Login lub e-mail Hasło   

Stwarzanie jako zmiana topologii energetycznych

Energia jest istotą bytu - bytu wszelakiego. Jest to pojęcie stosowane w wielu dyscyplinach wiedzy, choć wywodzi się z języka fizyki. W potocznym znaczeniu tego słowa energia je...
Wyświetlenia: 2.365 Zamieszczono 07/07/2015

Znalezione obrazy dla zapytania topologie kosmiczne

Energia jest istotą bytu - bytu wszelakiego. Jest to pojęcie stosowane w wielu dyscyplinach wiedzy, choć wywodzi się z języka fizyki. W potocznym znaczeniu tego słowa energia jest fundamentem cywilizacji.

Energia jest niczym więcej jak wiązką sił fundamentalnych działających w przyrodzie:

  • elektromagnetycznej;
  • oddziaływań silnych;
  • oddziaływań słabych;
  • grawitacyjnej

Każda z nich cechuje się odrębnymi właściwościami.  Dokonując opisu sił działających we wszechświecie i dysponując takimi narzędziami badania, jakie mamy dzisiaj, trzeba dokonać nieco sztucznego podziału na trzy zasadnicze skale:

  • makro
  • mikro
  • newtonowską

Siła elektromagnetyczna stanowi podstawowe pole w świecie o skali Newtonowskiej. Jest to skala zarezerwowana do wymiaru naszych ziemskich doświadczeń i percepcji. W takiej skali drzewo postrzegane jest jako pień, konary, liście; postrzegane jest jako określony kształt lub wielkość. Ten sam obiekt w skali Plancka byłby widziany jako kwantowa piana, a w skali makro (która dalej będzie nazywana skalą Einsteina) będzie jawić się jako jedna z manifestacji kosmicznego pyłu.

Silne i słabe oddziaływania zarezerwowane są z kolei dla skali mikro, ponieważ pierwsza z tych sił odpowiada za wiązania wewnątrz atomu, a druga za rozpad pierwiastków ciężkich.

Siła grawitacyjna działa natomiast w skali Einsteina. Pozornie najsłabsza, odpowiada jednak za harmonię i porządek całego niezmierzonego kosmosu. Stanowi o jego pięknie. W niektórych bardziej poetyckich ujęciach siła ta porównywana jest do miłości, ponieważ  ze sobą wiąże wzajemnie wszystko przyciągając. Działa, jak trafnie określił to Michał Heller, w sposób ewangeliczny. Obiekty, które posiadają dużą masę, będą ją jeszcze pomnażać; te, które mają masę niewielką, w efekcie ją utracą na rzecz sąsiada z większą energią. Jest to niezwykły i fascynujący sposób przemieszczania się energii w skalach Einsteina.

Przemieszczanie się energii we wszechświecie jest jego krwiobiegiem; wewnętrznym sposobem zorganizowania, dynamiką wewnątrz jedności. Dynamika przemieszczeń decyduje o tym, z jakim rodzajem obiektu lub zespołu obiektów mamy do czynienia.

Znalezione obrazy dla zapytania gwiazdy

Atomem w skali kosmicznej jest gwiazda. Jest ona jak gdyby finalnym efektem przemieszczania się energii; tym, co definitywnie kończy dynamikę "ewangelicznego procesu" rozkładu energii (masy) w pewnej przestrzeni. Punkty energetyczne posiadające wystarczającą masę, by nie dać sobie wszystkiego zabrać, stają się satelitami, czyli obiektami, które zostały uwięzione w polu geometrii gwiazdy. Uwięzione w sensie dosłownym, ponieważ zgodnie z ogólną teorią względności, siła grawitacyjna jest konsekwencją zakrzywienia czasoprzestrzeni w "pobliżu" masywnych obiektów. Orbity są zatem niczym więcej ani niczym mniej jak tylko "geometrią uwięzienia". Stosując język Modelu Standardowego, są falowym prawdopodobieństwem w chaotycznej dynamice kwantowej piany. Orbita jest falą, i tutaj analogia jest na miejscu, gdyż wszechświat się rozszerza. Mamy zatem do czynienia z ruchem podwójnym. Pierwszy związany jest z ruchem wewnątrz struktury układu, drugi zaś ruchem samego układu wewnątrz całości.

Początek gwiazdy przypada na moment, gdy obie podstawowe siły nadające jej wewnętrzną dynamikę zaczynają oscylować na granicy względnej równowagi, czyli wtedy gdy siła odśrodkowa związana ze spalaniem jądrowego paliwa zostaje w pewnym miejscu (nazwijmy go brzegowym) zastopowana przez siłę dośrodkową, czyli grawitacyjną. Do momentu, do którego wystarcza paliwa, gwiazda żyje. Potem siły grawitacyjne miażdżą substancję gwiazdy do postaci czerwonego karła względnie następuje eksplozja tzw. supernowej. Bardzo masywne gwiazdy kończą swój żywot jako czarne dziury będące wynikiem implozji. Jak widać scenariuszy "śmierci" jest wiele, jednak, tak czy owak, "śmierć" jest wyłącznie zmianą postaci energii, stopnia jej kumulacji.

Czarne dziury są jedną z najbardziej fascynujących postaci energii działających we wszechświecie. Jest ona skumulowana do tego stopnia, że nawet światło zostaje uwięzione w jej wnętrzu na wieki. Tutaj dopiero jesteśmy w stanie uprzytomnić sobie moc siły grawitacyjnej, która nie pozwala fotonom na swobodną podróż przez kosmos. Jeżeli przyjmiemy roboczą hipotezę, że światło generuje gładki i jednolity obraz wszechświata, to czarne dziury będą rzeczywiście dziurami w dosłownym tego słowa znaczeniu; będą swoistymi - użyjmy tu terminu Stevena Hawkinga - punktami osobliwości, w których załamują się wszystkie znane prawa natury.

Istnieje wiele teorii dotyczących funkcji tych obiektów. Są z całą pewnością centrami większości istniejących we wszechświecie galaktyk, między innymi nasze Drogi Mlecznej. Spiralna budowa owych galaktyk sugeruje wyraźnie, że w ich centrum znajduje się jakieś potężne źródło energii wsysające powoli całą materię wokół. Czarne dziury byłyby - tak myślę - potwierdzeniem tezy, że światy wybuchają i implodują względnie pochłaniane są przez niezwykłej mocy centra energetyczne. Największa tajemnica kosmologiczna - co dzieje się wewnątrz czarnej dziury? Z jakiego rodzaju mechaniką mamy do czynienia?

Spróbujmy pokusić się o kilka hipotez, może nawet szalonych. Czarna dziura może być portalem do wymiarów zwiniętych. Teoria strun dopuszcza możliwość rozerwania czasoprzestrzeni ze zmianą topologii, a zatem wielkości w skali Plancka mogą wygenerować do rozmiarów w skali Einsteina i odwrotnie. Co więcej, przy takich wielkościach mikro i makro trudno już sensownie mówić o rozmiarach przestrzennych. Jałowość takich rozważań dobrze obrazuje koncepcja Feynmana, który w sposób błyskotliwy, a jednocześnie trudny do zaakceptowania przez zdrowy rozsądek, wyjaśnił paradoks wynikający z doświadczenia Younga. Koncepcja ta nosi nazwę sumy po trajektoriach i zakłada, że pojedyncza cząstka, wystrzelona w kierunku ekranu, nie tylko że przechodzi przez oba otwory jednocześnie, ale zanim dotrze do ekranu i odbije się na nim, podróżuje we wszystkich możliwych kierunkach po wszystkich możliwych trajektoriach. Trzeba założyć zatem, że przestrzeń jako taka nie istnieje. Jest wyłącznie kreacją poznającego rozumu, czystą formą naoczności jak pisał Immanuel Kant w "Krytyce czystego rozumu". Bardziej sensownie będzie, jeśli kategorię "przestrzeni" zastąpimy kategorią "pola". W polu suma po trajektoriach jest jak najbardziej możliwa, gdyż wszystko działa w jedności.

Pole energii względnie pole informacyjne traktowane jest już przez poważnych fizyków jako holograficzna "rzeczywistość fraktalna". Teoria strun nie tylko łączy w jedną wiązkę wszystkie siły działające we wszechświecie, a mówiąc ściślej wpisuje siłę grawitacyjną w Model Standardowy, ale i dopuszcza istnienie czarnych dziur. Są one energetycznymi wirami w skali Einsteina, są kosmicznymi spinami, co pozwala domniemywać, że poszczególne galaktyki pozostają we wzajemnym splątaniu; są kosmicznymi silnikami, którym zjednoczone pole dostarcza paliwa w postaci jasnej i ciemnej energii, generującej ruch i dynamikę stwarzania. Stwarzanie jest tutaj rozumiane jako zmiana topologii energetycznych.

koniec pierwszej części.

Podobne artykuły


14
komentarze: 11 | wyświetlenia: 659
14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 597
14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 948
14
komentarze: 9 | wyświetlenia: 1101
14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 907
13
komentarze: 1 | wyświetlenia: 655
13
komentarze: 0 | wyświetlenia: 685
13
komentarze: 5 | wyświetlenia: 787
13
komentarze: 3 | wyświetlenia: 821
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 489
12
komentarze: 12 | wyświetlenia: 409
12
komentarze: 6 | wyświetlenia: 761
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 536
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 992
12
komentarze: 18 | wyświetlenia: 838
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





Energia jest istotą bytu - bytu wszelakiego.
Energia jest niczym więcej jak wiązką sił fundamentalnych działających w przyrodzie:
•elektromagnetycznej;
•oddziaływań silnych;
•oddziaływań słabych;
•grawitacyjnej
trzy zasadnicze skale:
•makro
•mikro
•newtonowską
----------
Pomyslec, ze to wszystko stworzyl ojciec chlopca z ...  wyświetl więcej

@zakrawarski: Nie Izraela tylko Palestyny. Izrael powstał po II wojnie światowej :-)

@kamil30: Według niektórych dzieje Izraela historyczne i religijne to ta sama historia, którą opisuje Biblia.
Wywodzą oni początki Izraela od momentu, gdy Bóg Jahwe zawarł przymierze z Abrahamem. (viki)

@zakrawarski: No tak - dla mnie to mity. Ale czy wtedy używali nazwy Izrael?

  miki2,  20/07/2015

@kamil30:
Pytasz, i nie otrzymujesz odpowiedzi: "Ale czy wtedy używali nazwy Izrael?"

W XVIII wieku p.n.e. Bóg zmienił imię Jakubowi na Izrael (hebr. ישראל) Rodzaju 32:28. A podobnie jak jego dziadkowi, Abrahamowi (Rodzaju 22:18), a później jego ojcu, Izaakowi (Rodzaju 26:4), tak i jemu samemu, Jehowa [Jahwe] Bóg obiecał, że "potomstwo twoje na pewno stanie się jak drobinki prochu z

...  wyświetl więcej

http://www.astronomia.biz.pl/c(...)html.Po przeczytaniu tej książki("Krótka historia czasu" Autor: Stephen William Hawking) można mieć wrażenie, że rozumie się astrofizykę będąc jednocześnie w ogromnym błędzie.Stephen Hawking: czarnych dziur nie ma.To szokujące stwierdzenie w ustach brytyjskiego fizyka, który przez całe życie badał cz ...  wyświetl więcej

Taka prawda, że nauka idzie w takim tępie do przodu, że niedługo zwykły zjadacz chleba nic nie będzie rozumieć.

@marekkk667s: myślę, że nawet już dziś większość nic z tego nie rozumie ;)

  mirk0,  30/07/2015

Pamiętam jak na fizyce na studiach słyszałem, że informatyk z fizyki musi wiedzieć jedynie, że są 4 rodzaje energii i znam je do dzisiaj :)

Trudno będzie teraz nadążyć za fizyką, kiedyś epokowe teorię były ogłaszane raz na kilkaset, kilkadziesiąt lat.

@adam99: "teraz" - ta trudność występuje co najmniej od połowy lat 90-tych ubiegłego wieku :-)
byt duże rozwarstwienie działów, teorii i prowadzonych badań oraz cały ten szum informacyjny powstały wraz z rozwojem Internetu i coraz to łatwiejszym dostępem do sieci

  new133,  27/05/2016

Znam koncepcję sumy po trajektoriach, nie rozumiem jednak jak ona tłumaczy "załamanie fali" przy obecności obserwatora (doświadczenie Younga)? Piszę o naukowym, nie ezoterycznym wyjaśnieniu.

  nse,  05/06/2016

@new133:Przykładowo: Załamanie światła w pryzmacie http://brasil.cel.agh.edu.pl/~(...)mat.jpg i przy przechodzeniu z jednego ośrodka do drugiego http://sciaga.onet.pl/_i/Fizyk(...)zki.jpg
...  wyświetl więcej

Trudno w tym przypadku oddzielić od siebie naukowe i ezoteryczne wyjaśnienie. Fizyka kwantowa to zbiór paradoksów, patrząc na to, oczywiście, w kategoriach zdrowego rozsądku. Akt obserwacji jest wprowadzeniem elementu zewnętrznego do mikroświata cząstek? fal? Zatem w sposób naturalny powoduje załamanie fali.

  nse,  05/06/2016

@Jan Stasica: Czyli słonce które nas oświetla jest w innym miejscu niż my widzimy, bo jego światło jest załamywane pokonując barierę naszej atmosfery ?



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska