Login lub e-mail Hasło   

Bez ojca

Wspomnienia o dzieciństwie pachną j wiosną z daleka
Wyświetlenia: 1.028 Zamieszczono 25/07/2013



Ojciec nie chciał być fornalem u dziedzica,na Łotwie zarobkował, w listach  pocieszał ,ale czytać nikt na wsi nie umiał, mama do dziedzica szła  przez rzekę z podkasaną spódnicę,a list trzymała w w zębach a  on wołał „wyżej podnoś kieckę, nic nie widzę...”. Na kamieniu czekałem na powrót ,machałem nogami, rybki płynęły pod prąd.,czemu tak płyną?Czerwona na twarzy , ,zapinając rozdartą bluzką warknęła,zapytaj ojca jak wróci i ocierała chustką łzy..Nie becz,wróci pocieszałem, bociany brodziły po mokradłach. Szkoda że nie jestem boćkiem, pofrunąłbym do taty-

„ masz we łbie pokręcone,sarkała i przyśpieszała kroku.W domu braciszek beczał, krowa niedojona ryczała.Kiedy ujrzał mleko i razowy chleb z  listkiem klonowym -uśmiechnął,zjadł szybko i pobiegł na podwórko, w kałuży błota udawał bociana. ,

Mama myła w beczce i sarkała, ,drewna do pieca przynieś za takie pilnowanie brzdąca , za płotem sąsiadka się śmiała "was ojciec porzucił" Mama  zapłakała, dłonie na pękatym brzuchu położyła i krzyknęła,wróci,! .Usłyszała to   obłąkana Frania i też wrzeszczała wróci wróci,udając wronę,machała rekom,biegła do fornali nad rzeczkę. . , zwariowała od brudu mówili na wsi

. Zbliżały  kolejne żniwa bez ojca, kłos,uginały ku ziemi, wyłuskiwałem z nich ziarna i zjadałem.Snopki wymłócę cepem, w żarnach zmielę,nie będziemy głodować synku – pocieszała. Sierpem migała niby chłop kosą. ,nie nadążałem stawiać snopki . Póki słonko świeci ten zagonik oprzątniemy-szeptała,a pot spływał z czoła. Tak mamo, puki świeci -powtarzałem i stawiałem snopki w kopki ,a od rozlewiska pełzła siwa mgła , zakrywała nam bose stopy.,koniec pracy oznajmiała.W rzeczce pluskają ryby zachęcają do kąpieli, popływamy,odpoczniemy powiedziała . Szorowała plecy tatarakiem , śpiewała piosenki .Czy dolecą do ojca-?

on je już słyszy-powiedziała ,a łzy popłynęły z oczu..Tata wróci-pocieszałem i też płakałem .

Polna ścieżka prowadziła do domu obok urwiska,,”nie wchodź tam nigdy” ostrzegała-– bolszewicy niechrzczeni w nim leżą"

Kiedyś wlazłem, a byłem już na gorze,liście nagle zawirowały jakaś siła uniosła i rzuciła na ziemię. Z rozbitym nosem i pełnym portkami przybiegłem do domu.Śmierdzisz jak borsuk,” karciła mama,do rzeczki wygnała.

Od tego czasu nie spalałem  znów na piecu z pluskwami.

Kolejny miesiąc minął bez ojca, jesień chodziła po brzegach rzeki i kładła pajęczą sieć na trawie . Kropelki rosy błyszczały na nich jak łzy w oczach mamy, a listy rzadko przychodziły, i nikt nam ich już nie czytał,leżały pod ikoną na ślubnym wianku mamy, patrzyła na nie i wzdychała, trzymając się oburącz za brzuch. Czemuś gruba?

„Zapytaj ojca” cichutko szeptała



Stałem obok niej wpatrzony w gwiazdy,a one mrugały.,a wieczór pachniał skoszoną trawą.



Ku sobie garnęła, w ramionach unosiła ” ,gdzie jest moja szczęśliwa gwiazdka-pytałem?

w sercu – musisz ją zaleście- tylko bogaci, pod nią rodzą się a my na nią mozolnie zapracować musimy”.,dorośniesz to to zrozumiesz–

Patrzyłem w roziskrzone niebo i myślałem o ojcu, bez niego smutno i głodno , mama śpiewała rzewnie o „gwiazdach i ludzkiej goryczy,której nikt ,nikt nie policzy”, a wieczór był taki piękny ,pachniał skoszoną trawą, a księżyc jakby się pochylił nisko nad słomianą strzechą i na rzęsach liczyły moje marzenia, oświecały one ojcu drogę do domu. Mamo, nie płacz, tata wraca, budząc się wołałem i biegłem do jej łóżka.

Ojciec po dwóch latach wrócił ,  do stodoły z nim  na noc chodziłem,tam wyjaśnił,  trąba powietrzna,a nie bolszewicy, ciebie tam porwała , miejsce to omijałem na kilometr.,

Życie toczyło się  teraz raźniej, . Za kominem świerszcz  cykał głośniej, na strychu gruchały gołębie weselej, mama śpiewała radośniej,a ojciec przygrywał na harmoszce i noga przytupywał , karetą dziedzic z żoną jechał, rzucał cukierki bosonogim dzieciom.

Silniejsi wyrywali mi z rąk,powiem ojcu , uciekali, wołali "skarżypyta"..Jak to dobrze, mieć ojca w domu

Szlachcic,który listy mamie od niego czytał,nie wiedział,ze wrócił, na ganku stanął , do mężusia napiszę-rzekł , mama ” ścisnęła moją dłoń i krzyczała „śmierdzący stary wieprzu,won,won!"Ojciec wnet nadbiegł i gnaty mu porachował.
Dziękuję ci mamo za tamte życie,za snopki żyta i kołysanki,za wspomnienia o tobie, oświecają szarzyznę dnia, jak tamte nad naszą  Brzezinka.,a do prawdy do szczęścia droga i tu daleka,tylko ” miłość bliźniego” bokiem wychodzi . ,ale twoja pierwszą  nie rdzewieje,, o  dziewczęcej mówić tu nie uchodzi...zmienia,kolorowa, i zwodnicza,szkoda słów.

Podobne artykuły


12
komentarze: 3 | wyświetlenia: 1107
11
komentarze: 278 | wyświetlenia: 910
10
komentarze: 37 | wyświetlenia: 824
10
komentarze: 97 | wyświetlenia: 644
9
komentarze: 42 | wyświetlenia: 672
9
komentarze: 62 | wyświetlenia: 1125
9
komentarze: 33 | wyświetlenia: 801
9
komentarze: 5 | wyświetlenia: 973
9
komentarze: 31 | wyświetlenia: 575
9
komentarze: 75 | wyświetlenia: 452
8
komentarze: 0 | wyświetlenia: 587
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





Drogi Szymonie,
Chyba juz podobny tekst publikowales ale z przyjemnoscia go przeczytalem.
Sciskam Cie bardzo mocno.

@youngcontrarian: Dziękuje ,chyba masz racje,,skleroza+to jej sprawka,nich przeprasza ,pozdrawiam

  mojra  (www),  25/07/2013

@Szymon Bachir: youngcontrarian z przyjemnoscią przeczyta jeszcze kilka razy

  seta1212,  25/07/2013

Szymonie, jak zawsze z ciekawością i przyjemnością czytam twoje arty.
Ale...(zawsze jest to nieuchronne)... ale wkurza (eufemizm) mnie twoje niechlujstwo edycji tekstu !!!
Moja rada( niekoniecznie do przyjęcia:): poczytaj sobie ze dwa razy tekst, popraw przecinki, gramatykę i ortografię - i będzie art do rekomendacji.
Pozdrawiam

@seta1212: Masz rację,ślepota teraz wkurza własna bardziej niż ogólnonarodowa,pozdrawiam serdecznie!

@seta1212:@Szymon Bachir : Tak w sumie masz rację seta ,,
ale.. moim zdaniem tylko taki niepodrasowany tekst bije autentycznością,
i tego chce się słuchać ..... tzn czytać.

  greenway,  27/07/2013

Tęsknota przebija z tego artykułu. Tęsknota odwieczna ludzka przyjaciółka.

@greenway: Im lata upływają tym bardziej do korzeni się wraca,pozdrawiam



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska