Login lub e-mail Hasło   

Wiersze

Umieranie, Czym jest, Do przeżycia, Burza, (...)...
Wyświetlenia: 1.484 Zamieszczono 02/07/2013

UMIERANIE

W życiu umiera się zawsze samemu,

samemu oddaje się tchnienie.

Nie trzaska się drzwiami, nie rozbija naczyń,

po prostu samotnie- odchodzi.

Choć czasem niezdarnie się wierzga i tupie

chcąc wyrwać się z objęcia śmierci

to w życiu umiera się zawsze samemu

i sama też śmierć przychodzi.

[27.05.12]

CZYM JEST

Czymże jest szczęście?

Bo czuję, jak rozkwita we mnie.

Rozpływa się między tkankami.

I cała jestem tym szczęściem.

I pachnę nim.

Czuję, jak porami wylewa się balsam

dla duszy i zduszonych myśli.

Osiada na policzkach i dłoniach,

drga w rytmie kołysania rzęs.

Unosi kąciki, rozśmiewa oczy,

że żarzą się tęczówki kolorem.

Rozchyla mi wargi i zaciska płuca,

zamyka powieki i spojówki drażni.

Więc czymże jest szczęście?

Bo czuję je w sobie,

nie mogę ocenić, czy w ciele,

czy na nim.

Czy ja jestem szczęściem, 

czy ono jest mną,

czy przyszło wraz z Tobą,

czy z czasem przybyło.

Spokojną falą, by wszystko ze sobą

zabrać, zawładnąć,

ogarnąć bezdusznie

i zabrać mi oddech,

i ścisnąć za serce,

i wyrwać je z klatki,

by mogło swobodnie pulsować.

[03.02.13]

DO PRZEŻYCIA

Chcę odczuwać życie, jak mocno się da,

z całych sił, każdym tchnieniem,

każdą komórką ciała.

Chcę chłonąć je, wciągać, zasysać do płuc,

oddychać, rytmicznie pulsować.

Jesteśmy niczym, drobnostką zupełną,

wszechświata błahostką, przypadkowym istnieniem,

niebytem.

Jestestwem ameby, wypadkową zmian,

przemianą chemiczną, żartem Boga.

Lecz pomimo wszystko też zlepkiem neuronów,

skupiskiem energii w drgających mięśniach,

balsamem do życia i śmierci.

Rozdajemy uśmiechy i dobre wibracje,

bez zwad, bez kłótni, bez niedopowiedzeń.

Nie traćmy czasu tak cennego dla nas,

nie dajmy się zakląć obłudzie.

Zbyt drogi jest każdy oddech.

Nie marnujmy minut nam danych pod zastaw,

nie upuszczajmy sobie krwi.

Tyle nas czeka rozmów, uśmiechów,

nieczytanych książek, zagubionych filmów,

skrywanych uśmiechów, przemilczanych szeptów.

Bo tyle jest jeszcze do wzięcia od zaraz.

Tyle jest życia. Do przeżycia.

[26.03.13]

BURZA

Drzewa ugięte pod ciężarem wiatru,

co unosi powietrze z chodników.

Granatem zaszło i kobaltem niebo

rozbłysło grzmiąc gniewnie raz po raz.

Deszcz unosi kłęby nagrzanej ziemi

i dymy ciepłoty skowyją.

Błyskawice gięte silną ręką Boga

rozbijają nieboskłon na cząstki.

Iskry odchodzą w kilometry drogi,

zwiastują dni oczyszczenia.

I świeże powietrze i lżejszy z nim oddech,

mistyczna istota żywota.

Liście plątane w uniżeniu ku ziemi,

co wchłania krople spragniona.

Otulenie grzmotem, dzwonem Najwyższego,

co obecność zaznacza akordem.

I czując zawiesinę mięsistą na opuszkach

smakuję słodyczy realności.

Rzęsista rzeczywistość się wkrada przez okna,

by rozsiąść się nocą w fotelu.

A później jaśnieję wraz z blaskiem na chwilę,

by ciemnością się za moment zalać.

Odchodzisz tak szybko trącana świtaniem,

choć iskrzysz się jeszcze z daleka.

(...)

Tęsknię, że ściska mnie w trzewiach.

Dziwne, zapomniane to uczucie.

Rzadko się zdarza, niezwykłe.

Taka magia od wnętrza, w istocie.

Jak febra, choroba zakaźna,

co przenieść się może oddechem.

Jak żołądek, który trawi sam siebie

z niedoboru krzyżowanych spojrzeń.

[29.03.13]

Podobne artykuły


17
komentarze: 32 | wyświetlenia: 1227
14
komentarze: 119 | wyświetlenia: 1096
14
komentarze: 60 | wyświetlenia: 677
14
komentarze: 33 | wyświetlenia: 1011
14
komentarze: 21 | wyświetlenia: 924
13
komentarze: 3 | wyświetlenia: 967
13
komentarze: 25 | wyświetlenia: 667
13
komentarze: 68 | wyświetlenia: 377
13
komentarze: 9 | wyświetlenia: 486
12
komentarze: 144 | wyświetlenia: 787
12
komentarze: 30 | wyświetlenia: 1286
12
komentarze: 72 | wyświetlenia: 367
12
komentarze: 23 | wyświetlenia: 920
12
komentarze: 31 | wyświetlenia: 420
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





Piękne... szczególnie Burza. Dziękuję za wzruszenia...

  seta1212,  03/07/2013

Alu masz i we mnie fana -Twoje poezja jest pełna porywów i inspirująca...))

No, rzeczywiście piękne .... Twoje słowa harmonizują duszę, pieszczą, szeleszczą, choć czasami i grzmią. Lecz nawet gdy niebo granatem i kobaltem zachodzi, Ty wciąż rozkwitasz niewinnością. Powiedz jak nie dać się zakląć obłudzie? Jak uchronić czystość serca przed ostrym rylcem życia? Żyjąc poezją?

  swistak  (www),  03/07/2013

Jak Burza, to do Boga, a jak umierać to tym bardziej z Nim, by trzymał nas za ręke!

@swistak: A dla czego za rękę, a nie za duszę-pyt6ać waćpana muszę? Dziewica wieczna gdyby potrzymała to z wisielca powstańca by zrobiła.A ;poezja świetna,lepsza od twojej milosci blizniego Augustyn -młot na heretykowi skowytał"niespokojna moja dusza-puki do ciebie nie dojdzie,zabierz mnie jak najprędzej do siebie,a ty boisz się kostuchy syny bożyFe nie ładnie,dla takich jak ty śmierć do raju prowadzi,amen!

  dalbert,  05/07/2013

Aleksandro - nie wiem, czy jesteś młoda, czy mieszkasz w maleńkiej miejscowości, czy może w gwarze wielkiego miasta, ale wiem, że Twoje wiersze są bardzo dojrzałe i interesujące. Masz talent Dziewczyno - pracuj nad nim, bo warto!
Wszystkiego najlepszego :)

  Artur Aleksy  (www),  05/07/2013

"Burza" nadaje się idealnie na piosenkę... mogę coś z tym popróbować? :)

@Artur Aleksy: Oczywiście:) Byłoby mi niezmiernie miło usłyszeć mój tekst w czyimś wykonaniu!

Dojrzałość formy przy dość sugestywnym przekazie. Będę śledził dalsze teksty.

Dziękuję Wam wszystkim z całego serca! Wasze słowa wiele dla mnie znaczą!

Umieranie . . .

Blues dla Ciebie ... trochę burzliwy ... i kobaltowy:
http://webmuzyka.pl/Community/(...)ng.html

Hmmm...



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska