Login lub e-mail Hasło   

Umrzeć- tego nie robi się człowiekowi

Umrzeć- tego nie robi się człowiekowi Wciąż skręcam w markecie w uliczkę z kocim żarciem, Zerkają na mnie kocie pyszczki z pudełek i reklam Żaden nie ma tak błękitnych ślepi...
Wyświetlenia: 619 Zamieszczono 13/06/2018

1

Umrzeć- tego nie robi się człowiekowi

 

Wciąż skręcam w markecie w uliczkę z kocim żarciem,

Zerkają na mnie kocie pyszczki z pudełek i reklam

Żaden nie ma tak błękitnych ślepi

 

Już w drzwiach domu moje nogi tęsknią

Za kocim powitaniem-ocieraniem,

Moje dłonie za grzbietem,

Ciepłem i gibkością

Nawet moje ubrania za szczotką

 

Już nie ma sierści na meblach

 

Nie opróżnię kuwety na rozkaz

Nie otworzę drzwi na miauczenie

Które właśnie to oznacza

Zjadłam kanapkę bez szynki,

Choć żaden pazur jej nie ściągnął

 

Czekam na znak,

czekam na miauknięcie zza drzwi,

na oddech na szyi,

mruczenie do ucha,

ugniatanie łapami

Co noc czekam na ciepły okład bolących miejsc

A rano otwieram bezwiednie lodówkę,

By z bólem serca ją zamknąć

 

 Ja- człowiek w pustym mieszkaniu

Podobne artykuły


20
komentarze: 83 | wyświetlenia: 705
17
komentarze: 109 | wyświetlenia: 1715
15
komentarze: 9 | wyświetlenia: 1105
14
komentarze: 22 | wyświetlenia: 1289
14
komentarze: 4 | wyświetlenia: 1058
14
komentarze: 10 | wyświetlenia: 991
13
komentarze: 10 | wyświetlenia: 1102
13
komentarze: 3 | wyświetlenia: 1462
13
komentarze: 3 | wyświetlenia: 1678
13
komentarze: 48 | wyświetlenia: 948
13
komentarze: 11 | wyświetlenia: 536
13
komentarze: 15 | wyświetlenia: 792
13
komentarze: 132 | wyświetlenia: 1030
13
komentarze: 20 | wyświetlenia: 4178
13
komentarze: 5 | wyświetlenia: 986
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





  awers,  13/06/2018

Rozumiem, ostatnio pochowałem swojego dwudziestolatka. http://eiba.pl/18 http://eiba.pl/4

@awers: To moja nie była rekordowa? Miała prawie 18...

  Hamilton,  13/06/2018

@Ewa Łokuciejewska: ja mam psa. Ma 11 lat. Na razie jeszcze żwawy i ogląda się za suczkami. Ale pozostało mu jeszcze aż, albo 5-6. I wiem co czujesz. Mój kiedyś zaginął ok. 15 km od domu w lesie. Podobnie się czułem, ale po 3 dniach przyczłapał, głodny i brudny, ale znalazł mądrala drogę. To była największa radość człowieka i psa jaką znam w życiu.

Czuć emocje i głębię tematu, sięgająca ku pustce i samotności człowieka. Biorę wiersz na Facebook na stronę Jeden Wiersz na dobry dzień. Zobaczymy, jaki będzie odzew. Jeśli pani nie chce, by był udostępniony, to proszę o informację.

@Janusz Nitkiewicz: Chcę.

@Ewa Łokuciejewska: Opublikowane na FB. https://web.facebook.com/JedenWiersz/

  setsuna,  13/06/2018

Piękne to i wzruszające. Trudne są takie pożegnania. Ale człowiek, który musi pożegnać zwierzęcego przyjaciela i tak ma trochę łatwiej, niż zwierzę, które nagle traci "swojego" człowieka. Tak, czy inaczej - dużo siły Tobie życzę.

Super, pozdrawiam ,pisz więcej,mądrość i wrażliwość i piękne skojarzenia,pozdrawiam



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska