Login lub e-mail Hasło   

Powiedział ktoś

Janowi Stasicy i wszystkim wrażliwym...
Wyświetlenia: 1.065 Zamieszczono 09/09/2016

Powiedział ktoś


krzyżom stać na rozdrożach

powiedział ktoś
dalekim światłom – ciemność
a dni przebytych kurz wędrowcom w oczy
a twarzom nie zatartym cios


nocy naddźwiękowy huk pękających serc

dokąd iść don Kichotom bez koni
La Mancha zapadła się z legendą Atlantydy
i skrzydła wiatrakom uwiędły


dokąd iść wędrownym Romeom
gdy Julie strojne w blaski groszowych romansów
dokąd chochołom
gdy drzwi domów weselnych zamurowane
zgiełkiem skrzyżowań zaś Wernyhora zasnął
w przydługim antrakcie

i

niech tylko zaboli

już wołają w drogę

Piotr Werner

Podobne artykuły


105
komentarze: 29 | wyświetlenia: 114118
38
komentarze: 39 | wyświetlenia: 2681
32
komentarze: 12 | wyświetlenia: 13054
32
komentarze: 9 | wyświetlenia: 4165
29
komentarze: 114 | wyświetlenia: 2540
29
komentarze: 21 | wyświetlenia: 2360
28
komentarze: 20 | wyświetlenia: 5939
24
komentarze: 9 | wyświetlenia: 4197
24
komentarze: 19 | wyświetlenia: 2485
24
komentarze: 30 | wyświetlenia: 4622
24
komentarze: 21 | wyświetlenia: 3158
23
komentarze: 12 | wyświetlenia: 5957
23
komentarze: 5 | wyświetlenia: 2744
 
Autor
Artykuł



  seta1212,  09/09/2016

Wiersz niedługi ale ładunek epicki w nim ogromny. Ja myślę Piotr, że Erato i Kaliope wyraźnie się w Tobie podkochują))

  awers,  09/09/2016

@seta1212: Jeno wzajemności niewiele.

Ech ...
Wędrowcy sa zawsze w domu :-)))

  awers,  09/09/2016

@Koriolan: Oj nie zawsze, ten wiersz powstał w bardzo trudnych czasach i daleko od domu.

  Koriolan,  10/09/2016

@awers: ech ...
Wędrowca ... nie ma domu
.
Więc domem mu świat :-)))
(Dla mnie :-)))

Wiersz, a mówiąc ściśle jego treść, rzeczywiście rezonuje z moim obecnym stanem ducha. Wędrować, nawet daleko, można nawet siedząc w domu. Wiersz wybitny.

  awers,  09/09/2016

@Jan Stasica: Janie, dasz radę, wszak "Navigare...

  Henear,  09/09/2016

Cel to siła napędowa ;)

  greenway,  09/09/2016

Zgadzam się z Janem - wiersz wybitny. Rezonuje w duszy niespokojnym, donośnym dźwiękiem dzwonu. Kłaniam się pięknie Poecie w podziwie za taką kondensację emocji i obrazu świata.

  awers,  14/09/2016

Co nie znaczy, że jestem smutasem...



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska