Login lub e-mail Hasło   

Elementy zwiększające zaangażowanie uczniów podczas zajęć wychowania fizycznego

Poniższy tekst mówi o elementach zwiększających zaangażowanie uczniów szkół ponadgimnazjalnych podczas zajęć wychowania fizycznego.
Wyświetlenia: 640 Zamieszczono 20/04/2016

 

Samokontrola i samoocena, udział w planowaniu przebiegu zajęć oraz prowadzenie przez ucznia
fragmentów lekcji, jako elementy zwiększające zaangażowanie uczniów szkół ponadgimnazjalnych
podczas zajęć wychowania fizycznego

            Funkcjonowanie człowieka w obrębie kultury fizycznej stanowi ogromny system zachowań i działań
związanych z dbałością o jego rozwój psychofizyczny. Popularność różnych form aktywności ruchowej wywołuje pozytywne emocje, mobilizując daną społeczność do większej dbałości o zdrowie poprzez udział w różnych przedsięwzięciach o charakterze sportowo-rekreacyjnym. Michał Bronikowski (2004) twierdzi, że kultura fizyczna zorientowana na rozwijanie świadomości człowieka (a nie tylko jego ciała) daje określone wartości odnoszące się do zdrowia, funkcjonowania organizmu, jego budowy, urody i odporności psychicznej [2].

Przemyślana aktywność fizyczna stanowi, zatem podstawę rozwoju, dlatego im więcej młodych osób nabędzie właściwych nawyków ruchowych tym lepiej.

            Poziom zaangażowania i aktywności uczniów, zwłaszcza młodzieży w zajęcia wychowania fizycznego stanowi dla wielu jeden z większych problemów w procesie działalności dydaktyczno-wychowawczej. Współczesne koncepcje edukacyjne wskazują na dużą samodzielność nauczyciela w tworzeniu metod oceniania osiągnięć uczniów, oczywiście mając na uwadze już stosowane i sprawdzone sposoby i metody. Każdy nauczyciel chce, aby jego praca przynosiła pożądane efekty i została należycie doceniona, również przez tych, którzy stanowią w niej element najważniejszy, czyli uczniów.

Szkoła stanowi jeden z etapów do samodzielności ucznia. Aktualne trendy dydaktyczne dotyczące wychowania fizycznego dążą ku samokontroli i samoocenie, zwłaszcza, jeżeli dotyczy to młodzieży szkół ponadgimnazjalnych. Ważne jest, aby uczeń sam potrafił kontrolować i ocenić proces zdobywania sprawności, umiejętności lub wiadomości z zakresu kultury fizycznej. Według R. Jezierskiego (1999) kontrola i ocena stanowi integralną część procesu kształcenia i jest ważnym instrumentem działania pedagogicznego. Potocznie ocenę pojmuje się wąsko, jako notę na świadectwie lub w dzienniczku uczniowskim. Coraz powszechniej używa się pojęcia ewaluacja, rozumianego, jako proces zdobywania informacji niezbędnych do właściwego sterowania działaniami nauczyciela i samokształceniowymi ucznia [3].

Zdaniem J. Barankiewicza (1998) samokontrola i samoocena to działania podejmowane przez nauczyciela, wdrażające uczniów do samodzielnego śledzenia własnego rozwoju fizycznego i sprawności fizycznej. Przeprowadzona jest niezależnie od działań podejmowanych przez dorosłych w celu uzyskania przez dziecko własnej, obiektywnej, sprawiedliwej oraz rzetelnej kontroli i oceny [1].

  1. Jezierski (1999) sądzi, że nauczyciel ma uczyć, wspierać i doradzać uczniom, jak się oceniać, a nie wystawiać oceny z wychowania fizycznego. Próbując rozwiązać problem oceny z wychowania fizycznego, należy koncentrować się na ocenie procesu nauczania i wychowania, a przede wszystkim na nauczaniu uczniów samokontroli i samooceny. Ten sam autor twierdzi, że właściwie pojęta kontrola i ocena procesu wychowania fizycznego służy między innymi wdrażaniu uczniów do systematycznej samokontroli i samooceny rozwoju fizycznego i sprawności fizycznej [4].

Obok samooceny i samokontroli w aktywizowaniu uczniów, na uwagę zasługują udział ucznia w planowaniu zajęć i prowadzenie przez niego przygotowanego fragmentu lekcji. Sam fakt, że nauczyciel liczy się ze zdaniem ucznia jest bardzo ważny ze względu na prawidłowe relacje między nimi w procesie dydaktyczno – wychowawczym. Bardzo istotne jest, aby zainteresować ucznia przedmiotem i włączyć go do współdziałania w zdobywaniu wiedzy i umiejętności.

            Chcąc dociec, czy samokontrola i samoocena, udział w planowaniu przebiegu zajęć oraz prowadzenie przez uczniów fragmentów lekcji wpływają na jakość ich udziału w zajęciach, zapytałem o to moich podopiecznych. W lutym i marcu 2014 roku w klasach, w których uczę, przeprowadziłem krótkie pogadanki na ten temat. Z rozmów wynikało, iż uczniowie doceniają stosowanie tych form aktywizujących. Zauważyłem jednak, że nie wszyscy włączali się do dyskusji. Dlatego wśród 100 uczniów przeprowadziłem krótką ankietę, w której zadałem trzy pytania:

  1. W jakim stopniu stosowanie samokontroli i samooceny wpływa na Twoje zaangażowanie na zajęciach wychowania fizycznego?
  2. W jakim stopniu stosowanie udziału ucznia w planowaniu zajęć wpływa na Twoje zaangażowanie na zajęciach wychowania fizycznego?
  3. W jakim stopniu stosowanie prowadzenia przez ucznia fragmentów lekcji wpływa na Twoje zaangażowanie na zajęciach wychowania fizycznego?

Badani mogli wyrazić swoją opinię o danym problemie w skali sześciostopniowej:
1 – stopień niedostateczny, 2 – stopień minimalny, 3 – stopień mały, 4 – stopień średni,
5 – stopień zadowalający, 6 – w pełni.

Tabela 1. Wyniki badań ankietowanych chłopców.

Lp.

TREŚĆ PYTANIA

ILOŚĆ ODDANYCH ODPOWIEDZI

% WSZYSTKICH ODPOWIEDZI

1

2

3

4

5

6

1.

W jakim stopniu stosowanie samokontroli i samooceny wpływa na Twoje zaangażowanie na zajęciach wychowania fizycznego?

 

 

8

 

8%

44

 

44%

48

 

48%

 

2.

W jakim stopniu stosowanie udziału ucznia w planowaniu zajęć wpływa na Twoje zaangażowanie na zajęciach wychowania fizycznego?

 

 

8

 

8%

44

 

44%

36

 

36%

12

 

12%

3.

W jakim stopniu stosowanie prowadzenia przez ucznia fragmentów lekcji wpływa na Twoje zaangażowanie na zajęciach wychowania fizycznego?

 

 

6

 

6%

16

 

16%

 

72

 

72%

6

 

6%

 

 

           

W powyższej tabeli przedstawiono, jak zdaniem badanych stosowane zmienne wpłynęły na ich zaangażowanie na lekcjach wychowania fizycznego. Samokontrola, samoocena, prowadzenie wybranych fragmentów lekcji i udział w planowaniu zajęć to wybrane czynności ucznia, które w przeprowadzonych przeze mnie badaniach starałem się wyeksponować, aby przekonać się, jaka jest siła ich wpływu na aktywność i zaangażowanie badanych na zajęciach wychowania fizycznego.

8% ankietowanych oceniło, iż stosowanie samokontroli i samooceny w małym stopniu mobilizuje ich do działania, 44%, że w stopniu średnim i 48% w stopniu zadowalającym.
Na drugie pytanie 8% uczniów stwierdziło, że stosowanie udziału ucznia w planowaniu lekcji
w małym stopniu wpływa na ich zaangażowanie, 44%, że w średnim stopniu,
 36% w zadowalającym i 12% w pełni.

Opinia młodych ludzi dotycząca prowadzenia przez ucznia fragmentów lekcji przedstawiała się następująco: 6% w małym stopniu ocenia tę formę, jako aktywizującą, 16% w stopniu średnim, 72% w stopniu zadowalającym i 6% w pełni.

            Po analizie wyników wypowiedzi uczniów można stwierdzić, że wyeksponowane przeze mnie zmienne, tj.: samokontrola, samoocena, prowadzenie wybranych fragmentów lekcji i udział w planowaniu zajęć pozytywnie wpłynęły na ich aktywność. Dodając do tego bagaż doświadczeń zebranych podczas wieloletniej pracy z młodzieżą uczęszczającą do szkół ponadgimnazjalnych pokusiłem się o wypracowanie następujących uwag i wniosków:

  1. Młodzi ludzie chętnie uczestniczą w lekcji i uważają ją za przyjemniejszą, gdy mają wpływ na to, co i jak się na niej realizuje.
  2. Zdecydowana większość badanych potwierdziła, że zaproponowane formy aktywizujące znacznie potęgują ich chęć uczestnictwa w zajęciach wychowania fizycznego.
  3. Analiza wyników badań pozwala stwierdzić, że z trzech proponowanych form w największym stopniu do aktywnego uczestnictwa w zajęciach wychowania fizycznego motywuje prowadzenie przez uczniów wybranych fragmentów lekcji.

 

Piśmiennictwo:

  1. Barankiewicz J. (1998),

Leksykon z wychowania fizycznego i sportu szkolnego,

Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa.

  1. Bronikowski M. (2004 r.),

Metodyka wychowania fizycznego w reformowanej szkole,

Oficyna Edukacyjna Wydawnictwa eMPi2 s.c.

  1. Jezierski R. (1999),

Reforma systemu edukacji w zakresie wychowania fizycznego,

Lider, nr10.

  1. Jezierski R., Chobocka E. (1999),

Wychowanie fizyczne w zreformowanej szkole,

Lider, nr 10.

 

Autor: Wojciech Nowak                                                                                Pogorzela  14.12.2015 r.

nauczyciel wychowania fizycznego

w Zespole Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych
im. Ziemi Pogorzelskiej
w Pogorzeli

Podobne artykuły


16
komentarze: 110 | wyświetlenia: 598
14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 892
14
komentarze: 11 | wyświetlenia: 950
14
komentarze: 8 | wyświetlenia: 375
13
komentarze: 0 | wyświetlenia: 957
12
komentarze: 12 | wyświetlenia: 726
12
komentarze: 18 | wyświetlenia: 1634
12
komentarze: 1 | wyświetlenia: 494
11
komentarze: 4 | wyświetlenia: 425
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 983
11
komentarze: 298 | wyświetlenia: 438
11
komentarze: 9 | wyświetlenia: 911
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 493
10
komentarze: 0 | wyświetlenia: 345
10
komentarze: 13 | wyświetlenia: 356
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy






Brak wiadomości


Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska