Zwierzęcy żałobnik

Na takie zachowanie jest wiele dowodów. Słonie znajdując kości innego słonia zatrzymują się na kilka godzin w tym miejscu, mimo iż spieszno im do wody. Wąchają, sprawdzają, przewracają kości, a potem kołyszą się w milczeniu. Moja mama nie żyje od roku, za każdym razem gdy wyciągam jej rzeczy z szafy nasza bernardynka (ukochana sunia mamy) wciska nos w jej ubrania i tak stoi 15-20 minut. Wszystkie psy, które w domu umierały zmieniały nastrój nie tylko nasz (ludzi) ale również i innych psów. Moim zdaniem zwierzęta czują to samo co my, potrafią sobie jedynie dać z tym lepiej radę, albo się nam tak wydaje bo milczą, są spokojne. Nie płaczą i nie lamentują jak my, ale na pewno są świadome śmierci i jej konsekwencji (tego kogoś już wśród nas nie ma)

Nie tylko goryle reagują na śmierć Jest dużo takich dowodów ,na drugi taki artykuł ...
Gęś po stracie partnera nie wiąże się już z żadnym innym, a ptaki te potrafią żyć nawet dwadzieścia pięć lat. Zmieniają swoje zachowanie, wycofują się z zajmowanych w grupie pozycji, często pojawia się coś w rodzaju apatii.
Słonie, widząc konającego osobnika dotykają go trąbą, próbują go podnieść za pomocą kłów, zachęcić do wstania. Po jego śmierci przez kilka dni codziennie gromadzą się wokół zwłok. Czasem przykrywają je gałęziami. . Istnieje nawet legenda mówiąca, że odwiedzają one kości zmarłych członków rodziny.
A psy @ Layo piszesz ,ze nie płaczą ....właśnie ,że płaczą .Widziałam psa ,który przez kilka miesięcy przychodził na miejsce gdzie zginął jego Pan i całymi dniami czekał, a z jego oczów wypływały zły :( skomlał i czekał.:(
Wspaniały artykuł. Gratuluję Pozdrawiam Gamka

Dziękuje. A propo psa, który cierpiał po stracie swojego Pana...W Krakowie przy Moście Grunwaldzkim postawiony został pomnik psa Dżoka. Jego Pan zmarł w tym miejscu na zawał serca w trakcie spaceru z pieskiem. Mężczyzna został zabrany a o psie ratownicy zapomnieli. Pies został na miejscu i czekał na Pana. Czekał ponad rok ciągle w tym samym miejscu, aż zmarł z tęsknoty. Zawsze się wzruszam jak przechodzę obok pomnika...

Tak choćby psy, tęsknią za panem że nawet niestety potrafią same zdechnać z tęsknoty. Co może być większym żalem i dowodem.

" Czy zwierzę potrafi zrozumieć pojęcie śmierci? Czy wie czym jest żałoba, smutek i żal po stracie bliskich? " - jestem pewien , że tak. Ponad 20 lat temu przeprowadziłem się w nowe miejsce. Przez kilka tygodni zaobserwowałem trzy bezpańskie psy , które szwendały się w rejonie mojego zamieszkania. Zwróciłem uwagę , że zawsze były razem. Kiedyś , idąc z żoną do sklepu , byliśmy świadkami jak jeden z tych psów ( prawdopodobnie czegoś się wystraszył ) wybiegł niespodziewanie na ruchliwą ulicę. Pomimo gwałtownego hamowania kierowca nie miał żadnych szans uniknięcia potrącenia. Pies zginął na miejscu. Dwa pozostałe psy wyszły na jezdnię i pyskami zepchnęły nieżyjącego kolegę z jezdni . Później próbowały poszturchiwaniami jakby zachęcić go do wstania. Wracaliśmy do domu po około godzinie i widzieliśmy , że te psy siedzą przy nieżyjącym , tak jak by miały nadzieję , iż znów pójdą razem. Było w tym coś tak ludzkiego i zarazem przejmującego , że zostało to w naszej pamięci. Też mamy psa i nieraz da się zauważyć , że pewne przykre doświadczenia życiowe dotykające nas , pies też przeżywa.
Artykuł bardzo dobry , godny przeczytania i refleksji.

Biologiczne czworonożni od czlowieka różnią się ,ze nie maja duszy i nie paplają tyle o nieśmiertelności,a cieszą się i cierpią po swojemu.wiele człowiek musi się szlachetności dobroci i wierności nauczyć się od psa.Człowiek to najgorsze zwierza na świeci.niestety jestem wśród tych jednym z nich, i muszę się przed nimi nie raz bronic,uciekać,bo zagryza podatkami, jałmużnami,ofertami,polityka modlitwami ,pielgrzymkami i nienawiścią do inaczej myślących itp. Artykuł refleksyjny

Nie mam najmniejszych wątpliwości, że zwierzęta mają takie same emocje, jak ludzie. Antropocentryzm to punkt widzenia - wybaczcie - debila, szukającego dowartościowania tam, gdzie go nie ma. Zresztą przeciwnie: łączące nas współczucie właśnie dowartościowuje, odcinanie się - zubaża.
Do autorki: całuję dłoń, madame.

wie. właśnie musiałam uśpić kota a ma jeszcze jednego i on dobrze wie.

niesamowite :)