Login lub e-mail Hasło   

Jak napisać powieść?

Jeśli myślicie, że wystarczy garść wspomnień i wiedzy to jesteście w błędzie. Powieść bowiem potrzebuje "haczyka", który wciągnie czytelnika i już do jej końca go nie puści.
Wyświetlenia: 678 Zamieszczono 23/04/2015

Dzisiaj dzień książki Dlaczego piszemy powieści?

Wielu ludzi robi to, aby coś osiągną, udowodnić. Zobaczyć swoje nazwisko na wystawie w księgarni.

Do tych celów może wystarczyć napisanie innej książki, albo artykułu. Jeśli mimo to pisze się powieść to może chodzić o chęć większego zbliżenia się do odbiorcy, tak aby świat powieści stał się jego światem i aby lepiej go zrozumiał, a może nawet poczuł. Jest wiele powieści, które mogły być tylko artykułami, lecz dopiero połączenie wspaniałej myśli jaką zawierają ze znakomicie skonstruowaną przygodą jaką oferują zapewniło im prawdziwą nieśmiertelność.

Jak więc się zabrać za napisanie powieści?

Po pierwsze musimy mieć bohatera, najlepiej jedną postać. Nawet jeśli bazujemy na własnym losie to opłaca się nazwać go jakoś inaczej, żeby mieć pewną swobodę w kształtowaniu fabuły. Bohater nie musi być, a nawet nie powinien, wzorem cnót wszelakich. Nie musi być nawet "pozytywny", a jednak powinien mieć zestaw cech, które da się lubić i z którym czytelnik zechce się identyfikować. 

Po drugie trzeba temu bohaterowi przygotować jakąś "podróż" to znaczy wszystko to co go w powieści spotka. Niegdyś w powieściach przedstawiano całe życie bohatera, a nawet wielopokoleniową sagę. Dzisiaj to już rzadkie i częściej spotyka się powieści toczące się na przestrzeni miesięcy, a nawet dni. Bardzo dobrze jest jeżeli uda nam się pokazać, że bohater na końcu zmienił się, że zmieniła go ta przygoda, którą mu zafundowaliśmy.

Po trzecie bohaterowi nie może iść łatwo. Najlepiej stworzyć mu antagonistę, który będzie robił wszystko, aby nasz bohater - protagonista, nie osiągnął celu. Nie musi nim być człowiek, może być bardziej abstrakcyjny, ale dobrze aby był wyrazisty. Tworzy się w ten sposób konflikt stanowiący "haczyk" naszej powieści.

Przy pierwszej próbie pisania może się skończyć na dwóch albo trochę więcej stronach tekstu, w którym krok po kroku opiszemy co się kolejno zdarzyło. Tak nie napiszemy powieści. Trzeba starać nie opisywać, opowiadać zdarzeń lecz pokazywać wszelkie reakcje bohatera i otoczenia tak, żeby dać czytelnikowi domyśleć się co się dzieje i jakie to wywołuje uczucia. Ktoś napisał aby zamiast opisywać światło Księżyca przyglądać się jego odbiciu w kawałkach szkła czy kałuży. Temu również powinny służyć dialogi, których nie należy skąpić, ale nie powinny one przeradzać się w monologi tj. długie skomplikowane kwestie. Najlepiej sprawdza się zasada ping-ponga, w której dyskutanci odbijają słowa jak piłeczki.

Jednak czysty dialog nie pozwala ukazać napięcia jakie mu towarzyszy. Aby je zbudować konieczna jest narracja ukazująca miejsce, dyskutantów i towarzyszące im myśli.

Przed pisaniem trzeba się zdecydować na narratora. Pierwszoosobowa jest najbardziej bezpośrednią, ukazującą całe wnętrze bohatera. Jednak najlepiej sprawdza się w utworach krótkich. Dawniej najczęściej stosowano narratora wszystkowiedzącego, który co prawda, mógł czytelnikowi przedstawić wszystko co się dzieje w głowach wszystkich postaci, ale musiał być neutralny. Obecnie sięga się raczej po narratora POV, który "chodzi" za tylko jednym z bohaterów i tylko jego  myśli przedstawia czytelnikom. Taki narrator może lepiej rozumieć tego właśnie bohatera i tym podzielić się z czytelnikiem. Coraz częściej stosuje się przeskakiwanie POV pomiędzy bohaterami, jednak należy stosować to ostrożnie by czytelnik sam zorientował się kto aktualnie jest owym POV.

Być może najważniejsze jest by powieść przekazywała odbiorcy jakąś myśl. Mniej lub bardziej odkrywczą. To pewnie najtrudniejsze. Nie tylko do zrealizowania, ale też do wskazania jak to osiągnąć.

Powyższe uwagi w żadnej mierze nie są wyczerpujące. Jeśli kogoś zachęciłem do napisania powieści to nie mając doświadczeń powinien sięgnąć po jeden z wielu podręczników pisania, a jeszcze lepiej skorzystać z jakiegoś kursu kreatywnego pisania, chociażby internetowego.

Podobne artykuły


22
komentarze: 58 | wyświetlenia: 2220
17
komentarze: 12 | wyświetlenia: 2715
16
komentarze: 8 | wyświetlenia: 2185
22
komentarze: 13 | wyświetlenia: 5242
21
komentarze: 17 | wyświetlenia: 2145
43
komentarze: 21 | wyświetlenia: 16968
15
komentarze: 5 | wyświetlenia: 1612
42
komentarze: 67 | wyświetlenia: 8326
42
komentarze: 25 | wyświetlenia: 5676
34
komentarze: 65 | wyświetlenia: 3331
34
komentarze: 113 | wyświetlenia: 7150
21
komentarze: 11 | wyświetlenia: 2018
21
komentarze: 29 | wyświetlenia: 1312
21
komentarze: 8 | wyświetlenia: 2787
 
Autor
Artykuł




Brak wiadomości


Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska