Login lub e-mail Hasło   

Duchowe dialogi

poezja
Wyświetlenia: 773 Zamieszczono 20/02/2018

Wśród pól zielonych na ich pograniczach
z lasami ciemnymi aż po widnokręgi,
w ciszę wtulona przyroda dziewicza
przed majestatem Boga zatacza wciąż kręgi.
Pomiędzy ziemią a niebem leży jej granica
Tu wczesnym rankiem idę na spotkanie,
z Duchem co włada zmianą jej oblicza
by oddać pokłon wraz z podziękowaniem.
I zgłębiam tajemnicę skrytą w wiary cieniach
stojąc w milczeniu pod stuletnim drzewem,
mogę się wsłuchać w strofy dialektem pisane
nie ręką ludzką lecz Anielskim śpiewem.

Tam pod żaglami pierzastych obłoków
błądząc pamięcią przez obszary wspomnień,
zwiedzam galerię przepięknych widoków
co zginie kiedyś w mroku bezpowrotnie.
Gdy życie marzeniom nie dotrzyma kroku
pożegna ciało na dróg swych rozstajach,
poświeci rosy perłami co zalśnią o świcie,
jak matka co żegna dziecko gorącymi łzami
kiedy udaje się w podróż w samodzielne życie.

Akcenty wymowy sercem tonowane
wciąż się po duszy echem przetaczają,
po zakamarkach jestestwa ciągle powielane
gdzieś w jego kątach samotnie szlochają.
A w łzach tych skąpana nieśmiertelna dusza
przegląda się ciągle przemywając oczy,
stąd na spotkanie swych myśli wyrusza
z którymi wciąż boje nieustanne toczy,
głosem sumienia do miłości zmusza.

Kto raz się wsłucha w te tajemne tony
wciąż podróżował będzie swoimi ścieżkami,
bo głos ten dźwięczy jak mistyczne dzwony
co ciągle wstrząsają nieba przestrzeniami.
Czasem odbite od jego sklepienia
wtórnym pogłosem na ziemię wracają,
by zginąć samotnie w braku zrozumienia
kończą swój żywot krótki i w nim umierają.
A życie się toczy, faluje łanami,
porasta ugory, odradza się w drzewach,
idzie przed siebie wolnymi krokami
okryte płaszczem tajemnic które czas rozwiewa.

I bywa tak nie raz kiedy o zachodzie
spoglądam w łuny ogniem zórz płonące,
dostrzegam tłumy które w swym pochodzie
bezwolnym odruchem zmierzają gdzie słońce
bieg swój już kończy i złotą twarz chowa,
kreśląc promieniem inny wizerunek
by wiara z nadzieją ożyły od nowa.
Czy warto jeszcze wśród tych ścieżek krętych
wciąż schylać głowę, pełznąć na kolanach,
by szukać prawd tych w milczenie zaklętych.

Kto je zrozumie gdy zakodowana
jest ich wymowa i w duszę wpisana,
zdarzyć się może że myśl rykoszetem
z odbicia lecąc spada na obszary,
drzemiące od wieków pod snu amuletem
swym uderzeniem znów wznieca pożary.

Podobne artykuły


14
komentarze: 8 | wyświetlenia: 286
14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 827
14
komentarze: 11 | wyświetlenia: 887
13
komentarze: 0 | wyświetlenia: 894
12
komentarze: 12 | wyświetlenia: 654
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 1328
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 704
12
komentarze: 6 | wyświetlenia: 1590
12
komentarze: 18 | wyświetlenia: 1501
11
komentarze: 4 | wyświetlenia: 348
11
komentarze: 165 | wyświetlenia: 276
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 930
11
komentarze: 9 | wyświetlenia: 839
11
komentarze: 3 | wyświetlenia: 794
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 668
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





Piękne Rysiu. Masz rację, że zdarza się, że jedna myśl, uczucie, jedno zdarzenie, obraz wznieca "pożar" w wewnętrznym świecie i wtedy już "nic nie jest takie jak było". To piękne chwile, nawet kiedy mijają zostawiają ślady, które są nienaruszalne a raczej wolne od zakłóceń zewnętrznego świata. To chwile olśnienia, przebudzenia... Piękne chwile i aby się najczęściej powtarzały każdemu... Uściski Braciszku

  gnostyk,  20/02/2018

@Marcin Sz: To wszystko Marcinku to suma życiowych doświadczeń, głębokich przemyśleń,
wrażliwości i własnej filozofii którą budujemy przez całe życie. To także zasługa wielu
wybitnych myślicieli których mądrości dane nam było się przyjrzeć, nie sposób jest
skonstruować własną filozofię bez podparcia się autorytetami tych mądrych Ludzi,
dzięki Marcinku :) A do tamtego tematu na pewno wrócimy :)

Barwne, sugestywne, a przede wszystkim dużo w tym dyscypliny, konkretnego planu i struktury. Podobało mi się. Dałbym ocenę bardzo dobry. Jednak jeśli mogę Ci coś zasugerować, to spróbuj zaryzykować w następnych takich tekstach i narazić się trochę na śmieszność, wrzucając coś, co zburzy ład, który potem trzeba będzie odtworzyć. Nie zrozum mnie źle. Ten tekst to trochę więcej, niż "zacięcie prymusa", ale masz talent, a po kilku strofach słodyczy dla ucha tekst jest w sumie jednorodny.

  gnostyk,  24/02/2018

@Remigiusz Fajfer: Oki Remigiusz, wezmę to pod uwagę, pozdrówka :)

  lajla1  (www),  11/06/2018

@gnostyk. Proponuję wszystkim, co piszą poezję i prozę, żeby materię, która jest przemijającą iluzją, połączyć w wiecznym duchem.

  gnostyk,  12/06/2018

@lajla1: To jest myśl która dominuje w głębokiej filozofii Lailo, materia w odróżnieniu
od energii podlega ciągłej przemianie ale to właśnie energia jest nadrzędną siłą
która inicjuję taki proces. Obydwie formy stanowią jedność, inaczej mówiąc ciało
bez ducha nie mogłoby mieć racji bytu, czyli stanowią one całość. Pełna zgoda :))

@gnostyk: ... dobrze :)
Materia jest formą energii uwięzioną w klatce czasu, niczym zapętlone wspomnienia w naszych głowach ?
https://www.youtube.com/watch?(...)pEWZddU

  gnostyk,  12/06/2018

@pokrzywiony: Nie do końca tak Mariusz, interesujesz się trochę fizyką, struktura
rzeczywistości tak naprawdę nie istnieje, masz rację, materia jest formą energii,
to ona ją tworzy, tzw. tunelowanie z nicości sugeruje że coś powstaje z niczego.
Tymczasem nie sposób tego dowieść ale coś tam wskazuje że nasza rzeczywistość
jest iluzją, czymś w rodzaju hipnozy, to bardzo t ...  wyświetl więcej

@gnostyk: Pole Higginsa być może w nim kształtują się cząstki elementarne materii ? ... to co jest dopiero poznawane jest opisywane pewnymi analogiami z tego co już zostało poznane. Przykładowo opisy prądu płynącego w przewodniku, nie uwzględniają pola magnetycznego które ten prąd w przewodniku indukuje.
https://www.youtube.com/watch?(.. ...  wyświetl więcej

  gnostyk,  12/06/2018

@pokrzywiony: Mariusz, materia kształtuje się gdzieś w połowie drogi od progu
Plancka, wcześniej nie ma pierwiastków, temat niewątpliwie ciekawy, pisałem
kiedyś o tym, próżnia to ogromny rezerwuar energii, jest mowa o branach czyli
jakichś maleńkich cegiełkach, podstawowym budulcu materii, temat na pewno
ciekawy. W tej chwili nie mogę rozwijać takich teorii bo niezmiennie czas
nie zdejmuje mi kagańca, może kiedyś wrócimy do tego :)

@gnostyk: Ale mogą być porozbijane cząstki jąder atomów, podobnie jak kawałeczki porozbijanego szkła o zróżnicowanych wymiarach coś w rodzaju pyłu kosmicznego ?
Pomyśl o zmyślnych płatkach śniegu które tworzą się w przestrzeni zanim opadną na jakąś powierzchnie, para wodna zastygając tworzy nieregularne drobinki lodu, a one następnie w powietrzu zaczynają łączyć się w zmyślne kształty płatk ...  wyświetl więcej

  gnostyk,  12/06/2018

@pokrzywiony: Próg Plancka to 10 do minus do 33cm gdzie 1cm 3 waży 10 i 95 zer grama
a siła grawitacji biegnie do nieskończoności. Nie wiem :) Ale musimy jednak przełożyć
dyskusję, czas mnie ogranicza :))

@gnostyk: Rozumie, owocnych działań ;)

@pokrzywiony: Sory Mariusz, niechcący zminusowałem, przepraszam :)



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska