgłosem, że ich miejsce w Rosji a nie tutaj. Dostałem dwadzieścia dni ścisłego aresztu. Komendant na mój widok zgrzytał zębami i odwracał głowę. Pisałem raporty o zwolnienie ze szkoły ,siedziałem w areszcie i bardzo często   rozmawiałem z oficerem informacji wojskowej. Po dwóch latach zmagań, pod eskortą jechałem do jednostki karnej w Krośnie Odrzańskim. Pracowałem w wojskowym gospodarstwie rolnym z podobnymi buntownikami. Na pola spadały ulotki z Wolnej Europy. Nawoływały do ucieczki. - Wiejemy chłopaki, tyrać przy burakach trzy lata,

- w szkole były dwa, to razem pięć, i wtedy któryś dodał z bronią w ręku: na zachód,będzie nam łatwiej!

Zostałem wodzirejem tego spisku. Czas wykruszył imiona i twarze uczestników tragicznej wyprawy do wolnego świata.

Zapisałem się do ZMP, w gazetce ściennej gromiłem zgniły kapitalizm, zostałem oświatowym aktywistą kompanii, w spółdzielni produkcyjnej recytowałem wiersze Broniewskiego, Majkowskiego w salach pełnych kobiet od wieku zerowego do stuletniej babki - mężczyźni byli w kryminale za działalność wywrotową. Wojsko pomagało zbierać plony, kosy, świstały w dłoniach żołnierzy, snopki wiązały dziewuchy, sukienki wiatr na głowy im zarzucał, chichotały i za mundurem szły sznurem a babki szemrały: skaranie boże, mężowie w kiciu a zdziry się łajdaczą.

Po powrocie do koszar napisałem artykuł o żniwiarzach wojskowych i wiersz o piechurach ,na moją zgubę ukazał  w prasie. A oto jego fragment:

 

Na ćwiczenia odział kroczy przez ulice, w pola w las,
a dziewczęta patrzą w oczy,
wiewem chust żegnają nas!

Hej dziewczęta miłe piękne,     
to piechurów dzielna brać,
każdy umie celnie strzelać,
do niewoli serca brać!

 

Politruk za niego uścisnął rękę,w nagrodę  przechodzisz do służby wartowniczej-oznajmił.-Nareszcie mamy  dostęp do broni-  szepnąłem kolegom , no to wiejemy orzekli solidarnie .Gdybym wiedział,,że z ucieczki tej żywy zostanę tylko ja , że na wolność wyjdę dopiero w 1956 roku nie napisałbym tego wiersza nigdy.!

Podobne artykuły


17
komentarze: 130 | wyświetlenia: 2404
14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 1175
13
komentarze: 53 | wyświetlenia: 853
13
komentarze: 5 | wyświetlenia: 726
11
komentarze: 92 | wyświetlenia: 695
11
komentarze: 37 | wyświetlenia: 542
11
komentarze: 70 | wyświetlenia: 749
11
komentarze: 137 | wyświetlenia: 665
10
komentarze: 5 | wyświetlenia: 751
10
komentarze: 3 | wyświetlenia: 1527
10
komentarze: 9 | wyświetlenia: 533
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





Takie to były czasy i poplątana historia



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska