Wyzywam Cię, Ateisto! :)

Hehehe podejście autora artykułu szczerze mnie rozbawiło :) Nie ważne są rozumowe argumenty, ale szczere spojrzenie w swoje wnętrze i poważne przyjęcie głębokich impulsów do swojej świadomości. To się nazywa Wiarą, która zmienia człowieka, ludzi, państwa, kontynenty! Wiara Góry przenosi, góry absurdu, egoizmu, głupoty i niemoralności. Kto tak czuje, ten po prostu wierzy i rozumowo, nieudolnie próbuje to wytłumaczyć innym, tak jak np. ja... :) i pozdrowionko

Kilka pytań
Czemu mam tłumaczyć bogu czemu w niego nie wierzę, a mam darować taką rozmowę wróżkom i jednorożcom?
Czemu zakładasz, że bóg jest miłością? (przecież wychodzimy z miejsca, w którym nic o nim nie wiemy)
Czemu zakładasz, że bogiem jest ten koleś z Biblii a nie ten z Koranu? Bo słusznie ale niekoniecznie świadomie twój Morfeusz ma całą garść czerwonych pigułek.

" Napisałem go bo sam byłem ateistą, byłem też agnostykiem, wierzyłem w newage i jakiś czas w magię"
Tu nie chodzi o boga czy religie a o zdrowy rozsądek. Jeśli wierzyłeś w newage i magię nigdy nie byłeś racjonalny. Po prostu zamieniłeś jedne urojenia (bo jak nazwać coś co wydawało ci się, że istnieje, a teraz wiesz, że tego nie ma) na inne trochę starsze i bardziej wyrafinowane. Mimo to równie nieracjonalne.

Ale się uśmiałem przez pierwsze klika akapitów czytałem ten artykuł jak jakiś 'sales letter' i autentycznie robił na mnie takie wrażenie jakbyś chciał mi 'sprzedać' wiarę w Boga. Dobre. I na tym się kończy... Kupa śmiechu jednak była i za to dziękuję. Nie można zacząć biec jak się biegło wcześniej, to fakt, a co jak się właśnie przestało biec, bo się już wcześniej biegło?Doszło się do wniosku, że lepiej nigdzie się nie spieszyć, bo spcerkiem też się dojdzie tam gdzie chce się dojść... To jest ten typ ateisty, o którym autor nie pomyślał, bo takim tekstem trudno jest rzucić wyzwanie komuś, kto wierzył, a przestał...

Witam Was

Nie ``dziwota`` to, że ateiści tak się właśnie wyrażają. To raczej normalne i myślę Bartoszu, że byłeś na to przygotowany.
Ale raczej nie miej do nich o to pretensji, ponieważ i w tzw. ``chrześcijaństwie``, panuje dosłownie ``demolka`` poglądów.
Wiem, Powiesz i nie bez racji, że w sprawach wiary, musi nastąpić coś, co nazwałbym powołaniem, czy zawołaniem Mistrza (Pana Jezusa).

Jednak patrząc z punktu ateistycznego, to, co ``człowiek pseudo wierzący`` przez wieki im zaoferował?
No, na przykład inkwizycyjne morderstwa i wojny religijne - i nie myśl -, że piszę tylko o katolickich papieżach. Również tak zwani ``protestanci``, mają wiele krwi na rękach.
Dyskusje na forach Biblijnych, też w niektórych wypadkach są ostrzejsze, a ateista spokojnie czyta i się przygląda. I wiesz, co mówi? Że nie chce wierzyć…

Niektórzy, zatem, odrzucają Pana Boga, choć On wcale nie jest winny takiego afrontu.
Ateista Go nie chce, gdy widzi ``Jego wysłanników``, którzy obrażają się wzajemnie.
Oczywiście bzdurą byłoby twierdzić, że wszyscy tzw. ateiści, na powyższej podstawie, odrzucają Pana Boga. Przecież ateista, ateiście nie jest równy. Tam również, choć może mniej widocznie niż ``w religiach``, istnieje różna kolorystyka poglądów.

Ja jestem wdzięczny Panu Jezusowi Chrystusowi, za to, że i w swoim życiu, dostrzegłem Jego Cudowną Obecność.
A tarcia będą zawsze. Przecież należy stawać w Obronie Zbawiciela, w Którego się wierzy, prawda? Stawać w Obronie Pana Boga, a nie chować się pod płaszczykiem, bardzo popularnego dziś określenia, o nazwie ``ekumenia``.
Jednym słowem, przynajmniej na razie, oddzieliłbym ateistów, od tzw. ``ludzi wierzących``. Każda z tych grup nie do końca opiera się na Biblii Swoich Poglądów.
A Pan Jezus i tak Sam ``Chodzi nad Jeziorem Genezaret`` i wybiera Swoich uczniów.
Ja mogę Mu tylko powiedzieć: ``Dziękuję``.

P. S.

W ``Twoim okienku``, przy tytule, widnieje postać z uniesioną ręką. Kto to jest?
Oczywiście nie Pan Jezus, Prawda? To tylko takie ludzkie imaginacje, niezgodne zresztą z II Bożym Przykazaniem. O tym również pisałem między wierszami powyżej.

Napisałeś:
``Człowiek który przestał wierzyć, do wiary wróci, tylko, że pytanie brzmi czy przed śmiercią czy po :)``

To o czym Bartku napisałeś, nie jest Prawdą. Po zakończeniu życia, człowiek będzie leżał w grobie, aż do momentu Przyjścia Zbawiciela. Tak Uczy Pismo Święte.

Pozdro…

Gratuluję tekstu.Napisany w sposób niezwykle spokojny, mądry, przystępny i nie mogący nikogo urazić.Skłonić do refleksji - tak. Myślę, że jeżeli ktoś w swoim komentarzu zarzuci Panu bujanie (także w obłokach), idealizm dziecięcy, albo w sposób agresywny zaatakuje Pana - sam da świadectwo o sobie.Nic to. Oby tak nie było. Niestety będzie.Pozdrawiam Panie Bartoszu.

Nie dam Ci tej satysfakcji i nie przeczytałem do końca , choć nie jestem ateistą.:)

A ja niestety przeczytałam do końca i mogę powiedzieć, że jest to tylko kolejny tekst w stylu: " wierz w boga bo tak pisze w biblii' ; "wierz w niego bo ja w niego wierze" ; " uwierz w niego bo jak on jest, to po śmierci bedziesz żyć wiecznie, a jak go nie ma to nic nie stracisz!". Niestety dla mnie to tak właśnie wygląda, jedynie troszkę inaczej opisane.

Niestety jest tak jak się obawiałem, mimo moich zapewnień wielu z Was pisze komentarze nie podejmując wyzwania.

Mówię Wam: truskawka jest słodka! a Wy mi piszcie, że nigdy w to nie uwierzycie, bo jest czerwona, i rośnie na niskich krzaczkach - co innego jakby rosła na drzewach...

Mówię Wam: truskawka jest słodka! a Wy mi piszecie, że mieliście już tyle razy truskawkę w dłoni i jakoś tego nie odczuliście...

Mówię Wam: truskawka jest słodka! a Wy mi piszecie, że dlaczego truskawka a nie kalafior!

Mówię Wam: truskawka jest słodka! a Wy mi piszecie, że nie podałem na to żadnych argumentów

Mówię Wam, bo jadłem - kto zjadł ten wie, kto nie zjadł ten nie pojmie.

Powierz swoje życie Jezusowi a potem pisz komentarze...

Wierzysz w jednorożce? Pytam poważnie, wielu ludzi je widziało, łącznie ze mną. Wiara w jednorożce jest dobra. Kiedy się w nie wierzy i jest się w trudnej sytuacji one zjawiają się ze swoimi magicznymi rogami i sprawiają, że jest nam lżej, bądź, że choroba znika.

>Czy odczułeś kiedyś miłość Boga?
Odczuwałeś kiedyś ich miłość?

Czy poczułeś się kiedykolwiek o kilka kg lżejszy z racji wybaczonych Tobie win?
Ich magiczne rogi potrafią leczyć także ze zmartwień tego świata, doświadczyłeś kiedyś tego?

Czy widziałeś kiedyś na własne oczy cuda, uzdrowienia?
Czy widziałeś kiedyś, jak za ich zasługą ludzie z dnia na dzień stawali się zdrowi?

Czy doświadczyłeś kiedyś na własnej skórze cudu, uzdrowienia?
A może na własnej skórze doświadczyłeś ich uzdrowienia?

Czy przeczytałeś kiedyś Biblię, która jest przecież nudna i na pewno nic tam nie ma, bo tak mówią w tv? (pytam o Biblię, a nie o jej obrazkową wersję)
Czy wierzyłeś w nie kiedyś chociaż przez chwile? Cały świat stara się ukryć ich istnienie, nie rozumiem dlaczego. Przecież ich magiczna moc pomaga ludziom, więc dlaczego? Czy ludzie chcą zachować ich moc tylko dla siebie?

Czy doświadczyłeś kiedyś całkowitej zmiany życia? (180 stopni)
Czy doświadczyłeś kiedyś całkowitej zmiany życia? (180 stopni)

Czy kiedykolwiek zostałeś uwolniony "ot tak" (w jednej chwili) z różnego rodzaju uzależnień?
Czy kiedykolwiek zostałeś uwolniony (za sprawą ich magicznej mocy) "ot tak" (w jednej chwili) z różnego rodzaju uzależnień?

Pytam poważnie. W moim kraju jednorożce i ich magiczna moc są faktem, dlatego nie rozumiem dlaczego cały świat twierdzi, że one nie istnieją...

Z przykrością przeczytałem kolejny tekst mający czegoś dowieść i po raz kolejny się rozczarowałem. Znowu puste słowa: "Oddaj Mu swoje życie, swoimi słowami. Biblia mówi: "Jeśli ustami swymi wyznasz, że Jezus jest Panem i w sercu uwierzysz - zbawiony będziesz" Rz. 10:9"
Dlaczego mam oddawać komuś moje życie? Dlaczego mam wyznawać że Jezus jest Panem jeżeli tak nie uważam? Po co piszesz "o Tego, który jest Miłością." jeżeli nie potrafisz dowieść że on jest miłością?
Gratuluję że znalazłeś "żywego Boga ", cokolwiek przez to rozumiesz. Jednocześnie współczuję ci że oderwałeś się od racjonalnych argumentów i poświęciłeś się wierze, której brak racjonalności.
PS. Na pytanie o Biblię odpowiem "tak" przeczytałem i to wielokrotnie, na pozostałe "nie"

Nie rozumiem po co starasz się być dowcipny, słabo ci to wychodzi :-(

Drogi Bartoszu! Normalny, spokojny tekst, który musi wzbudzać ( u niektórych ) emocje. Twoją rolą nie jest przekonywanie. Jak wiesz, przekonywanie nie do Ciebie należy.W ostateczności, decyzja zawsze należy do człowieka. Ma prawo przyjąć propozycje, ale ma również prawo jej nie przyjmować. Człowiek jest wolny. A jak czytam niektóre komentarze, to narzuca mi się biblijny tekst iż nie należy "rzucać pereł przed wieprze".
Pozdrawiam.

Przeczytałem całe i musze przyznać, że jestesm zaskoczny... Że ktoś może traktować ten artykuł poważnie!
Autor niestety baardzo spłycił poziom dyskusji między ateistami i teistami na niekorzyść tych drugich oczywiście...
Nie sądze, żeby zbyt wiele inteligentnych osób podpisało się pod tym...

Pozdrawiam!

Każdy dąży do szczęścia. To że Ty jesteś szczęśliwy ze swoją wiarą to dobrze.
To że inni są szczęśliwi bez niej też jest dobre.
Jedni żeby coś trenować potrzebuja "wspomagaczy" a inni nie muszą. Sami z siebie lubią po prostu w pocie i zmęczeniu mięśni osiągnąć wymarzoną forme.
Jeśli Ty szczęście osiągasz przy pomocy Boga. Ok. To też wymaga wysiłku i pracy, zapewne. Tlko czemu sądzisz że dla wszystkich tak jest lepiej i że Ty masz racje.
Zawsze zadzwiało mnie przekonanie - ten kto nie wierzy zasługuje na kare, jest zły niedobry.
Może po prostu wierzyć (co moim zdaniem niekiedy jest najtrudniejsze), że każdy człowiek jest dobry z natury?
Czasami masz lekko i przyjemnie a zaraz wszystko się wali.
Rodzimy się, żyjemy czujemy myślimy, każdy na swój sposob radzi sobie z sobą.
Że zacytuje pewien kabaret: "Weszła na ring to dostała w ryj" :)

Jeśli notabene, jak tu ktoś słusznie wcześnie zauważył, w Biblii szukasz odpowiedzi na wszystko co na tej skromnej planecce doświadczemy, to czemu sam się produkujesz zamiast po prostu ładnie i zwięźle zacytować Biblie?
Nawracanie na wiare zdaje się nie do Ciebie należy prawda? Miło że przedstawiłeś swój punkt widzenia ale po co sie z nim narzucać?

Według mnie świetny artykuł. Nasuwa mi się tylko jeden cytat: "Bóg objawia się w rzeczach prostych". Nie w zawiłych teoriach, rozprawach, dogmatach. Przecież jego istotą jest miłość.
Żal mi ateistów. Szanuję ich wybór, ich poglądy, ale uważam, że ich życie bez Boga jest uboższe, że oni sami nie doświadczając nigdy w całym swoim życiu obecności Boga są niekompletni, pragmatyczni.

Gdybyś rozumiał ateistę, nigdy byś tego tekstu nie poczynił. Odwołujesz się do wyobraźni, więc wyobraź sobie, że twojego boga nie ma, są tylko bogowie pozostałych religi. Wierzysz w nich? Ja tylko nie wierzę w jednego więcej boga niż ty. Gdy zrozumiesz, dlaczego nie wierzysz we wszystkich pozostałych, zrozumiesz, dlaczego ja nie wierzę w twojego. Jesteś ateistą, wszyscy rodzimy się ateistami ;) Na wszystkie postawione pytania odpowiem nie, a te, na które mógłbym odpowiedzieć tak, znam odpowiedż.
Jeżeli wasz bóg gdzieś jest, to jest w Ciszy. A wy jesteście rozwrzeszczanym tłumem maklerów. Pozdrawiam.

Czy Jezus Chrystus jest Bogiem ?

Nie jest.

Czy Jezus opisany w Nowym Testamencie rzeczywiście istniał? Czy Jezus opisany w Nowym Testamencie był autentyczną postacią historyczną? Takie pytanie mogło by wydawać się bluźnierstwem, gdyby nie to, że już w XVIII wieku Constantin-Francois Volney oraz Charles Francois Dupuis znaleźli istotne powody, aby twierdzić, że Jezus nie był autentyczną postacią historyczną. W XIX wieku poglądy te podzielał m.in. historyk i teolog Bruno Bauer. W początkach XX wieku proponentem tej teorii był m.in. filozof Arthur Drews. Obecnie poglądy te propagują m.in. Kenneth Humphreys, George Albert Wells, Earl Doherty, Robert M. Price, Freke i Gandy oraz Tom Harpur. Tom Harpur trafnie zauważył: „How, then, did Christianity begin? Nobody, however learned, really knows for certain. We do know that there was a lot of heated expectation in Palestine before and just after the beginning of the Common Era (C.E.) that Joshua, the fabled hero of olden times, would soon return to lead the Jews to victory and freedom. Joshua is identical to Jesus (Yeshua). It means "God saves." There may have been Jewish mystery cults who thought of Joshua as God's anointed (Christos means just that). Hence they were devoted to Yeshua as Christos. In Greek, that would be Jesus Christ.”

Z czasem coraz więcej badaczy doszło do wniosku, że postać Jezusa opisanego w Nowym Testamencie jest jedynie legendą wzorowaną na wielu wcześniejszych bohaterach z innych mitologii, takich, jak m.in. bóg Mitra. Dzień narodzin Mitry, czyli 25 grudnia został w IV wieku przyjęty jako dzień narodzin Jezusa. Przyjęcie tej daty za datę narodzin Jezusa mogło się wiązać z chęcią wyrugowania pogańskiego kultu. Święto Słońca - dzień Mitry, przypadał na niedzielę. Prawdopodobnie tu należy upatrywać genezy przeniesienia ostatniego dnia tygodnia( żydowskiego szabatu ) z soboty na niedzielę.

http://www.jesusneverexisted.c(...)sh.html

http://www.eioba.pl/a113654/sy(...)licznej

Nie jestem przekonany co do skutecznego wpływu tego artykułu na ateistów. Na pewnych płaszczyznach zgodzę się z autorem. Ludzie boją się szukać odpowiedzi. Nie da się ukryć, że wiara nie podlega (w przeciwieństwie do ateizmu) argumentacji. To podobne do tłumaczenia obiektowi powodów, dla których się go/ją kocha. Wiara opiera się na doznaniach emocjonalnych, dlatego dajmy spokój dowodom. Na większość postawionych przez autora pytań odpowiedziałem przecząco, natomiast na pozostałe mogę odpowiedzieć z np. uzasadnieniem nauki. Przekonywanie innych w sferze wiary/niewiary jest oznaką "ciasnoty umysłowej". Dlaczego? Każdy człowiek jest inny - ten banał wiele mówi.
Znam ogromną ilość argumentów przeciw wierze, ale wystarczy, że powiem: "Nie mam powodu, by wierzyć." Proste.
Potrzeba więcej takich artykułów, więcej głosów sprzeciwiających się idiotycznemu zjawisku na eiobie jakim jest "polemika" obu stron problemu religii, czy też wiary.
A tak na marginesie, Panie Blicki, konstrukcja artykułu powinna być bardziej przemyślana, aby nawet ci ateiści, którzy chcą uwierzyć nie przerywali lektury w połowie.

Aganesu, napisałaś/eś:
>>Żal mi ateistów. Szanuję ich wybór, ich poglądy, ale uważam, że ich życie bez Boga jest uboższe,
>> że oni sami nie doświadczając nigdy w całym swoim życiu obecności Boga są niekompletni,
>> pragmatyczni.
Kiedyś kolega próbował mnie namówić na trawki i inne grzybki ;-)
Jego argumenty były takie same, życie będzie bogatsze, doznania głębsze, świadomość szersza itp...
Jakoś nie uwierzyłem i nie próbowałem, dziś mam bogate życie, świadome, a on . . . . hmm...... zasiłki ;-(

Bartoszu, napisałeś:
>> Mówię Wam: truskawka jest słodka! a Wy mi piszecie, że dlaczego truskawka a nie kalafior!
>> Mówię Wam: truskawka jest słodka! a Wy mi piszecie, że nie podałem na to żadnych argumentów
>> Mówię Wam, bo jadłem - kto zjadł ten wie, kto nie zjadł ten nie pojmie.
Wierzę Ci że jadłeś.
Wierzę Ci że było to słodkie
Pytam tylko, skąd wiesz że to truskawka była?
Jaki masz punkt odniesienia?
Z czym porównywałeś?

Zapomniałem jeszcze dodać, że nie zgadzam się z treścią.

Panie Bartoszu. Zrobilem wszystko co pan napisal ale ciagle "Szukam boga"... Jak na razie sklaniam sie ku prostocie umyslu. A tak wogule to ludzki umysl od samych narodzin zostaje "zmieszany" z innymi, wiec jego "szczera" wiara moze nie byc taka szczera.

liczba wyświetleń świadczy o zainteresowaniu

to się nazywa kreatywizm

Zjadłeś swoją truskawkę. I teraz próbujesz opowiadać innym jaka ona była soczysta, doskonała w smaku i jak bardzo Ci smakowała. Tyle, że nie pomyślałeś że ktoś może lubić np. gruszki..soczyste słodkie dojrzałe...?
Poza tym.. zjadając swoją truskawke raczej już nie możesz się nią podzielić w pełni, prawda?
Co najwyżej wspomnieniem o niej.. A większość ludzi sama chciała by doświaczyć smaku tak soczystej i pysznej truskawki! I znaleźć ja samodzielnie w koszu innych podobnych truskawek
Dawanie iwspomnienia o tej Twojej, opowiadanie jaka to była pysznanic - mi i więszości z nas, nic nie daje.
Puste gadanie.

Panie Bartoszu, na początku swojego artykułu zadaje Pan kilka pytań , które trzeba potraktować chyba jako test tylko do końca nie wiem czy na wiarę w Boga , wiarę w cuda czy na znajomość Biblii. Odpowiem tylko na jedno pytanie: tak , czytałem Biblię ,a o konsekwencjach przeczytania - później. Następnym Pana krokiem jest przekonanie czytelnika do uwierzenia w to co i Pan wierzy , choć przyznaje, w bardzo wyrafinowany sposób. " W takim razie mam do Ciebie szacunek(...)" , "Czytasz to? Naprawdę? No nie poznaję Cię, mój drogi Ateisto :) Oby Cię nikt nie przyłapał! Mam dla Ciebie dobrą informację - żeby uwierzyć, najpierw trzeba... nie wierzyć, więc jesteś na dobrej drodze. Nie można zacząć biec, gdy biegło się wcześniej. Zaczynamy bieg od marszu lub stopu. Ty jesteś w "STOPIE". To dobra pozycja wyjściowa. " I tu rodzi się pytanie , co z ludźmi którzy wierzyli i po zapoznaniu się ze świętymi księgami przestali ? Znów mają uwierzyć w coś co świadomie odrzucili ? Już wyjaśniam dlaczego tak napisałem. Żyję na tym świecie ponad 50 lat i tak jak większość Polaków od urodzenia byłem poddany indoktrynacji przez kościół kat. Po prostu w wieku kilku miesięcy nie byłem w stanie dokonać wyboru religii. Później I Komunia , bierzmowanie itd. Do czasu , aż dojrzałem do tego, aby samemu zapoznać się bliżej z religią którą się wyznaje. Od tego momentu zacząłem zadawać bardzo niewygodne pytania . I nikt mi nie był w stanie na nie odpowiedzieć , a podpieranie się cytatami z Biblii zupełnie mnie nie przekonuje , bo można je interpretować w dowolny sposób . A i sama historia powstania Biblii budzi we mnie bardzo dużo wątpliwości. Doszedłem do wniosku , iż cała religia którą mnie uczono wyznawać oparta jest tylko na straszeniu wyznawców ( piekło , wieczne męki, itd. itp. ) Więc proszę sobie wyobrazić , że ja przestałem się bać , nawet śmierci. A dlaczego ? W czasie jednej z operacji jakie przeszedłem prawie się udusiłem i przeszedłem na " drugą stronę życia " . Nie będę opisywał wszystkich doznań , ale mogę Panu powiedzieć, że żadnego Boga tam nie widziałem tudzież piekła. I o to jedno , ale jakże istotne przeżycie jestem od Pana bogatszy.
I jeszcze jedno cyt. " Kończę już mój krótki artykulik, który nazwałem wyzwaniem. Napisałem go bo sam byłem ateistą, byłem też agnostykiem, wierzyłem w newage i jakiś czas w magię, aż.... nie spotkałem żywego Boga :) " - ciekaw jestem na jak długo ? Czyżby do powstania nowego nurtu ? Czy nie uważa Pan , że jest chwiejny emocjonalnie i jeżeli pozna Pan coś co Pana zaciekawi to nie porzuci wszystkiego dla nowych idei ?

To jak się ma tytuł:
"Wyzywam Cię, Ateisto! :)"
do Słownik języka polskiego
"rz. n III
wypowiedź, w której ktoś wzywa kogoś do do podjęcia z nim walki, rywalizacji "

i potem stwierdzenia "proszę Was Panowie, nie każcie mi cokolwiek udowadniać, nie ja jestem od tego" ?
To rejterada ;) Trzymaj się przyjacielu i umacniaj w jednym, bo skończysz jak zacząłeś, jako ateista. Dla zabawy przygotowałem świeżutką debatę , przed odtworzeniem odpowiedz sobie na przedstawioną tezę poczym na koniec zagłosuj ponownie. Postaraj się być obiektywny. ;) http://tinyurl.com/ygp3yhd

Tendencyjny artykuł, ale czego się spodziewać po osobie, która promuje się jako kreacjonista... Ja wierzę w naukę i nie muszę się tłumaczyć z ateizmu. Za to wierzący, tacy jak ty, powinni się tłumaczyć z tego, że wierzą, np. w gadającego węża żyjącego 300 lat:D Biblię czytałam parę razy w przeciwieństwie do większości katolików, którzy chodzą do kościoła, bo ich tak nauczono i taka jest tradycja ple, ple, ple...
Oczywiście nie wszyscy wierzący tacy są, ale autor raczej tak;-p
I skoro piszesz o Biblii, to chyba ją przeczytałeś, a jak ją przeczytałeś I ZROZUMIAŁEŚ na pewno odkryłeś wiele nieścisłości z tym, co naucza Kościół, a co Biblia. Dla przykładu, skoro ty też cytowałeś: ,,Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią w domach modlitwy i miejscach publicznych wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Wierzcie mi, prawdę mówię: otrzymali już swoją nagrodę. Ty, gdy chcesz się modlić, wejdź do twojego pokoju, zamknij się i módl się do twojego Ojca Niebieskiego." (Biblia Mt 6. 5-6)

W hinduizmie i wcześniej w braminizmie i wedyzmie nie było potrzeby wiary w Boga... Człowiek dostawał środki aby samemu poznać Boga jako Istnienie. Zawsze startował z pozycji niewierzącego i na niej pozostawał. Jeśli poznał, dalej nie wierzył. Bo przecież nie wierzy się w istnienie kogoś czy czegoś co się zna. Albo człowiek doświadczał Boga, albo był ateistą. Nie ma potrzeby wierzenia w Boga, aby poznać Boga. I tak jest w zasadzie do dzisiaj...

Kto mówi, że poznał Boga, ten kłamie, Boga nie można poznać, Budda by Ci to wytłumaczył.
Bóg jest paradoksem i obaj nie macie racji. Trzecie oko to za mało.

Wierze bo się boję że bóg istnieje, do kościoła nie chodze bo dawno zatracił on swoją pierwotną funckcję i uznawanie go za coś więcej niż przeżytek było by zbrodnią.

Bóg w jakiego wierzą katolicy jest zaprzeczeniem wszystkiego, co nornalne,dobre i sprawiedliwe.
Nie bój się Boga a ludzi się bój, na tym i na tamtym Świecie.

W samej matematyce istnieją problemy nierozstrzygalne i prawdy matematyczne, których nie można udowodnić i to również udowodniono. Więc i w życiu istnieją prawdy, które są prawdziwe, ale nie można na nie znaleźć rozumowego dowodu. Skoro tak jest, to ci co wierzą w jakieś prawdy życiowe i są do nich głęboko przekonani, ale nie potrafią ich udowodnić racjonalnie, to się nie mylą. Impulsy wewnętrzne i intuicje wiary, nie potrzebują dowodu naukowego, a czas ich weryfikacji może sięgać aż do końca naszego świata. Wiara w istnienie Boga nie stoi w sprzeczności z nauką...

Na większość z tych pytań mógłbym chyba odpowiedzieć "tak". Część potraktował bym przewrotnie. Ale część autentycznie.
Co z tego? To jakaś nowa wersja "Czterech praw duchowego życia"?
Słabe.

Mam nadzieje, że nasze życie ma głębszy sens. Ale przekonanie o tym nie wynika z oglądania cudów, uzdrowień i.t.p.
Jeśli moja wiara miałaby się zrodzić z podziwu dla cudów i uzdrowień - zginęła by przez oglądanie bólu i chorób ludzi którzy nie doświadczyli łaski.
Jeśli wygłoszenie "magicznej" formułki, serie wyświechtanych cytatów i strach przed potępieniem ma ze mnie zrobić "zbawionego" to nie udało się. Za mało.

Na swój sposób wierzę w Boga - ale ten mój nie wymaga krwawych ofiar, deklaracji wiary, pojmowania trójjedności, napięcia przed-zbawiennego, przekonywania, że moje jest lepsze - ten mój Bóg mówi tylko - kochaj. Wiem, że to banalne. Ale cóż. Taki jestem.

Jeśli to co napisałeś to jest światłość dla świata to czarno to widzę. Zmień zasilanie - bo niczego tam nie ma.

p.s.
I znowu "perły rozsypane między świnie" i "wiara nie jest rzeczą wszystkich" ;)

p.s.2
pozdrowienia dla "zbawionych"

wierzyć znaczy zobaczyć , ja na wszystkie pytania odpowiedziałem negatywnie ... ale to żaden wykładnik osoba wierząca też mogła by odpowiedzieć negatywnie

lepiej wierzyć w Boga bo wtedy pójdziemy do nieba :)

Panie Adamie Szczepański
1. Na pewno nie analizowałem Biblii w taki sposób jak Pan . Z lektury Pana artykułów i komentarzy wywnioskowałem , że jest Pan osobą bardzo wierzącą i pogłębiającą swoją wiedzę na temat wiary którą wyznaje. Komentując mój post chyba przeoczył Pan , że ja pisząc cyt ""Doszedłem do wniosku , iż cała religia którą mnie uczono wyznawać oparta jest tylko na straszeniu wyznawców (piekło , wieczne męki, itd. itp.) " nie powoływałem się na Biblię , tylko napisałem (...)cała religia którą mnie uczono". UCZONO.
2.cyt. " Nigdzie w Biblii Pan nie znajdzie informacji, że po śmierci można coś zobaczyć. Proszę sprawdzić, czy Łazarz po wyjściu z grobu coś opowiadał? (Ewangelia Jana 11 rozdział) Czy cokolwiek zapamiętał? Wiele tekstów świadczy o tym, że po śmierci, do momentu zmartwychwstania (które dopiero przed nami) martwy człowiek nie ma żadnej świadomości." - ponownie przeoczył Pan moją wypowiedź cyt. (....) podpieranie się cytatami z Biblii zupełnie mnie nie przekonuje , bo można je interpretować w dowolny sposób . A i sama historia powstania Biblii budzi we mnie bardzo dużo wątpliwości."
Gdybym był człowiekiem wierzącym tak jak Pan , pewnie nie miałbym zastrzeżeń. Pan wierzy w to co jest napisane w Biblii ( wcale Pana za to nie ganię , to Pana wybór i ja to szanuje ) ja z kolei wiem czego doświadczyłem i to jest dla mnie dowód ( namacalny ) że w tym wypadku Biblia mija się z prawdą . Swoją drogą ciekawy jestem gdyby Łazarz doświadczył tego co ja czy Ewangelia Jana brzmiała by tak samo? Jestem przekonany że nie.W tej chwili śmierć dla mnie , używając języka gier komputerowych , to nie " game over " lecz " next level " i to w momencie odejścia z tego świata , a nie czekanie w niebycie ? na koniec świata?.

@feniks57 , teraz rozumię Pański nick ;) mam pytanie w związku z przeżyciem, o którym Pan wyżej wspomniał. Jak Pan wie, lub się domyśla, jestem racjonalistą, i wzwiązku z tym chciałbym spytać czy Pańskie doznanie, czy brał Pan pod uwagę pewne zjawisko związane z procesem "umierania", a mianowicie DMT, tu podaję link, który wyjaśnia o co mi chodzi, jeżeli się Pan z tym nie zetknął http://www.youtube.com/watch?v(...)Ym0ImpU , i trochę bardziej żartobliwie tu http://www.youtube.com/watch?v(...)GaEImF8 Jestem Pańskim rówieśnikiem, więc pytanie jak najbardziej poważne. Jestem ciekaw odpowiedzi, jest Pan pierwszą osobą "on-line" którą mogę o to zapytać. Jeżeli Pan uzna, że naruszam sferę prywatną pańskich doznań, uszanuję to, Pozdrowienia ;)

@w84u6 dzięki za linki , bardzo ciekawe . Jestem na tym forum niejako incognito więc krótko napiszę o moich doznaniach. Po wybudzeniu z narkozy odzyskałem świadomość.Odłączano mnie , jeszcze na stole operacyjnym od aparatury medycznej kiedy nastąpiło całkowite zablokowanie oddechu. Dusiłem się będąc w pełni przytomny. Przeżycie jakiego nikomu nie życzę.Widziałem i słyszałem lekarzy którzy próbowali przywrócić mi oddech. Nie wiem w którym momencie znalazłem się wewnątrz czegoś co przypominało mi wirujący tunel , dość długi na końcu którego widziałem światło o niesamowitym blasku , ale to światło nie raziło . Poczułem spokój jakiego chyba nigdy nie doznam, spokój który nie można opisać słowami bo żadne z nich nie odda tego uczucia. I rzecz którą najbardziej pamiętam , moje całe życie wyświetliło mi się jak film w przyśpieszonym tempie , ale jednocześnie tak jak bym oglądał to poklatkowo ( kłóci to się z logiką ale inaczej nie potrafię tego opisać ). Co jeszcze ważne " tam " nie istnieje czas, nie wiem jak to opisać inaczej. Jednocześnie to światło bardzo silnie " ciągnie " , chce się tam iść i wejść , żadne myśli nie są skierowane aby wracać z powrotem. Pierwszym doznaniem jakie miałem po " powrocie " to była złość , że nie pozwolono mi " tam " zostać. To w skrócie tak wygląda. Moja żona dziwi się nieraz , że pamiętam tak dokładnie całe swoje życie ze szczegółami naprawdę nieistotnymi . A o tym przeżyciu powiedziałem tylko jej dopiero po pół roku od operacji. Nie wiem czy zaspokoiłem Pańską ciekawość , i niech mi Pan wybaczy chaos w opowiadaniu tego wszystkiego. Pomimo upływu czasu od tego momentu nadal na wspomnienie tamtych przeżyć podnoszą się we mnie emocje.
Pozdrawiam

@w84u6 nie odpowiedziałem jeszcze na Pańskie pytanie odnośnie DMT. Otóż sprawami " życia po śmierci " zainteresowałem się dopiero po moim doświadczeniu i przeczytałem bardzo dużo opinii na ten temat . Okazuje się że jest to dość powszechne zjawisko. Cóż , czas pokaże czy nauka jest w stanie to wytłumaczyć. Myślę , że kiedyś na pewno.

Dzięki feniks57, wiem przynajmniej "na czym stoję" :) Z podobnymi zjawiskami zetknąłem się już znacznie wcześniej, początek lat 90-tych w "Życie po życiu" Moody'ego, Waiss'a "Poza czas i przestrzeń", czy czterotom Roberta Monroe "Podróże poza ciałem". Także "Kruchy dom duszy " Jürgena Thorwalda. Bezsprzeczne jest to, że DMT wywołuje podobne, jeśli nie te same efekty. Ale zaraz rodzi się pytanie: zwierzęta (ssaki) też mają szyszynkę, też śnią i mają fazę REM (kto ma kota lub psa to potwierdzi), u gadów występuje narząd ciemieniowy)- czy zwierzęta też mają podobne doznania, czyli czy jest to system "obronny" organizmu przeciw doznaniu śmierci? Nieraz obserwowałem jak śmiertelnie zagrożone zwierzęta (także ludzie) w pewnym momencie przestają walczyć o życie, poddają się choć pożerane są żywcem. To wszystko niezwykle ciekawe, ale to tylko poboczne dywagacje. Jeszcze raz dzięki :)

Czy nie możemy po prostu zaakceptować faktu, że są osoby wierzące i są ateiści - na podobnej zasadzie jak istnieją Azjaci i Indianie. Jedni drugich nie próbują przekonywać. Po co stwarzać sztuczne problemy i kłótnie? Zarówno wśród osób wierzących jak i wśród ateistów są osoby prowokujące kłótnie, ale czy to odnosi się do wszystkich? Czy ateista, który nie ukrywa swoich poglądów, a jest to w Polsce bardzo rzadkie, nie może spokojnie iść ulicą, tylko musi zaraz być atakowany. I sytuacja odwrotna z osobą wierzącą. Żyjemy w XXI wieku, gdzie nauka stoi na takim poziomie, że może dać nam odpowiedź na niektóre pytania; wiara tego nie potrafi. Tam gdzie w nauce jest wielka niewiadoma, tam właśnie rodzi się wiara i religia. Nie wiedzieliśmy jak powstał Wszechświat, dlatego człowiek chcąc poznać tego przyczynę stworzył historię, w którą uwierzyło mnóstwo osób. Obecnie wiemy jak powstał nasz świat, ale nie wiemy co zapoczątkowało to powstanie i w tym miejscu powstaje wiara. Zawsze będzie tak, dopóki nauka nie będzie w stanie odpowiedzieć na wszystkie pytania, że wiara/religia będzie wchodziła w szczeliny między naukową wiedzą jako wypełnienie. Problemem stanie się dopiero fakt, kiedy nauka uzupełni którąś z tych szczelin i wiara wtedy zostanie odsunięta na drugi plan, co będzie skutkowało atakiem. Dlatego apeluję o nie podejmowanie specjalnie żadnych dyskusji czy kłótni. Każdy człowiek ma prawo do wolności sumienia, wyznania i światopoglądu. Jedynie wspólne egzystowanie może doprowadzić do spokoju każdej ze stron.

Jesteś najbardziej naiwnym człowiekiem na jakiego w życiu natrafiłem.

podsumowujac ...
Głupio jest kłócić się o Tego, który jest wytworem ludzkiej wyobrazni, ktorego czcza miliony i mysla ze im pomaga/prowadz etc :)
nice

nie Spamuj !

Witam Państwa
Autor zadał pytania:
"Czy odczułeś kiedyś miłość Boga?
Czy poczułeś się kiedykolwiek o kilka kg lżejszy z racji wybaczonych Tobie win?
Czy widziałeś kiedyś na własne oczy cuda, uzdrowienia?
Czy doświadczyłeś kiedyś na własnej skórze cudu, uzdrowienia?
Czy przeczytałeś kiedyś Biblię, która jest przecież nudna i na pewno nic tam nie ma, bo tak mówią w tv? (pytam o Biblię, a nie o jej obrazkową wersję)
Czy doświadczyłeś kiedyś całkowitej zmiany życia? (180 stopni)
Czy kiedykolwiek zostałeś uwolniony "ot tak" (w jednej chwili) z różnego rodzaju uzależnień?"

...sugerując następnie, że odpowiedzi na nie są swego rodzaju wyznacznikiem zbliżenia do Boga. Zastosował przy tym zręczną metodę manipulacji, co już samo w sobie budzi we mnie niesmak (bo nie lubię jak ktoś tak pogrywa, wolę argumenty zamiast ukierunkowanego wkręcania).
Śpieszę wyjaśnić. Mam na myśli pierwsze pytanie odnośnie miłości do Boga. Chociażby z pracy responderskiej wiem, że pierwsze pytanie (nie odpowiedź!) ma niejako za zadanie ukierunkować myślenie przy rozumieniu następnych pytań i identycznie jest w tym artykule. I tak czytając każde następne pytanie od razu wiem, że - ogólnie - autor każde TAK pragnie przypisać Bogu, próbuje sugerować między wierszami adresatowi, że to Bóg jest odpowiedzialny za każde TAK - swoją drogą szkoda, że Bóg nie bierze juz odpowiedzialności za każde NIE. Odpowiedzi na TAK są z góry obciążone taką autorską nadinterpretacją.
Przyznaję, irytująca jest dla mnie ta wykładnia wierzących dotycząca przyczyn takich a takich zdarzeń. Bo jeśli w życiu mogło mnie coś super miłego spotkać, to mogłoby to być dzięki np. innowiercy czy ateiście czy nawet szczęśliwemu splotowi zdarzeń jak również ja sam mogłem być na tyle przytomny, by pomóc losowi. Cuda, ozdrowienia, nagłe pozbycie się uzależnień - skąd mam wiedzieć, że zasługę mogę przypisać czyjemuś Bogu a nie w porę wziętej aspirynie czy odpornemu układowi immunologicznemu, a równie dobrze mogłem się wyleczyć dzięki seksualnej orgii, gdzie ślinienie się z każdą panną mogło wyjść na złe szalejącemu we mnie wirusowi. Obrzydliwe? Przecież nie chodzi o to, czy to jest obrzydliwe, ale jaki miało udział w tym wyleczeniu.
Sugerowanie ingerencji Boga w nasze DOBRE postępowanie i DOBRE zdarzenia, które nas spotykają jest zwyczajnie infantylne, okraszone nadinterpretacjami, a w tym wypadku nawet nieporadne, skoro krzewiciel wiary w nawet tak banalnej sytuacji jakim jest rzucenie rękawicy ateiście musi manipulować sugestywnymi pytaniami.
Mimo tego sugerującego chwytu, odpowiedź TAK nie budzi we mnie strachu/zastanowienia, że za tym stoi akurat Twój Bóg. Bo siła nadprzyrodzona jest w dalekiej kolejności na wytłumaczenie takiego stanu rzeczy, choć dopuszczam myśl, że mógł mi pomóc mi np. kochający swojego Boga chrześcijanin - ale żyjemy w świecie różnorodności i każdego takiego aktu nie jestem w stanie tłumaczyć ciągle tym samym. I nie będę pewnie odosobniony w tym, ale jest to zwyczajnie logiczne myślenie i wyciąganie wniosków na podstawie obserwacji i doświadczenia......... i właśnie dlatego nie potrafię zaakceptować takiej metody wywodu jaki narzuca autor zadając resztę pytań po pierwszym tendencyjnie ukierunkowanym. Jeśli ktoś manipuluje słowem, to już oznacza pewną niemoc argumentacji (albo moc bezwzględnego przekonania w sprawczą siłę Boga tam gdzie odpowiedź TAK - wtedy pozostaje pytanie, kto na siebie bierze NIE).
To nie jest ucziwe wyzwanie, to jest jakieś wprowadzenie ateisty w spolaryzowaną ideowo dyskusję, w której to on ma udowonić, że słodycz życia i sprzyjający los to nie jest zasługa Boga czy jego wyznawców i do tego ma udowodnić, kto w takim razie za tym stoi (coś w rodzaju: jeśli nie potrafisz udowodnić, znaczy się racje ma ten drugi)
W odpowiedzi na ten artykuł ateiści powinni rzucić pseudowyzwanie - "chrześcijaninie, udowodnij że to co DOBREGO cie spotkało jest zasługą Boga.", zaczynając równie tendencyjnym pytaniem w rodzaju "Czy gdy nie wierzyłeś w Boga, przytrafiło Ci się coć miłego?".
Pozdrawiam

Ziewnęło mi się na to wszystko, przepraszam, wybaczycie mi ?

Jestem zdecydowanie osobą wierzącą o poglądach chrześcijańsko-ekumenistycznych. I mimo, że artykuł jest dla mnie oczywistością, muszę się wtrącić.
"Bo zbawienie jest z wiary, a nie z uczynków (szok, nie?)" - w to absolutnie nie jestem w stanie uwierzyć. Może i sprzeciwiam się całej idei Chrześcijaństwa, ale nie wierzę, aby człowiek, który całe życie był dobrym człowiekiem, lecz niewierzącym, miał być potępionym. I nie wierzę też, aby pobożni dewoci i nadgorliwe dewotki, które zachowują się jak ta z bajki Krasickiego (gdyby ktoś nie znał, cytuję na dole), miały być zbawione tylko dlatego, że wierzą, choć są złe.

Cała reszta artykułu jak najbardziej mi się podoba :)

Ignacy Krasicki - Dewotka
Dewotce służebnica w czymsiś przewiniła
Właśnie natenczas, kiedy pacierze kończyła.
Obróciwszy się przeto z gniewem do dziewczyny,
Mówiąc właśnie te słowa "...i odpuść nam winy,
Jako my odpuszczamy", biła bez litości.
Uchowaj, Panie Boże, takiej pobożności!

Mimo, że jestem osobą wierzącą, mam co do religii mnóstwo wątpliwości. Posłużę się przykładem.
Według Biblii człowiek po śmierci jest w stanie nieświadomym i aż do czasu Sądu Ostatecznego właściwie nie istnieje. Dlaczego, wobec tego, proces beatyfikacji czy kanonizacji przebiega na podstawie udowodnionych cudów dokonanych przez zmarłego PO śmierci? Tak było z Janem Pawłem II, mnóstwo ludzi zaczęło zgłaszać swoje doświadczenia z duchem Papieża. Np. mieszkanka kamienicy, w której w czasach studenckich żył Karol Wojtyła, opowiadała o tajemniczych zjawiskach w jej domu, jak np. odkręcanie kranów, czego wcale się nie bała, a czuła bardzo pozytywną energię. Tymczasem wszelkie duchy wg chrześcijaństwa są wykluczone. A więc dlaczego zaraz po śmierci JPII kardynałowie ogłosili "Odszedł do domu Ojca" - przecież wg tej religii nie może znaleźć się w niebie przed Sądem Ostatecznym!
Inna wątpliwość, podstawa, która skłania mnie ku ekumenizmowi, to unikalność wszelkich religii i wierzeń istniejących na ziemi. Każda jest niepodważalna, święta, ma swoje "guru", "lamy", "proroków" i innych. Prymitywne ludy nawet nie słyszały o czymś takim jak Bóg (choć niejednokrotnie mówią, że doświadczają swojego rodzaju duchowości, mimo że nie wiedzą czym to jest). I jak, u licha, można mówić, że człowiek nie wierzący w Jezusa Chrystusa, a będący dobrym, i tak znajdzie się w piekle, bo nie zaufał Prawdzie? To Nowy Testament, a w Starym aż roi się od niedopowiedzeń - w końcu napisał je człowiek, a wyselekcjonowała władza kościelna. A ja nie wierzę w człowieka. Ja wierzę w Boga. A Bóg niech wierzy w ludzi.
Podkreślam kolejny raz - WIERZĘ W BOGA , DOBRO I ŻYCIE WIECZNE. I co dalej? Każde wierzenie ma swoje zalety i wady i nie można powiedzieć, że jedna religia jest niepodważalna i najważniejsza, bo to zwykły egoizm i pycha, a nawet ignorancja. A zresztą i w stosunku do tego zagadnienia poglądy Kościoła ulegają zmianie. Bo człowiek jest nadzwyczaj omylny.

Należy podkreślić, że nie stwierdzono, by w chwili śmierci dokonywała się w człowieku jakaś gwałtowna zmiana. Wręcz przeciwnie – pozostaje on tym, czym był poprzednio z tą tylko różnicą, że nie ma już fizycznego ciała. Nadal ma ten sam umysł, te same skłonności, zalety i wady. Utrata fizycznego ciała, podobnie jak zmiana ubrania, nie czyni go innym człowiekiem. Co więcej, warunki, w jakich się teraz znajduje, zostały stworzone przez jego myśli i pragnienia. Nie ma mowy o żadnej karze czy nagrodzie, wymierzonej przez kogoś z zewnątrz, pojawiają się jedynie skutki tego, co człowiek czynił, mówił i myślał podczas życia w świecie fizycznym.

Śledząc opis życia astralnego po śmierci przekonamy się, że faktycznie odpowiada on z dużą dokładnością zarówno katolickiej koncepcji czyśćca, jak i greckim wyobrażeniom o Hadesie – podziemnym świecie.

Nikt nie będzie moim Panem, co najwyżej szefem.

A twierdzenie "nie mów jak nie spróbowałeś" jest ostatnią deską fanatyka zmuszającego mnie do wiary.
WIEM, że Biblia to stek bzdur, niedomówień, nieścisłości, a styl pozostawia wiele do życzenia. Mimo, że książka ta została spisana daaawno temu to jednak i tak mogli sie postarać bardziej, skoro byli "natchnieni przez Boga"

I można prosić o wytłumaczenie tego zdania:

Gdy się wycofasz będziesz po prostu człowiekiem, który NIE CHCE WIERZYĆ. To jest różnica. Człowiek, który nie chce wierzyć jest po prostu tchórzem, albo leniem i nawet nie próbuj mówić mi, że jest inaczej.

Tchórz? Leń?
Nie bardzo rozumiem.

Wychodzi na to, że nie wierzących lub nie próbujących wierzyć w to co ty, stawiasz z gruntu jako gorszych od Ciebie.
Skoro ja próbowałem przez wiele lat i NIC. To dlaczego mam dalej usilnie próbować?
"Nie" nie zmieni się w "Tak" jeśli długo będę prosił.

Było ciężko ale przebrnęłam przez Twój artykuł. Przyznaje było to dla mnie wyzwaniem bo poczułam się jakby przyszli do mnie świadkowie Jehowy i za wszelką cenę próbowali przekonać mnie do swojej wiary.
Odniosę się tylko go paru wątków zawartych w tym artykule.
"Co w takim razie zrobić aby naprawdę uwierzyć?" - to na to jest jakiś przepis ? wystarczy odpowiednio postępować i wtedy uwierzę, no ciekawe. Później starasz się być dowcipny. I kolejna rzecz
"Czy chcesz uwierzyć? A co wtedy, gdy się okaże, że Bóg naprawdę jest?Może lepiej nie wierzyć, co? " tak może zacznę wierzyć, żeby w razie czego nie zostać na lodzie :). Na koniec już powiem tylko , że mnie przed uwierzeniem odpycha sam Bóg a Rydzyk i reszta tylko tego dopełniają.