Login lub e-mail Hasło   

Pacziemu mnie umierat'?

Saszy, którego opowieść była inspiracją do napisania tego wiersza Grają werble na trwogę kołyszą się dzwony kościelne lecą bomby na drogi place, lotniska wielkie *** Ch...
Wyświetlenia: 1.594 Zamieszczono 02/10/2014

Saszy, którego opowieść była inspiracją do napisania tego wiersza

Grają werble na trwogę

kołyszą się dzwony kościelne

lecą bomby na drogi

place, lotniska wielkie

***

Chłopcy w brudnych mundurach

pogubili się w obcej ziemi

ukryci w jamach i dziurach

brutalni, ślepi i niemi

***

Tylko w zwierzęcych odruchach

dobywa się głuchy skowyt

Nie chcę ja dłużej zabijać

Z mej ręki wolę ja polec

Podobne artykuły


14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 1087
14
komentarze: 11 | wyświetlenia: 791
14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 730
13
komentarze: 0 | wyświetlenia: 803
13
komentarze: 5 | wyświetlenia: 888
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 1164
12
komentarze: 18 | wyświetlenia: 1217
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 631
12
komentarze: 6 | wyświetlenia: 1139
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 558
12
komentarze: 12 | wyświetlenia: 553
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 854
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 597
11
komentarze: 1 | wyświetlenia: 612
11
komentarze: 3 | wyświetlenia: 717
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





  greenway,  02/10/2014

Chciałoby się powiedzieć - dość wojen, dość zabijania. Ale ci odpowiedzialni są daleko, nieludzko obojętni i nie czują zapachu błota, potu i prochu - zapachu śmierci, śpiąc bezpiecznie w swoich łóżkach.

Nie potrzeba wojen - wymyślono coś iście diabelskiego w zamian - http://prawdaxlxpl.wordpress.c(...)nienie/ Warto poczytać by się nie zastanawiać co w nas uderzy, a zapewne nie będą to pistolety...

Chce mi się po prostu płakać...

@Janusz Dąbrowski: Nie tylko tobie, Januszu... Na całym świecie dzieci i matki płaczą, ojcowie pięści wznoszą ku niebu... W każdym języku płyną modlitwy o pokój na Ziemi... a ci, którzy powinni - nie słuchają...

  seta1212,  02/10/2014

Wzruszające Janie -jestem pod wrażeniem...

"Tylko w zwierzęcych odruchach
dobywa się głuchy skowyt
Nie chcę ja dłużej zabijać
Z mej ręki wolę ja polec"

Rozpacz niemożności zrozumiała i ponadczasowa. Ale świata to nie zmieni. Nie ma co się, nadwrażliwością odbioru świata dołować. Gdy trzeba walczyć o idee, próżne poetyckie wzruszenia.

Ponadto, zastanówmy się, czego rozpaczający poeta broni - świata swoic

...  wyświetl więcej

@archaea:
Czy to przerysowana poetycka rozpacz - matka czy ojciec tulący w objęciach zwłoki zastrzelonego dziecka i którym serce wprost pęka z rozpaczy? Tu nie ma poezji - tu jest zwyczajna, potworna tragedia. I Jan dokładnie to przedstawia.

@Janusz Dąbrowski: Nie prawda! Jan przedstawia jedynie faktów interpretację! Śmierć nie jest czymś nadzwyczajnym, tak samo jak zwyczajna jest rozpacz tych, którzy muszą życie kontynuować.

Gdy na Ukrainie wysyła się młodych na śmierć, rozpacz rodziców jest w tym wkalkulowana. Można rozumieć serca rozdarcie, ale ten sposób myślenia niczego w schemacie życia nie zmienia.

Rozpaczały ma

...  wyświetl więcej

  zofiakrek  (www),  07/10/2014

Dziwne ale ciekawe :)



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska