Login lub e-mail Hasło   

Depresja u dzieci

„Czy dzieci mogą chorować na depresję?” - takie pytania zadają sobie niektórzy rodzice widząc niepokojące objawy u swojego dziecka. Tak, mogą!
Wyświetlenia: 749 Zamieszczono 16/05/2014

Depresja u dzieci nie jest chorobą często diagnozowaną, choć niektórzy specjaliści diagnozują ją już nawet u niemowląt. Trudności w postawieniu diagnozy mogą wynikać z kilku faktów:

  • często osoby z najbliższego otoczenia dziecka nie wiedzą, że takie zaburzenie może występować u dzieci i nie szukają diagnozy,
  • niekiedy objawy depresji u dzieci nie są identyczne z objawami depresji u dorosłych i rodzice poszukują odpowiedzi na zachowanie dziecka w innych obszarach,
  • dzieciom trudno mówić o swoich emocjach i przeżywanych stanach, np. „jest mi smutno…”, „mam gorszy nastrój, potrzebuję pomocy…”,
  • czasami zdarza się, że w codziennym zapracowaniu i zabieganiu trudno nam zauważyć zmieniający się nastrój i zachowanie dziecka.

Do najczęściej występujących objawów depresji u dzieci należą:

  • pogorszenie nastroju, apatia, wycofanie, izolowanie się,
  • zmiany w zachowaniu (np. : spokojne dotąd dzieci coraz częściej zaczynają sprawiać kłopoty wychowawcze, aktywne dzieci stają się wycofane, lękowe),
  • nieśmiałość, bojaźliwość,
  • pogorszenie wyników w nauce, trudności w koncentracji uwagi,
  • objawy somatyczne typu: bóle brzucha, bóle głowy, kłopoty ze snem i jedzeniem,
  • trudności w kontaktach z rówieśnikami,
  • niechęć do angażowania się w ulubione dotąd zabawy i zajęcia.


Jak pomóc?

Warto uważnie obserwować dziecko. Jeśli coś nas niepokoi w zachowaniu dziecka istotne jest znalezienie źródła tych zachowań. W takich momentach warto poświęcić dziecku więcej czasu: na zabawę, na wspólne aktywności, na rozmowę. Nawet małe dziecko swoim zachowaniem będzie mogło „pokazać” nam co czuje.

Dodatkowo, w każdej sytuacji, kiedy mamy wątpliwości dotyczące rozwoju dziecka warto jest zasięgnąć opinii specjalisty. Jest to okazja do porozmawiania o niepokojących nas zachowaniach czy objawach. W ten sposób możemy ustalić czego dotyczą trudności i jak najlepiej pomóc dziecku. Możemy wspólnie zastanowić się nad przyczynami obserwowanych zmian. Niekiedy wystarczy kilka spotkań w celu znalezienia przyczyn i wprowadzenia zmian, czasami warto podjąć terapię.

Autorka tekstu, Marta Bogusławska-Michniak, jest psychologiem dziecięcym w Pracowni Psychorozwoju w Warszawie.

Podobne artykuły


73
komentarze: 18 | wyświetlenia: 28509
34
komentarze: 26 | wyświetlenia: 7299
30
komentarze: 8 | wyświetlenia: 8151
29
komentarze: 17 | wyświetlenia: 20430
26
komentarze: 3 | wyświetlenia: 4396
25
komentarze: 10 | wyświetlenia: 1907
25
komentarze: 7 | wyświetlenia: 6950
24
komentarze: 20 | wyświetlenia: 3615
23
komentarze: 13 | wyświetlenia: 3764
22
komentarze: 2 | wyświetlenia: 15647
71
komentarze: 22 | wyświetlenia: 17729
20
komentarze: 6 | wyświetlenia: 2838
17
komentarze: 3 | wyświetlenia: 10819
16
komentarze: 30 | wyświetlenia: 1615
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





  ulas,  18/07/2015

Wcale taka sytuacja nie należy do rzadkości, nie zawsze jednak potrafimy właściwie rozpoznać przyczyny. Mój syn miał uporczywe zaparcia i nie chciał jeść, podawaliśmy dicopeg junior i to rozwiązało problem zaparć, nie wiem co będzie z psychiką.

@ulas: Nie rozumiem cytatu"nie wiem co będzie z psychiką."Na początek wizyta u cierpliwego pediatry,badanie krwi,nerek, serca, test na (3 miniuty) na "laktozę", wykluczenie chleba bez konserwantów,zakaz podawania napojów powodujących wzdęcia.Co do artykułu.Polecam najpierw rozmowy i konsultacje z pediatrą.Przyczyny depresji dziecka trzeba najpierw przeanalizować z lekarzem "prowadzącym" a nie z ps ...  wyświetl więcej



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska