Login lub e-mail Hasło   

Polska gościnność - uzupełnienie

Na ile może sobie pozwolić ambasador obcego państwa w Polsce? I czy ambasadorowi USA w naszym kraju wolno wszystko?
Wyświetlenia: 122 Zamieszczono 27/11/2018

29 sierpnia 2018 roku zamieściłem artykuł pod tytułem „Polska gościnność”. Dla przypomnienia przytaczam obszerne fragmenty tamtego artykułu. Nie dlatego, że nie mam o czym pisać, tylko dla odświeżenia pamięci  PT. Czytelników. Zresztą treść tamtego artykułu spotkała się z różnymi komentarzami Czytelników, wiec warto sobie przypomnieć jego treść.

 

[…]Otóż, nie do końca rozumiejąc na czym polega polityka mocarstwowa, musimy słuchać sugestii/poleceń/nakazów/dyrektyw – każdy wybiera uznane przez siebie pojęcie – naszego jedynego sojusznika i prawdziwego przyjaciela, czyli Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Nie, nie, drodzy Czytelnicy. USA nie będę nam narzucały swego rozumienia pojęć i realizacji polityki migracyjnej, praworządności czy antysemityzmu. Przecież obce państwo nie będzie dyktowało, jak Polska ma postępować w tych sprawach. Od tego ma swego ambasadora akredytowanego w Warszawie, który 6 września tego roku rozpocznie swoją misję.

Tym ambasadorem została G. Mosbacher, która oczekiwaniom pożądanych przez USA zachowań Polski dała wyraz w trakcie przesłuchań przed senacką komisją Kongresu USA. Wyraźnie wtedy stwierdziła, że: „antysemityzm” w naszym regionie miał zostać wywołany przez nowelizację ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej. Zadeklarowała przy tym, że będzie współpracować z polskimi władzami, aby w przyszłości żadne prawo „nie wywoływało uprzedzeń”, ponieważ „nietolerancja w jakiejkolwiek formie jest nie do zaakceptowania”.

Kolejnym tematem, jaki amerykańska ambasador chce poruszać z polskimi władzami to temat uchodźców i będzie chciała przekonać rządzących do ich przyjęcia.

Ponadto pani ambasador ”zdaje sobie sprawę z zastrzeżeń odnoszących się do poszanowania instytucji demokratycznych w Polsce, ograniczania wolności słowa, niezawisłości sądów i rządów prawa”, dlatego ma zamanifestować swoje przywiązanie do tych wartości.

Z powyższego wynika, że będzie ona pilnowała ustaw podejmowanych przez polski rząd /podobno suwerenny/ i wyrazi swoje niezadowolenie jeśli nie będą one zgodne z linią polityczną Stanów Zjednoczonych. Jakie tam niezadowolenie, po prostu nie pozwoli ich uchwalić.

Tymi opiniami byli podobno oburzeni polscy dyplomaci. A polski wiceminister spraw zagranicznych, Bartosz Cichocki, planował spotkanie ze swoim odpowiednikiem w Stanach aby interweniować w tej sprawie. Ciekawe, czy do takiego spotkania i takiej interwencji ze strony polskiej doszło?

Warto tu zadać pytanie czy polski rząd wie, że nie musi się zgodzić na akredytację ambasadora obcego państwa jeśli ten nie przestrzega zasad nie wtrącania się do prowadzonej polityki przez państwo, w którym jest akredytowany.

Obecna sytuacja przypomina fakty z przeszłości Polski. Wpierw była caryca Katarzyna, która wysyłała do Polski, na dwór Stanisława Augusta Poniatowskiego, swoich ambasadorów, którzy decydowali, jakie decyzje ma podejmować polski król.

Potem byli ambasadorzy ze Związku Radzieckiego /to po II wojnie światowej/ którzy pilnowali aby władze PRL podejmowały decyzje zgodne z polityką ZSRR.

No, ale wtedy nie byliśmy suwerenni i na kolanach. I posłusznie musieliśmy wykonywać polecenia obcego rządu.[…]

Niedługo trzeba było czekać na reakcję ambasadora USA czyli namiestnika naszego rządu. Kilka dni temu Pani Ambasador pogroziła palcem naszym posłom za zakusy władzy na wolne media.

A obecnie – trzy miesiące po moim artykule - wysłała do premiera polskiego, suwerennego rządu/podobno/list w którym wyraźnie akcentuje co w tej sprawie jej się nie podoba. Kancelaria premiera przyjęła ten list podobno :z oburzeniem”.

No i co? Ano nic. Podniesiona z kolan Polska przyjęła  to z werbalnym oburzeniem.

[…]Jakie to szczęście, że obecna Polska jest mocarstwem i sama podejmuje decyzje. Przecież pod rządami PiS-u nigdy nie zgodzimy się na dyktowanie nam warunków /podobnie jak z ustawą o IPN -nie, której zapisy zmieniliśmy bez obcych interwencji/.

A tak na marginesie. Czy sytuacja opisana wyżej o „pilnowaniu” przez ambasador USA polskiej polityki zagranicznej nosi znamiona kolonializmu czy jeszcze dominium? Sytuacja wygląda tak, jakby w moim mieszkaniu zaproszony gość ustawiał mi meble, dyktował, co mam podać do jedzenia i jakich gości mam zapraszać do siebie. Takiego gościa wywalił  bym na „zbity pysk”. Ale ja znam zasady przyzwoitego postępowania. A jak ta sprawa wygląda z polskim rządem?[…]

Oczywiście polski SUWERENNY rząd nic więcej w tej sprawie nie zrobi. Bo jak to, zwracać uwagę ambasadorowi naszego sojusznika? Jemu wolno więcej. Pozwalam sobie stwierdzić, że jemu wolno wszystko!

A wyobraźmy sobie, że takie uwagi zgłasza ambasador np. Rosji. Wtedy chyba byśmy jej /Rosji/wypowiedzieli wojnę za wtrącanie się w nasze sprawy.

To może lepiej jak Polska była na kolanach? Wtedy ambasador obcego państwa nie pozwalał sobie na takie namiestnikowskie uwagi.

Do czego jeszcze ten rząd doprowadzi nasze państwo?

Czy my długo jeszcze będziemy się wstydzili, że żyjemy w takim państwie?

PS.Kwadratowe nawiasy oznaczają treść poprzedniego artykułu.

Podobne artykuły


17
komentarze: 71 | wyświetlenia: 2182
16
komentarze: 15 | wyświetlenia: 1213
14
komentarze: 15 | wyświetlenia: 1064
14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 1120
13
komentarze: 5 | wyświetlenia: 537
13
komentarze: 53 | wyświetlenia: 791
11
komentarze: 92 | wyświetlenia: 640
11
komentarze: 70 | wyświetlenia: 677
11
komentarze: 37 | wyświetlenia: 486
11
komentarze: 34 | wyświetlenia: 979
11
komentarze: 137 | wyświetlenia: 620
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





To wszystko dotyczy normalnego państwa. Polska nie ma prezydenta, premiera ani rządu. Ma nadprezesa, którego boli kolano od ciągłego ugniatania kolejnych nocnych zmian we własnych ustawach..



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska