Login lub e-mail Hasło   

Z cyklu PeKaeS - Zagubiony szlak

Błądzi człowiek póki dąży - Johann Wolfgang Goethe
Wyświetlenia: 1.132 Zamieszczono 16/11/2013

  Beskid sądecki,  pasmo Jaworzyny,
godz. 2225, listopad 2013.

Otarłem się o szczerość, gasnący przywilej,
co prowadzi wzdłuż wstążki, która mnie zawiodła
w słoneczny zegar, światła ukradzione słońce,
wbite w ramiona szlaków zmęczonych od trwania,
gdzie się głębie dalekie granatowych dolin,
nie chcą kończyć dla oczu, wpatrują w kierunek,
obiecując - jak zawsze – opowiedzieć drogę...

Jeszcze bądźcie me góry rysowane błyskiem,
swoim prawem  wyboru dla ciekawych źrenic,
poprowadźcie mnie jeszcze,  kuście strefą cienia,
malowaniem landszaftów o takiej perfekcji
jakiej by nie powstydził się sam mistrz koloru,
kiedy  w swojej galerii spotyka profana.
Zakurzonego człeka na samotnej grani.
I szepce mu – patrz,  gasnę, abyś mógł odpocząć,
lecz skoro się zgubiłeś, przytul się do szlaku,
okryj się tajemnicą bo jest  wszechobecna.

Ale jeśli chcesz nocy zadawać pytania,
to nie o  wstążkę znaku - ukryły ją drzewa -
lecz o to, co jest celem lub tym, co  cię zwodzi,
bo jest tylko iluzją, jak rysunek światła…

I szukaj drogi w gwiazdach,
tam szczerość zaświadczy,
że zawsze ta projekcja jest najwyższej próby.

Wtedy noc przewodniczka w swej gwarancji świtu,
poprowadzi wędrowca zdziwionego mrokiem
do doliny, gdzie droga, stając się łaskawsza,
może mu podać rękę i uśpić niepokój.

obrazki z google

A psy w opłotkach milkną …
wyrażając zgodę…

© Janusz D.

  

Podobne artykuły


13
komentarze: 62 | wyświetlenia: 1196
13
komentarze: 93 | wyświetlenia: 717
13
komentarze: 9 | wyświetlenia: 1351
13
komentarze: 25 | wyświetlenia: 1570
13
komentarze: 68 | wyświetlenia: 925
12
komentarze: 4 | wyświetlenia: 1313
12
komentarze: 31 | wyświetlenia: 1543
12
komentarze: 5 | wyświetlenia: 1318
12
komentarze: 72 | wyświetlenia: 722
11
komentarze: 1 | wyświetlenia: 401
11
komentarze: 81 | wyświetlenia: 1079
11
komentarze: 1 | wyświetlenia: 911
11
komentarze: 65 | wyświetlenia: 1185
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





  Noemi*,  16/11/2013

Zauważyłam, że ludzie gór to jakiś odrębny, wymykający się konwenansom, trudny do sprecyzowania gatunek ludzi żyjących z pasją. Pozytywnie zakręconych, niezależnie od tego czy wędrują z plecakiem i namiotem, czy wspinają się w górach lub w skałach czy po górach biegają, jeżdżą na rowerze, czy też eksplorują jaskinie. Zawsze są to ludzie wrażliwi na piękno, żyjący w zgodzie z sobą i wyznający pozyt ...  wyświetl więcej

  seta1212,  16/11/2013

Święta racja.Pewnie dlatego Liczyrzepa cieszy się ogólną sympatią... a Janosika wspominają z sentymentem...))

  elena  (www),  16/11/2013

Jako młoda dziewczyna podziwiałam widoki w paśmie Radziejowej, mam nadzieję wrócić jeszcze kiedyś w tamte miejsca. Otrzeć się o szczerość przemijania, odpocząć i zgasnąć. Błądzi człowiek póki dąży. Po­tykając się można zajść da­leko, nie wol­no tyl­ko upaść i nie pod­nieść się.

  seta1212,  17/11/2013

@elena: bliskie poezji - słowom starego przeboju- "iść zawsze iść w stronę słońca..." -))

  eugen,  17/11/2013

Wędrować w tym paśmie od schroniska do schroniska ścieżką turystyczną - (moje marzenie od lat). Trasa nie jest trudna , schroniska dobrze rozmieszczone i utrzymane.

@eugen: No to do spotkania na szlaku....Orla Perć?

  eugen,  03/12/2013

@Marcin Sznajder: Trochę to potrwa zanim zakończę zadanie które teraz mnie absorbuje. Nie przejmuję się metryką. Mój czas metrykalny i czas wewnętrzny - wizualny idą od dawna rozbieżną drogą. Jeden idzie normalnym papierowym torem a drugi spowolnił, smakując życie.

ładne zdjęcia..

Śliczności... czuje się Twoje wędrowanie.. Uściski na szlaku



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska