Login lub e-mail Hasło   

Rzeka czasu

Jak Attyla na czele dzikich hord - w moich żyłach płynie krew barbarzyńcy!
Wyświetlenia: 1.373 Zamieszczono 17/12/2013

Kiedyś biegłem brzegiem rzeki czasu,

pijany,  w podartej koszuli.

Krzyczeli za mną -

- nie przystawałem,

nawet nie odwracałem głowy w ich stronę.

.

Dalej!... nie chciałem umrzeć,

stać się tłumem i wrzawą:

tym właśnie jest śmierć!

Wyciem maszyny i krzykiem ulic,

niewidzącymi oczami.

Nazywali to życiem...

Chyba nie rozumieli mowy tej rzeki?

.

Dalej!..

Nie stawajcie mi na drodze,

potwory rzygające przeszłością;

jesteście uschniętymi drzewami -

- strach nie jest wizją.

.

A teraz idźcie!

za drzwiami czeka przepaść;

gdy dojdziecie do kresu,

rzeka czasu odmieni swój bieg.

.

Wtedy powrócę,

by wskazać drogę piorunom;

zerwać zasłonę lęku,

by koszmar się spełnił.

.

Jeszcze raz przemierzę wasze ulice,

ale już innym krokiem

i popatrzę innymi oczyma.

Będę wracał, jak zmora nocna

z otchłani - przez wrota burzy,

z klątwą i uśmiechem na ustach..

Plunę ogniem na wszystkie stolice

kiedy pioruny zaczną bić w wasze miasta...

.

Jak Attyla na czele dzikich hord -

w moich żyłach płynie krew barbarzyńcy!

.

Gdy dogasną zgliszcza,

wyruszę ku spalonym miastom;

posieję tam ziarna ziół.

Kiedyś wybuchną barwami kwiatów,

wyrosną w drzewa.

Będę wznosić dłonie,wzywając Słońce -

by rozbłysnąć...

rozkwitnąć...

podnieść głowę...

.

Gdy rzeka czasu nareszcie

odnajdzie swój nurt.

Podobne artykuły


17
komentarze: 113 | wyświetlenia: 1040
14
komentarze: 11 | wyświetlenia: 1007
14
komentarze: 8 | wyświetlenia: 437
13
komentarze: 24 | wyświetlenia: 710
12
komentarze: 12 | wyświetlenia: 775
12
komentarze: 1 | wyświetlenia: 588
12
komentarze: 18 | wyświetlenia: 1738
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 539
11
komentarze: 298 | wyświetlenia: 508
11
komentarze: 9 | wyświetlenia: 968
11
komentarze: 4 | wyświetlenia: 473
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 783
10
komentarze: 2 | wyświetlenia: 361
10
komentarze: 2 | wyświetlenia: 810
10
komentarze: 1 | wyświetlenia: 346
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





W każdym z nas drzemie pierwotna siła... jeśli nie zatracona w wyniku indoktrynacji cywilizacyjnej, może być źródłem osobistej mocy.

  Noemi*,  17/12/2013

Dzikus w nas jest w istocie kimś niewinnym. Przejawia się w spontanicznych reakcjach, w szalonych pomysłach, w twórczych, niestereotypowych rozwiązaniach. Bo dzikus jest mądry doświadczeniem tysięcy, a może i milionów lat procesu ewolucji, w którym kształtował swój dziki charakter.Dzikus w nas powinien być gatunkiem chronionym, jako jedna z tych istot, które są zagrożone wyginięciem. Pisałam o tym w arcie: http://eiba.pl/16

Och, barbarzyńco! .. wiersz jest piękny, choć skierowany do siebie. Chodzi mi o skarpetki ... jaki będą miały kolor gdy zaatakujesz?

  seta1212,  17/12/2013

Co by nie powiedzieć o tym utworze brzmi jak song i wyzwanie -porywa entuzjazmem i brakiem pokory -jestem za...))

a tak na marginesie czy TO byl zamach ???

Od spontaniczności do obłędu blisko. Od wyrachowania do uczciwości wobec siebie ... też. Emocje? - to źli doradcy.
Manowce umysłu? Więcej obłędu i dziwności - tym ciekawiej. Zabawa i prowokacja - możne o to tu chodzi? Ciekawe
Znakomicie się czyta. Gratuluje



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska