Login lub e-mail Hasło   

Żal pytania stawia

"Bóg myśli w geniuszach, marzy w poetach, a w pozostałych śpi". Peter Altenberg
Wyświetlenia: 1.438 Zamieszczono 08/11/2013

ŻAL PYTANIA STAWIA

Żal odchodzić w niebyt słów,

gdy umierają wiersze pisane dla nikogo,

jak opadające z wiatrem jesienne liście,

które giną pod nawałą

śnieżnej obojętności bezlitosnej zimy.

 

Czy twoje słowa znaczą coś jeszcze?

Czy moje słowa są komuś potrzebne?

Czy nasze słowa do kogokolwiek docierają?

Co robić, gdy słowa już nic

lub niewiele znaczą?

Czy pęd na skróty zgubił właściwą drogę?

Czy piękno świata zmroczyła zaćma

niewidzących sedna oczu?

Czy jeszcze można twórczym słowem

zapalić cudowną lampę,

która rozjaśni mrok, rozświetli wzrok,

a taniec promieni wznieci pragnienie

wzięcia w dłonie swoich czujących

i nieobojętnych serc?

 

Autor: Piotr Stanisław Issel

 Obrazki zapożyczone z Internetu

Podobne artykuły


17
komentarze: 113 | wyświetlenia: 1459
14
komentarze: 8 | wyświetlenia: 603
13
komentarze: 25 | wyświetlenia: 1019
12
komentarze: 1 | wyświetlenia: 726
12
komentarze: 12 | wyświetlenia: 880
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 648
11
komentarze: 298 | wyświetlenia: 672
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 951
11
komentarze: 4 | wyświetlenia: 597
10
komentarze: 3 | wyświetlenia: 349
10
komentarze: 0 | wyświetlenia: 476
10
komentarze: 143 | wyświetlenia: 588
10
komentarze: 13 | wyświetlenia: 504
10
komentarze: 0 | wyświetlenia: 767
10
komentarze: 3 | wyświetlenia: 438
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





  seta1212,  08/11/2013

Piotrze słowa zostają.Sa bytem samoistnym, ostatecznie nie należą do nikogo. Od życia dzieli je tylko prawda. Może dlatego zamienione w mądre wiersze nabierają prawa do nieśmiertelności...Piszesz o sprawach ważnych
raz jeszcze chepeau bas...))

@seta1212: :)

Kasiu, na początku było słowo a słowo ciałem się stało, cokolwiek przez to rozumiemy na pewno
słowo jest niezbędne. Poezja to słowna wiązanka gdzie zamiast kwiatów poeta zaplata ją ze słów.
Wiersz o głębokim przesłaniu i zgrabnie skonstruowany :) Pozdrawiam :)

@re-gnostyk: Odpozdrawiam :)

  Remter,  08/11/2013

To tylko chwilowa głuchota zapomniała , iż Słowo zapala wnętrze człowieka, które to czuje drugiego człowieka , który się z nim pragnie podzielić... własnym życiem... bardzo ciepły wiersz refleksją do syta wypełniony ... pozdrawiam;)

  greenway,  08/11/2013

Czujące i nieobojętne serce, które jest wdzięczne za wytyczanie właściwej perspektywy naszemu człowieczeństwu prosi o jeszcze, jeszcze więcej wierszy...:-)

  hussair  (www),  09/11/2013

A może spisywanie jest bezcenne w czasach zagubienia, zaś przy osiągnięciu harmonii naturalnie zanika... Czyste serca i umysły czytają się bez słów i nawet nie ograniczałbym tego do przenośni. Z jakichś powodów nasi słowiańscy przodkowie nie spisywali dziejów i praw, a przekaz ustny miał unikalną energię i czar...
Póki co rad jestem, że piszemy wszyscy dla siebie, a szczególnie, że Mistrz Piotr czuwa dla nas tak mądrze. I którego może będzie mi dane spotkać kiedyś. ;)

  golesz,  09/11/2013

"Co robić, gdy słowa już nic lub niewiele znaczą?"

Otóż to! Jestesmy zdaje się bezradni pod tą zgniatającą nas masą słów wszelakich, gdy zwyczajnie, przesyceni, nie potrafimy często odrzucić plew. Nie rozpoznajemy, więc ignorujemy jak leci. Totalna inflacja!
Pozostaje percepcja selektywna, ale to przecież wymaga ustokrotnienia wysiłku. Cóż więc robić? Czy w pełnej rezygnacji opuścić

...  wyświetl więcej

  hussair  (www),  09/11/2013

@golesz: Zaskakująco pomaga wręcz.

Wiersz z dość ładną melodią, ale treści jakie niesie wyrażone są jak dla mnie zbyt dosłownie (żeby nie napisać - tandetnie)

@Katarzyna Mika: Hihi... żeby nie napisać, a jednak wyrazić, nawiasem mówiąc... Dobre... Poezja nie zawsze wzlata w metafory ubrana i domysły... czasem dosłowność jest atutem w przekazie.



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska