Wykrywacz Religijnej Manipulacji – program antywirusowy dla umysłu.

Nie ważne kto jest Bogiem, a kto jest BoGiEm. Rozmawiaj z tym boGieM, który jest w Tobie, który mówi do Ciebie jako sumienie. Wyłącz na czas testu całą swoją wiedzę o takich czy innych “Bog-ach”. Nie zastanawiaj się nad tym, kim on jest, jak ma na imie: Jahwe, Lucyfer, Przeznaczenie, Budda, Przypadek, Kryszna, Wielki Wybuch, Nicość, Quetzalcoatlem, Natura. A może on nosi te wszystkie imiona na raz? A może jest tylko wytworem ludzkiego pragnienia, albo ludzkiej chęci dominacji nad innymi ludźmi poprzez religię?

Na czas testu te pytania wyrzuć po prostu ze swojej głowy.

Skup się tylko i wyłącznie na tym w co ty sam teraz, dzisiaj, w tej minucie wierzysz?
Nie skupiaj sie na tym w co nie wierzysz, ani nie chcesz wierzyć.

Uważam że najważniejsze jest to, jak Ty sam się czujesz z tym w co wierzysz.
Czy twoja wiara – jakakolwiek by nie była – daje Ci szczęście, radość, spełnienie, czy jest może przyczyną twej zgorzkniałości, smutku, żalu, udręki, cierpienia?

Ty sam możesz stworzyć swoją własną wiarę, która sprawi że resztę swego obecnego życia (być może jedynego) – a może nawet wszystkich kolejnych (wiecznych lub tymczasowych) spędzisz w radości i szczęściu.

Czy podoba Ci się ten pomysł?

Dziękuje za radę ale ja już mam własną drogę. Na dodatek moja droga w odróżnieniu od wielu innych poparta jest realnymi dowodami. Aby po niej kroczyć nie trzeba też zaprzestać myślenia , jak to dzieje się na wielu innych drogach. Specjalnie mnie ona nie uszczęśliwia, cierpienia też mi nie sprawia. W końcu jeśli mamy "wierzyć" po to aby być szczęśliwsi to lepiej użyć jakiegoś specyfiku, rytuały z tym związane znacznie prostsze i zawsze można reklamacje zgłosić jakby co. A z Wielkim Wybuchem rozmowa jest jakby trochę utrudniona, tzn jego słychać do dziś ale szansa że usłyszy nas jest nieskończenie mała.

Post powyżej to była raczej demonstracja absurdu wiary jako takiej. Bo przecież jeśli wszyscy bogowie są prawdziwi to oddając cześć jednemu obrażamy zarazem innych (zwłaszcza tych którzy mówią "jestem bogiem zazdrosnym"). A jeśli prawdziwi nie są to .... po co marnować czas na modlitwy ? Chyba pomodlę się dziś z prośbą o radę do Czajniczka Russella. :)

http://tinyurl.com/3upmfx

Dziękuję Ci za odpowiedź Darkwater
Ja uważam że zastanawianie się (w spokoju i wyciszeniu) nad sensem i głębią swojego istnienia, oraz logiką wiedzy/wiary, która została nam wtłoczona przez rodziców, nauczycieli, bądź też, którą sami sobie wtłoczyliśmy jest czymś bardzo wskazanym, pożytecznym i pożądanym. Do tego w zasadzie miał zachęcać ten tekst.

Nie wziąłem tylko pod uwagę faktu, że wielu ludzi zrażonych zachowaniem wyznawców różnych religii ma uraz do słowa “Bóg”.

Teraz myślę o tym aby zrobić bardziej uniwersalną wersję tego testu i:
1) zastąpić w całym tekście słowo “Bóg”, słowem “Natura”
2) podstawowe założenia (prawdy) oprzeć na naszym indywidualnym dążeniu do szczęścia. Czyli na rzeczy, która łączy wszystkich ludzi bez wyjątku.
3) zmienić pytania testowe, aby nie pojawiało się w nich słowo Bóg.

Myślę że w wolnym czasie przygotuję taką wersję testu dla wszystkich, a nie tylko tych, którzy nie mają problemu z zaakceptowaniem Boga jako Boga.

Wracając do twojego powyższego komentarza...
Ja również za absurdalne uważam założenie że Bóg może byż zazdrosny.
Jednym z moich podstawowych założeń jest to, że “Bóg zazdrosny nie jest” - bo zazdrość nie rodzi życzliwości. Zazdrość rodzi zawiść i karę. Jeżeli jacyś ludzie przedstawiają Boga jako zazdrosnego, to jest z nimi coś “nie halo”. To nie z Bogiem jest coś “nie halo”, tylko z jego “przedstawicielami na ziemi”, którzy strasząc współwyznawców karą zazdrosnego Boga chcą ich trzymać za pyski niczym zwierzęta juczne.

Powiedziałeś że masz już swoją drogę i że jesteś z niej zadowolony. Czy zechciałbyś opowiedzieć jak do niej doszedłeś? Czy zastanawiałeś się nad sensem każdego jednego szczegółu tej wiary/wiedzy przed złożeniem deklaracji “Oto moja wiara/wiedza”?

Czy zakładasz że nic już do twojej wiedzy/wiary nie da się dodać? Czy wg Ciebie jest już ona kompletna doskonała i odpowiada na wszystkie możliwe pytania jakie mogą się zrodzić w ludzkiej głowie?

Pozdrawiam serdecznie

Zastąpienie jednego przedmiotu wiary (bóg/bogowie) innym (natura) to tylko zmiana kosmetyczna. Cały test można sprowadzić, w ordynarnym uproszczeniu, do polecenia: Zastanów się człowieku dlaczego postępujesz tak a nie inaczej. Koncepcja boga jako wszechmocnego stwórcy nie odpowiada mi z wielu powodów. Ale wyjaśnianie tego za bardzo odbiega od tematu artykułu, a obiecałem że będę rzeczowy i merytoryczny :)
Motyw "zazdrosnego boga" zaczerpnąłem ze Starego Testamentu - wybacz ale dosłownego brzmienia nie pamiętam, a szukać mi się nie chce/nie widzę potrzeby. Tym niemniej takie stwierdzenie występuje w utworze który przez bardzo wielu ludzi uznawany jest za słowa samego boga. Że o przykładach masowego ludobójstwa nie wspomnę.
Do "swojej drogi" doszedłem stopniowo, zastanawiając się nad tym co zobaczyłem w otaczającym mnie świecie, co przeczytałem, co do mnie mówiono. Religia czy wiara są dla mnie nie do przyjęcia z powody własnych wewnętrznych niespójności - nierzadko jeden fragment zaprzecza drugiemu. Może napiszę o tym kiedyś artykuł.
Nad sensem poszczególnych elementów tworzących "moją drogę" zastanawiałem się w momencie przyjmowania ich jako "swoich". Inne postępowanie jest moim zdaniem po prostu pozbawione sensu. Jak można "podpisać się" pod poglądami których się nie zna/nie rozumie ?
Czy zakładam że moja wiedza/wiara jest już pełna i doskonała ? Oczywiście że nie. Uczenie się to proces ciągłego doskonalenia i trwa przez całe życie. Na obecną chwilę jednak moje przekonania dają mi sensowne i spójne odpowiedzi na wszystkie pytania które przychodzą mi do głowy. Inna sprawa że nie wszystkie odpowiedzi mi się podobają.
Pozdrawiam równie serdecznie

Tak, masz rację mówiąc, że ten cały test można zastąpić krótkim poleceniem: “Zastanów się człowieku dlaczego postępujesz tak a nie inaczej”. Z doświadczenia jednak wiem, że gdy komuś mówi się coś takiego wprost, często może zostać wywołany zupełnie odwrotny efekt. Niewielu szanujących swą niezależność ludzi lubi i chce by wydawano im polecenia, sugestie, instrukcje - szczególnie gdy na końcu jest wykrzyknik... Rozmowa z ludźmi jest wielką sztuką. Ja cały czas się jej uczę. Zauważyłem że największe problemy mam ze słuchaniem innych... Często mówię, mówię i mówię nie dbając w cale czy mój rozmówca chce mnie słuchać.

Jakbyś kiedyś zechciał napisać coś więcej na temat: “Dlaczego nie odpowiada Ci koncepcja Boga jako wszechmocnego stwórcy”, to daj mi proszę znać (bo w tym gąszczu artykułów mogę to ominąć). Bardzo chętnie poczytam, przemyślę, i na pewno wyciągnę jakieś wnioski.

Tak czy siak, cieszę się że wiesz dokąd zmierzasz w życiu, masz swoją drogę i jesteś otwarty na rozwój. Życzę Ci wszystkiego co najlepsze.

Tak - niewątpliwie rozmowy (przynajmniej niektóre) są sztuką. Dziękuję za "dobre słowo", jeśli doczekam się przypływu weny twórczej to w końcu coś napiszę, a wtedy z pewnością dam znać. Czy ten "test" jest jednorazowym przedsięwzięciem, czy jest to może element jakiś szerszych badań (praca z psychologi, religioznawstwa, socjologi ...) ?
Pozdrawiam

Religioznawstwo / kulturoznawstwo, psychologia, praca nad sobą to moje ogromne pasję. Ten tekst nie jest częścią jakiegoś intencjonalnego zadania/planu, ale teraz zaczynam dostrzegać w nim ciekawy potencjał. Twoje komentarze, oraz komentarze Was wszystkich bardzo mi w tym pomogły, gdyż pokazały mi istotę wielu niedopracowanych jeszcze szczegółów. Dzięki raz jeszcze.

Cała przyjemność po mojej stronie. Zawsze chciałem zostać betatesterem :D

Jeśli już miałbym być "ubóstwiony" to chciałbym być kimś takim jak Sam z "Pana światła" R. Zelaznego. Skąd porównanie do Odyna akurat ?

januszgwiazda7 pisze: "....I kiedyś chyba każdy z nas, tych niepokornych, pysznych, przekona się lub już się przekonał, że nie nasza jest vis vitalis - siła życia." Szantaż typowy dla religii "kiedyś staniesz na progu śmierci to zobaczysz" Żałosne. Takie są właśnie powody powszechności religii, to strach przed nieznanym, przed własną przemijalnością. Nauka może i nie daje nadziei na życie wieczne, nie udaje również jednak że zna odpowiedzi jak sobie to "życie" zapewnić. Proszę rozejrzeć się dookoła i zastanowić co zawdzięczamy nauce a co religii.

"... i osądzamy Boga uważając, że jest okrutny i zły, bo dopuszcza do istnienia zła...." Skoro jest doskonały i wszechwiedzący to nieskończenie wcześniej wiedział kto umrze w cierpieniach, stanie się ofiarą morderstwa itd. Nie da się pogodzić boskiej wszechwiedzy i ludzkiej wolnej woli. Czyli NIC co uczynimy nie jest uczynione bez wiedzy i zamiaru boga. A ponieważ jest stwórcą doskonałym to my jako jego "twory" robimy dokładnie to co on chce.

Kajszo miła! :) Możliwe, że nie wyraziłem się dość jasno i dlatego doszło do nieporozumienia. Mam jednak wrażenie, że faktycznie dość osobiście przyjęłaś mój komentarz. Mam również wrażenie, że zwróciłaś uwagę na fragmenty komentarza - jakbyś nie uwzględniła całości.

Jeśli taka jednak była Twoja reakcja - oznacza to, że jest jakaś tego przyczyna. I ta przyczyna tkwi w Tobie. Moje zdania były jedynie zapalnikiem, który wywołał reakcję. Proszę, zrozum mnie dobrze - nie jest to ocena, to próba zwrócenia uwagi na przyczynę na skutek zaistniałego faktu. Niejednokrotnie ja sam również stawałem wobec takich wyzwań. Dzięki temu mogłem lepiej siebie poznać, zobaczyć, co mi w duszy gra, przekonać się, jakie budzą się we mnie uczucia. Czy grają "anielskie chóry" , czy też słychać "diabelskie wycia" :).

Trochę zaskoczyła mnie Twoja reakcja - nie pisałem przecież ad personam - w stosunku do żadnej osoby. Pisałem bardzo, bardzo ogólnie - o NAS, ludziach, o typowym zazwyczaj podejściu do zagadnienia "wierzyć-nie wierzyć".

Masz prawo nie wierzyć w Boga, tak jak i inni mają prawo do tego, aby w Niego wierzyć. Fakt wiary-niewiary nie może powodować żadnych ocen. I nie dzielę ludzi wg takiego kryterium. Odwołam się do nieocenionego Pawlaka dyskutującego z Kargulem :) : "Oj, Władek, Jakiż ty głupi! A to ty nie wiesz, że ludzie nie dzielą się na tych tutejszych i tych zza Buga, a tylko tak po prostu - na mądrych i głupich?"

Kajszo - aby wszystko było jasne - jestem bezwyznaniowcem, a więc nie jestem wyznawcą przypisanym do jakiejś konkretnej religii. Mnie też mierzą ci, którzy mają usta pełne słów o Bogu, a postępują często zgoła nie po "bożemu". Wiem więc bardzo dobrze, że można być dobrym i wielkim człowiekiem, bez Boga na ustach - jak to napisałaś. Nie dzielę, nie wartościuję ludzi podług ich wyznawanej wiary lub niewiary, koloru skóry, orientacji seksualnej itd. Staram się ich wszystkich kochać, choć wielu z nich po prostu nie lubię :). I z tymi nie trzymam po prostu. Mnie też nie muszą wszyscy lubić :). Grunt, że ja sam siebie lubię :)).

Jesteś ateistką i bardzo dobrze! Nie mam nic do tego. Dla mnie po prostu JESTEŚ CZŁOWIEKIEM. Jakim? Ty to pokazujesz przecież na codzień. Podobnie jak i ja i każdy z ludzi. I nie zarzucam ateistom - absolutnie! - prawa do rozwoju duchowego lub niemożliwości tego. Sama przecież wiesz, że tak nie napisałem w komentarzu. Zresztą - nigdzie i nigdy tak nie napisałem, nie powiedziałem, nie pomyślałem. Gdybym to zrobiłbym, to byłoby równoznaczne, że katolikom, protestantom, muzułmanom, hinduistom, szintoistom, buddystom, animistom itp. również miałbym do zarzucenia, że nie są zdolni do rozwoju duchowego. Byłoby to absurdem.

Dlaczego? Ponieważ uważam, że każdy z nas ma dwojaką naturę - duchową i materialną. Jeśli jesteśmy istotami duchowymi - to mamy zdolność do duchowego rozwoju. I nieważne, czy wyznajesz werbalnie to, co wyznajesz, albo nie wyznajesz. Najważniejsze jest - JAKIE OWOCE WYDAJESZ.

Piszesz, że w Twoim systemie wartości EGO nie istnieje. OK, w porządku, ale nie istnieje w SYSTEMIE WARTOŚCI. Jednak to ego istnieje w nas, nieraz ukryte głęboko w podświadomości. W jednym jest bardziej rozbudowane, w innym mniej. Jeden potrafi przytłumić lub je wyplenić, inny potrafi je jeszcze bardziej rozbudować. Właśnie dlatego warto nad sobą pracować poznając siebie i eliminując wszelkie elementy "ciemnego JA". Oprócz tego istnieje ego tzw. pozytywne i ego negatywne - ale to już na inną dyskusje.

Mam nadzieję, że to rozwiało już ostatnie Twoje wątpliwości i teraz rozumiemy się doskonale. :)

Pozdrawiam najserdeczniej. :)

Do Darkwater:
1.dlaczego piszesz ' "januszgwiazda7 pisze"? nie miej obaw - możesz do mnie zwracać się bezpośrednio,
2.CYT.: "Szantaż typowy dla religii "kiedyś staniesz na progu śmierci to zobaczysz" Żałosne" Niczego na temat śmierci i straszenia nie napisałem. Każdy sądzi według siebie i właśnie dlatego odczytałeś to, co chciałeś odczytać. Za dużo DO-myślasz się. Domyślając się - zmyślasz.
3. Nie mam żadnej religii - w związku z tym nie można posądzić mnie o religijny szantaż.
4.Uważam, że śmierć nie istnieje - życie jest więc wieczne; właśnie dlatego nie obawiam się czegoś, co nie istnieje - tym bardziej nie mógłbym tym czymś nieistniejącym straszyć. Bo i po co? Zwłaszcza, że sam uczę, aby nie bać się niczego.
5. CYT.: a) "Proszę rozejrzeć się dookoła i zastanowić co zawdzięczamy nauce a co religii." - może dobra rada, ale nie dla mnie - umiem patrzeć i wyciągać wnioski. b) I nie lubię porad, o które nie proszę. c) Odnosi się to w takim razie i do udzielających porad - jako natrętów.
6.Na podstawie p. 5. a): nieobiektywnie stwierdzam, że jeszcze bardzo dużo powinieneś nauczyć się. Brak Ci odpowiedniej dozy pokory (mam nadzieję, że zrozumiesz, o co mi chodzi). Z kolei na podstawie treści wielu Twoich komentarzy umieszczanych pod wieloma artykułami uważam, że przemawia przez Ciebie zbyt często pycha i arogancja.
7. I właśnie dlatego, że jest tak, jak stwierdziłem - życzę Ci wszystkiego najlepszego - z największą autentyczną życzliwością. Najpoważniej! Masz ogromny potencjał, masz zdolności, które obecnie wykorzystujesz niewłaściwie. Zastanów się nad własnymi motywacjami - co chcesz osiągnąć komentując tak, jak komentujesz? Masz mnóstwo negatywnych emocji w sobie. Czy potrzebujesz dowartościowywać się próbując umniejszać innych? Nieznośny jest Twój ton wywyższania się jakbyś wszystkie rozumy pozjadał.
Chłopie - zastanów się! Jeszcze raz powtórzę - masz ogromny potencjał. Dziel się z innymi tym, co w Tobie jest najbardziej wartościowe. Napisz coś o Twoich doświadczeniach życiowych. Napisz jakiś artykuł na temat pieszych wędrówek, które uwielbiasz, opisz trasy, które przebyłeś. To DOPIERO będzie piękne! Tym błyśnij...

Powodzenia, brachu..

Jak jeszcze można interpretować stwierdzenie " I kiedyś chyba każdy z nas, tych niepokornych, pysznych, przekona się lub już się przekonał, że nie nasza jest vis vitalis - siła życia." ?

"Nie mam żadnej religii - w związku z tym nie można posądzić mnie o religijny szantaż." Granica między wiarą a religią jest mocno rozmyta. Tym niemniej, moim zdaniem, wiara głoszona publicznie jest nieodróżnialna od religii.

"...może dobra rada, ale nie dla mnie - umiem patrzeć i wyciągać wnioski..." Czy te wnioski mówią że to co nas otacza zawdzięczamy religii i/lub wierze ?

"I nie lubię porad, o które nie proszę." ale sam Pan nie waha się ich udzielać "....Chłopie - zastanów się! Jeszcze raz powtórzę - masz ogromny potencjał. Dziel się z innymi tym, co w...."

"Na podstawie p. 5. a): nieobiektywnie stwierdzam, że jeszcze bardzo dużo powinieneś nauczyć się." Człowiek uczy się przez całe swoje życie - nie uważam się pod tym względem za wyjątek. I owszem, jestem świadomy że w wielu miejscach moja wiedza wymaga "rozbudowy".

Proszę zrozumieć że ja nie ma nic osobistego do Pana czy innych forumowiczów. Tym niemniej jeśli widzę że ktoś głosi poglądy które zaprzeczają logice i/lub dowodom to wtedy wypowiadam się. Na poziomie na jaki pozwala mi moja skromna jak raczył Pan zauważyć wiedza.

Dziękuje za miłe słowa i zachętę do pisania. Poczekam jednak na przypływ weny twórczej.

Co do negatywnych emocji to owszem, czasem trudno mi zachować spokój kiedy widzę "argumenty" które przeczę nie tylko logice ale często i sobie nawzajem. Obiecuję że postaram się aby moje wypowiedzi były bardziej merytoryczne.

"Nieznośny jest Twój ton wywyższania się jakbyś wszystkie rozumy pozjadał." Wynika to z faktu że wypowiadam się wtedy kiedy jestem pewien rzeczy które piszę.

Wolnego - co tu jest żałosne? Niezrozumienie? Jednak nie odpowiem w ten sposób - bo niezrozumienie jest stanem przejściowym. Ten, kto powiada "żałosne" powiada tak dlatego, że nie rozumie. Ten, który rozumie, nie odpowie oponentowi "żałosne", ponieważ rozumie. Zrozumiałeś? :)

Wolnego - rozjaśniło się :) Logicznie rozumujesz. W końcu to my sami podejmujemy decyzje. Sądzę, że marionetkami na kosmicznej scenie nie jesteśmy. Tu zgadzam się z Tobą. A Bóg chce tego, co my chcemy. Przecież dał nam możliwości stwórcze. Jest tylko problem - czy my stwarzamy to, co chcemy? Czy mamy do tego wystarczającą wiarę we własne możliwości? Bo bez tego ani rusz.

I o to właśnie chodzi. Zazwyczaj wewnętrzne jesteśmy "rozkraczeni" - raz tak, raz siak, ani tu, ani tam, krok do przodu, dwa kroki w tył. Nadmieniałem o tym w komencie do Sabriny. Wygląda to tak: "W końcu zdecyduj się człowieku, co chcesz? I czy wierzysz, że możesz to osiągnąć?" "Nooo... właśnie się zastanawiam..." "To ty zastanawiaj się, a ja tymczasem popracuję z tymi, którzy wiedzą.Nie zamierzam tracić czasu!"

Kajszo - sama piszesz, że CYT.: "miałam na myśli fakt, że Twój komentarz był skierowany do tych, którzy test uznali za "naciągany". Czy to, co TY miałaś na myśli miałem również na myśli Ja?

I jeszcze jedno - CYT.: "Wychodzi na to, że jeśli ktoś nie uznał testu, jest niedojrzały itd.". Nie, Kajszo, nic nie wychodzi. W obu zdaniach - z całym dla Ciebie szacunkiem - jedynie DOMNIEMYWASZ , a nie WIESZ. Niczego, co mi imputujesz, nie miałem na myśli. Niestety - ciągle jeszcze żyjemy w paradygmacie: "ja myślę, że że ktoś myśli, że..." To są tylko domniemania i uznaniowość. To podkładanie znaczeń.

Oczywiście - masz prawo nie zgadzać się ze mną czy też zgadzać się z kim tylko chcesz. Mnie nic do tego. Na tym m.in. właśnie polega wolność.

Pozdrawiam!

Arturze - zamiast dziękować powinieneś znaleźć jakieś szczeliny w naszym rozumowaniu i bezlitośnie je skrytykować. Inaczej grozi nam zamiana w kółeczko wzajemnej adoracji. Fakt że ktoś może tak łatwo zgodzić się z moimi poglądami wydaje mi się mocno podejrzany ;)

Bezlitosna krytyka? To nie jest mój styl :) Zamiast krytykować wolę uważnie wysłuchać, zadawać dodatkowe pytania, z empatią zrozumieć... Zanim coś zasugeruję staram się pytać czy druga strona chce mej sugestii wysłuchać.

Ufam, że działając w ten sposób również będę uważnie wysłuchany.

Zaobserwowałem że 95% ludzi słysząc słowa krytyki bardziej skupia się na obronie i kontrataku niż na przyswojeniu krytycznej treści (jakkolwiek mądra by nie była). Nawet jeśli prawda leżałaby po mojej stronie, to małe są szanse, że druga strona przyjmie tą prawdę, jeśli dopatrzy się w moich słowach choć odrobiny krytyki.

To jak i w jakich okolicznościach mówimy przemawia głośniej niż to co mówimy.
A najgłośniej przemawia to “kim jesteśmy” w oczach innych.

Jeśli czuję że ktoś postrzega mnie jako wroga, to milczę aż upewnię się że wrogiem już nie jestem. Najchętniej i najwięcej mówię gdy czuję, że jestem darzony sympatią.
To pewnie dlatego tak dużo teraz napisałem :) i nie zamierzam jeszcze skończyć :)

Zamiast krytykować czyjeś szczeliny, chciałbym najpierw zrozumieć dlaczego ktoś sam tych szczelin jeszcze u siebie nie dostrzega. Być może te szczeliny nie są wcale wadą ale upiększającą ozdobą. Czy warto krytykować księżyc za to ze ma plamy?

pozdrawiam serdecznie

powiem krótko – całkowicie zgadzam się Tobą.
By móc spokojnie słyszeć głos sumienia (Paramatmę) niezbędne jest usytuowanie zmysłów, umysłu i inteligencji przynajmniej w dobroci (w sattva-gunie). Gdy dominuje pasja bądź ignorancja zamiast sumienia słyszymy tylko EGO. Zadaniem procesu/systemu jogi jest zatem wprowadzenie adepta przynajmniej do sattvy. A to nie zawsze odbywa się szybko. Świadom byłem tego pisząc ten tekst. Podświadomie chciałem chyba zarzucić przynętę...
No i udało się... A teraz właśnie złowiłem największego rekina. Osobiście przecież dyskutuję z Prema Dharminem :)

Pozdrawiam serdecznie

Poczułem się jak świąteczny karp i to złowiony:) heh, Pozdrawiam.

Nie wiem kto kryje się za nickiem Prema Dharmin.
ale wiem na pewno że:
- W rankingu autorów Prema Dharmin jest na pierwszym miejscu, dlatego pozwoliłem sobie żartobliwie (i chyba ten żart został odebrany jako żart) nazwać go największym rekinem.
- Wiele z jego tekstów podoba mi się, choć muszę przyznać że przeczytałem tylko ich niewielki odsetek.
- po lekturze kilku artykułów Prema Dharmina zauważyłem że mamy zbliżone zainteresowania dotykające kultury i filozofii Orientu, co chciałem podkreślić używając sanskryckej terminologii w moim komentarzu.
- Jeśli mnie pamięć nie myli to był mój pierwszy kontakt z tym autorem.
- Jest mi zawsze miło gdy ktoś komentuje coś pod moim artykułem lub nań głosuje. Uważam to za pewien sukces, gdyż jest to dowód na to przyciągnąłem uwagę czytelnika (jego uwaga wpadła w moje sidła)
- Jest mi szczególnie miło gdy komentarz zostawia ktoś, kto wiem, że zna się na temacie, i nadaje na podobnych falach.

To wszystko razem, plus mój żartobliwy nastrój tamtego wieczora spowodowało że napisałem co napisałem :)
pozdrawiam serdecznie

Nie za bardzo rozumiem to pytanie. Objawienie czego? Objawienie komu? Objawienie przez kogo? Co rozumiesz przez słowo Objawienie? Czy mozesz proszę odnieść się do jakiejś mojej konkretnej wypowiedzi, w której określiłem już coś co Prema Dharmin napisał jako objawienie?

Kajszo, mój poprzedni post jest szczerą prośbą o wyjaśnienie Twojego pytania, które jest dla mnie obecnie niezrozumiałe. Nie jestem w stanie udzielić odpowiedzi na pytanie, któregonie rozumiem. Według mnie prośba o wyjaśnienie pytania jest okazaniem szacunku osobie pytającej.

Czyjekolwiek słowo pisane bądź mówione może być dla mnie jakąś inspiracją, Więc teoretycznie inspiracją dla mnie może być również komentarz Prema Dharmina pod twoim artykułem. Jestem jednak racjonalistą. Wierzę tylko w racjonalne doświadczenie. Nie wierzę w objawienie pozbawione racjonalności. Dlatefo wolę używać słowa inspiracja niż objawienie.
Czy ta odpowiedź Cię satysfakcjonuje?

Nie, nie uważam abyś kiedykolwiek odpowiadała mi zwodniczo.
Czy czujesz że ja odpowiadam Ci zwodniczo?

Objawienie zwykle odnosi się do wizji z całą pewnością pochodzących od Boga lub Boskich Istot, Aniołów, Dewów. Zatem należy być ostrożnym w uznawaniu czegokolwiek za Objawienie. Nachodzące myśli, inspiracje, polecenia nawet jak są od Bóstwa nie są jeszcze Objawieniem, bo brak im elementu wizji, przeniesienia w czasie i przestrzeni do Boskiego Kina...

@ Kajsza
Tak. Często w życiu zdarzało mi się kłamać i oszukiwać innych – To prawda. Jak każdy człowiek, ja również popełniam błędy, ulegam iluzji, mam niedoskonałe zmysły oraz skłonności do oszukiwania innych. Z całego serca pragnę jednak być prawdomównym, prostolinijnym i szczerym tak dalece jak to tylko możliwe. Wierzę, że tylko wtedy gdy jestem prawdomówny jestem całkowicie wolny od strachu. Prawdomówność nie jest wcale taka łatwa.

Kajszo, Będę Ci bardzo wdzięczny jeśli zechcesz pomóc mi dostrzec moje własne, świadome, podświadome, lub nieświadome kłamstwo.

Czuję się teraz trochę niezręcznie będąc oskarżonym o kłamstwo, i nie wiedząc jednocześnie, który fragment mego tekstu spowodował, że napisałaś to, co napisałaś. Bardzo chciałbym rozumieć Ciebie - mojego rozmówcę. Czy zechciałabyś wskazać mi moje kłamstwo i/lub wyjaśnić swój ostatni komentarz?