Czego nauczyła mnie szkoła?

1. „Jako zdolna uczennica nudziłam się niezmiernie” - system równa do średniej. W klasie są osoby zdolne bardziej i mniej. Nauczyciel musi uczyc tak, aby każdy zrozumiał. Dla uzdolnionych są dodatkowe zajęcia (kółka), olimpiady itp.
2. „Aby nie nudzić się na przerwach poświęcałam je na odrabianie lekcji i ewentualną naukę” – Czy to znaczy, że przerwa jest zbędna? Uczeń na przerwie ma zjeść, i odpocząć psychicznie przed kolejną lekcją.
3. „Spadochroniarze, szkolni terroryści, wredni nauczyciele itd - aby za mocno nie oberwać warto poznać techniki olewki i uniku, czyli w odpowiedniej chwili zniknąć z powierzchni ziemi. Przydatne w dorosłym życiu gdy szef szuka ofiary chętnej wykonania niewdzięcznej roboty...” – bardzo malownicze, może jakieś przykłady? Konkrety? Poza tym Faktycznie: „olewki” i „uniki” to jest to, czego powinni uczyć się młodzi ludzie! Trochę rozumu Autorko.
4. „Wielka Improwizacja” – chętnie posłucham jak Pani improwizuje na temat: „cechy podzielności liczb pierwszych” – ot taki przykład z Eioby. Popada Pani w głupotę.
5. „Szkoda,że uczą tylko podstaw- czytasz nędzne 250słów/min i wystarcza, ale wzięłam się za siebie i już w gimnazjum 500słów na minutę nie było problemem i to bez płacenia komukolwiek- dobijało to nauczycieli typu: macie pół godziny na przeczytanie rozdziału...” – patrz punkt 1.
6. „Gdy trzeba było napisać usprawiedliwienie, zwolnienie itp.” - faktycznie, oszustwo to powód do dumy. Gratuluję.
7. „Byłam otyłym dzieciakiem” – no i wreszcie wiadomo skąd te wszystkie kompleksy. Brak akceptacji siebie przerzucono na atak wobec środowiska. Typowe.
8. „Byłam otyłym dzieciakiem, więc WF to był koszmar zaniżający mi średnią, więc załatwiłam sobie zwolnienie... W LO ćwiczyłam, bo nie oceniano wyników biegania tylko aktywność i chęci:)” – system uznaje, że zdrowy nastolatek lub dziecko, jest w stanie „wyrobić” określoną normę. Norma jest tak ustawiona, że jak jej ktoś nie wyrabia, to znaczy ,że ma deficyty rozwojowe (nie jest zdrowy) – stąd kompleksy patrz punkt 7.
9. „Jak podpadniesz nauczycielowi to mimo wiedzy na pięć i tak dostaniesz tróję więc masz jeden przedmiot mniej do nauki i bez zbędnego męczenia się masz tą tróję i nauczyciel jest uszczęśliwiony - przykre, ale prawdziwe...” – a cóż to za bełkot? Dlaczego jeden przedmiot mniej? Według Autorki za wiedzę na poziomie 3 dostanie się 1, więc dlaczego jeden przedmiot mniej do nauki? Tym bardziej trzeba się uczyć! Trochę logiki by się przydało, no ale jak się ze szkołą jest na bakier, to i z jej nauką także. Współczuję.
10. „Większoś prac pisemnych zmusza do wygłaszania nie swoich opinii- za inwencję twórczą " po za kluczem"- szmata, za odpowiedź inną niż nauczyciel oczekuje - podobnie, tylko u nielicznych wolno było mieć swoje zdanie.” - Nauczyciel uczy tego, czego uczy i tę wiedzę egzekfuje. Inwencję twórczą proszę zostawić na własne blogi, bo dojdziemy, że 2x2 =7, to też jest inwencja twórcza, hę? Nauczyciel ma to respektować?
Przyznam, że dalej artykułu nie czytałem, bo jasne jest, że nie jest to obiektywna wypowiedź, tylko wypociny sfrustrowanej swą otyłoscią, zakompleksionej nastolatki.
A może droga Autorko po prostu wybrałaś nieodpowiednią szkołę?

Tak sobie wzorowo radzi zdolny, samodzielnie myślący uczeń / -ica / i jeszcze innym pomoże. To super! Celujący od belfra za świetny art! Miałem więcej problemów, ale jak bym spotkał taką koleżankę, łatwiej by mi było.

Zgadzam się z powyższymi komentarzami, ale autorka ma racje.
Szkoła właściwie nic nie daje, informacje nie przydadzą nam się w życiu, a potrzebnych musimy się uczyć na własną rękę. Chodzimy tam tylko po papierek ew. podstawowe informacje. Przez to wszystko szkoła staje się męczarnią.
Program powinien być elastyczny, zawierający podstawowe i przydatne rzeczy z przedmiotów, a resztę programu powinni dobierać sobie indywidualnie uczniowie.

Jestem za tym, by szkoła przestała być przymusowa. Jestem za tym, by była płatna. Uczyć się powinni ci którzy chcą się uczyć, a ci co wagarują i nudzą się, do domu. Społeczeństwo płaci za 'utrzymanie miejsca w szkole' dla nich zupełnie bez sensu. Szkoda kasy.

"Pierwszy biznes.

- Nie masz siana- jesteś ofiarą i tyle! Nie zgadzając się na to zaczęłam zarabiać sprzedając swoje cenne umiejętność- lewe usprawiedliwienia, odrabianie prac domowych za lepiej dofinansowanych kolegów, nawet zdobycie i sprzedawanie ksero przyszłych sprawdzianów już z wpisanymi odpowiedziami... Teraz mi aż głupio, ale doświadczenia biznesowe pozostały...

PS. nigdy nie wpadłam, a na pierwszego kompa zarobiłam - tak się uczy uczciwej pracy..."

Autorka to zakompleksiona dziewczyna, ktora dla podbudowania samej siebie zdzierala kase ze swoich kolegow z klasy. W tej wypowiedzi nie ma nic co by wskazywalo na tak podkreslane przez autorke dostosowanie sie do sytuacji - skoro bylas outsiderem to sie tego nie nauczylas, albo jestes osoba aspoleczna wiec nie tobie to oceniac.
Zdzieralas kase z kolegow zamiast isc do uczciwej pracy - skoro bylas taka madra w szkole i po zajeciach mialas tyle czasu wolnego, moglas uczyc ludzi z nizszych klas, innych szkol, jednym slowem dawac korki - to jest uczciwa praca a to co robilas Ty to czysty wyzysk - CHYBA NIE ZA BARDZO CIE LUBILI, BYLAS OUTSIDEREM - NIE DZIWIE SIE, SAM BYM CIE OUTSIDE'OWAL W KLASIE.

"-Życie nie jest uczciwe, sprawiedliwe ani proste i zdrowiej się z tym pogodzić.

Do tego wniosku doszłam gdzieś w drugiej klasie podstawówki a reszta tylko to potwierdzała."

Jezeli sie z tym pogodzilas to jestes zwyklym sfrustrowanym szarakiem.
Zycie nie jest uczciwe, sprawiedliwe ani proste, ale mam to w dupie i staram sie je upraszczac, a o swoje walczyc.

"- Super technika: ZZZ(Z) !

Zakuj, zdaj, zapomnij ( dla starszych jeszcze zapij!). Jedyna technika pamięciowa jakiej uczy szkoła( chyba,że coś się zmieniło to przepraszam i gratuluję!)"

Nigdy nie kulem i nie zapominalem - nawet do matury sie nie uczylem (60% mata i 70% fiza) - uczyc sie trzeba ze zrozumieniem i dla siebie.

P.S.: Uwazasz sie za taka madra, jaka to zdolna bylas, jak sobie poradzilas, jakie to przemyslenia masz po 12 latach nauki, a nie wspomnialas nawet, czy mialas jakis kolegow, przyjaciol.
Pewnie ich nie mialas wiec szkola byla pieklem.

Z twojej wypowiedzi wnioskuje, ze nalezalas do tych zakompleksionych, ale jednoczesnie uwazajacych sie za lepszych:

wszyscy zli ja najlepsza, ale dlaczego to oni sa szczesliwi, przeciez sa glupsi, to niesprawiedliwe, ja im pokaze kiedys!

ŻAL.PL

O tym czego autorkę nauczyła szkoła widać najlepiej po dzisiejszych wyświetleniach artykułu. Rano ok. 8,30 było ich 300 a teraz ponad 12 000 i do wieczora pewnie przybędzie następne tyle.

uczymy się na błędach a szkoła nam w tym pomaga bo pójście tam to błąd

NIE ZJEDZCIE TYLKO TEJ NASTOLATKI! :) Jak to się mówi, teoria nie jest już teorią jeśli znajdziesz w niej jakieś wyjątki. Fakt, faktem jest pewny że nasz system nie jest taki zły, jeśli chcesz się uczyć to uczysz , jeśli się ślizgasz to tez to robisz, jeśli cwaniaczysz to cwaniaczysz. Kiedy byłam duuużo młodsza lubiłam chodzić do szkoły nie powiem, czasami obsesyjna fascynacja światem powodowała że szkoła była dla mnie jedyną instytucją która teoretycznie mogła by mi odpowiedzieć na pytania. Jednak z czasem woalka cudowności jaką miałam przed oczami zniknęła i zobaczyłam prawdziwe oblicze tego co się dzieje w naszych szkołach. Sfrustrowani nauczyciele( oczywiście są wyjątki) odbębniają swoje i dostają psi grosz. Uczniowie, ogólnie ta zbieranina była dla mnie bandą oszołomów, nie powiem zabawnych, jednak oszołomów. Oczywiście ja również postanowiłam popłynąć z tą masą. To nie są źli ludzie tylko, tak naprawdę nie mieli przykładu, pewnych lekcji o samym życiu i zachowaniu, stosunku do drugiej osoby. Całą winę nie zrzucam bezpośrednio na szkołę, to również są rodzice media środowisko etc. Z jednej strony czuję się zawiedziona, z drugiej zadowolona. Czy mogło by być inaczej?

Po prostu świetny tekst!

Artykuł na 6. Gdybym mógł to bym dał + ale, że nie mogę to nie dam.
Zgadzam się z Tobą w 100%, szczególnie w tym fragmencie o autorytetach i przestrzeganiu regulaminu.
Pewnego razu mój nauczyciel w-f spytał mnie czemu zawsze muszę kombinować, nie robić tego co mi każą.
Ja: Bo ja jestem małym rewolucjonistą, trzeba w końcu obalić tą komune
wf: Komunę już dawno obalono
Ja:Może i komunę obalono ale komuna w ludziach została
Nie rozumiem tego czemu wszyscy mówią nam, że nauczyciel ma być dla nas autorytetem skoro na ten autorytet sobie nie zasłużył, jak mogę go szanować skoro on mnie nie szanuje.
Jedyne co mi się nie podoba to to, że bezczelnie zdzierałaś kasę z kolegów, ale jak to mawiają "każdy orze jak morze"

Chcę wszystkim podziękować za komentarze!
Nie spodziewałam się takiego zainteresowania moją edukacją:) Mam wspaniałą okazję dowiedzieć się wielu nowych rzeczy także na swój temat. Szczerze- napisałam ten tekst pod wpływem impulsu i skromnie rzecz ujmując- jestem z niego dumna;)
Dzięki temu artykułowi i Waszym cennym opinią widzę pewne sprawy z innej perspektywy...

Oo! Myslacy czlowiek! Ale heca, a myslalem, ze takie zjawisko moge poogladac tylko, jak kumpel do mnie wpada. Celne obserwacje z zycia. Gratuluje! I trzymaj tak dalej. Daleko zajedziesz, choc przed Toba jeszcze spory kawal drogi.

Tak czytam komentarze co poniektórych ludzi, którzy, jak to się mówi - "jeżdżą po autorce równo". Osoby krzyczące jaka to ona zakompleksiona jest, czy inne kontrargumenty sformułowane wręcz wulgarnie świadczą o poziomie tych osób. Nie będę wymieniać kto się wypowiadał w ten sposób, bo wystarczy przejrzeć komentarze.

Ja powiem jedno - to jest punkt widzenia autorki, Wy, ani ja jej nie znacie i się zastanawiam jakim prawem można oceniać (jeszcze w tak negatywny sposób), osobę, po kilku zdaniach z artykułu, który jest mocno ironiczny. Jeżeli działać w Wasz sposób, to skomentuję tak: "Widocznie [tu wpisz swój nick] Ty byłeś tym głupszym w klasie, który zbijał się z kujonów i musiałeś płacić za swoje lenistwo przynajmniej pieniędzmi za pracę domową. A pewnie wiele razy się oburzyłeś na kolegę/koleżankę bo Ci nie dała odpisać sprawdzianu. Toż to normalnie wszyscy mają Tobie pomagać i myśleć o Tobie bo Ty jesteś pępkiem świata..." - ale to tylko przykład...

Sporo ludzi jest bardzo niezadowolonych ze szkolnictwa i krytyka, jeszcze zarysowana w ten sposób - moim zdaniem jest bardzo dobra.

Super, że można się wypowiedzieć o szkole. Bzdetnie jest, nudno, obleśnie smutno, chyba, że koleżanki i koledzy błysną dowcipem, a więc na przekur sytuacji staramy się wymyślać coś, co nam życie w szkole podhumorzy i nieraz robimy jaja np. księdzu zatknęliśmy karkę za wycieraczkę samochodu: Złamany pedal! Rzucił go kochanek! / jak to w małym miasteczku, każdy o każdym wszystko wie/.

lilith123, mam podobne przemyślenia do Twoich. Tak samo uważam że, w moim przypadku 8+4+5 lat 'edukacji' to czyste marnotrastwo czasu i energii. Robiłem wszystko zgodnie z maksymą Williama Ockham'a 'Na próżno robić więcej, jeśli można osiągnąć to samo robiąc mniej':)

Chociaż teraz, od jakiegoś czasu próbuję zrobić sobie sam uniwersytet, dzięki któremu mógbym się nauczyć czegoś więcej. Moje wysiłki można zobaczyć na www.oledzki.com

Gapiart

Bardzo dobre subiektywne odniesienie do szkoły. Autorka napisała jak ONA się czuła i dobrze, tak wyobcowane jest wiele dzieci a i poczucie zmarnowanego czasu i odmóżdżenia też daje się we znaki. Na konferencjach pedagogicznych czasem ironizuję, że przeżyłam szkołę tylko dzięki wagarom, inaczej padłabym z NUDY.Całe szczęście jest już alternatywa - można w Polsce legalnie spełniać obowiązek szkolny poza szkołą w Edukacji Domowej. Uczy się tak już 500 rodzin w Polsce. Miały dosyć systemowej papki. Bez obaw - dzieci bez 30 osobowej klasy również się dobrze socjalizują. Jest w internecie na ten temat sporo stron i wątków. Mój syn podróżował po Europie i Azji zamiast siedzieć w szkolnej ławce i w ten sposób zdobywał wiedzę. Co roku zdawał egzaminy zgodnie z zaleceniem ustawodawcy. Są rodziny wiejskie, miejskie, małe lub wielodzietne, gdzie rodzice wspaniale animują edukację swoich dzieci. Są też fajne szkoły społeczne i prywatne np. montessoriańskie www.usawickich.pl Całe szczęście jest coraz więcej alternatyw dla koszmarnych szkół publicznych. Pozdrawiam autorkę.

nie będę się wypowiadać o autorce, bo jej nie znam i nie mogę jej oceniać. natomiast napisała świętą prawdę o polskim systemie szkolnictwa, poziomie nauczania etc, etc... sama jestem w 2 klasie liceum i z tego punktu widzenia mogę śmiało powiedzieć, że w naszym kraju oświata i to co składa się na jej otoczenie, a więc relacje uczeń-nauczyciel, jakość podręczników i metod nauczania (gdzie najwyżej cenioną jest przepisywanie podręcznika do zeszytu) oraz to wszystko o czym wspominałam zdanie wcześniej przedstawia się dość marnie, by nie określić tego jako żałosne. Inna sprawa, że jedyną stroną która wykazuje w szkolnictwie jakąkolwiek aktywność to ministerstwo, które z obłędem w oczach wymyśla coraz to nowsze wizje ulepszonej polskiej szkoły. Szkoda tylko, że nikomu to reformowanie nie wychodzi...

Ciekawe podejście do szkoły. Okazuje się jednak, że szkoła czegoś uczy, chociażby tego jak wygląda życie w dorosłym społeczeństwie. Indywidualizm to coś, co nie jest społecznie potrzebne. Może powodować anarchię. Dlatego dzieci już od małego należy uczyć odpowiedniego sposobu myślenia, lub niemyślenia. Świat powinien być pełen odtwórców i ubogi w twórców. Po prostu wtedy jest łatwiejszy do okiełznania.

Zgadzam się z autorką w całej rozciągłości - może miejscami pewne stwierdzenia rodzą oburzenie, co widać w kilku komentarzach, ale chyba nie obarczymy za to winą młodych ludzi, których stawia się pośrodku skostniałego systemu edukacji i ogranicza się ich ramami, które pozostają niezmienne od dziesięcioleci. Szkoła nie uczy umiejętności, tylko książkowej wiedzy, a wszelkie umiejętności nabyte w szkole to właśnie mniej więcej to, o czym jest tekst. Zgadzam się, że oszustwo (w postaci lewych zwolnień) czy inne tego typu numery są z moralnego punktu widzenia złe - ale jaką alternatywę daje szkoła? Alternatywę nikomu nie przydatnej wiedzy książkowej, wszędobylskiego ,,klucza", ograniczania kreatywności. W moim przypadku wiedza, której używam w praktyce zawiera się w czytaniu, pisaniu, liczeniu i figurach i bryłach. Cała reszta to kwestia otworzenia, w zależności od potrzeb, odpowiedniej książki lub strony www. Zmarnowane 12 lat - patrząc pod kątem ,,edukacyjnym", jednak w dużej mierze dobrze wykorzystane na naukę postaw i zachowań przydatnych w polskich realiach w dorosłym życiu. Głos oczywiście:)

Sądzę, że ten artykuł można potraktować trochę jak humoreskę, tekst kabaretowy uwypuklający pewne wady systemu, których, jak sądzę, wszyscy jesteśmy świadomi. Być może w pewnych miejscach jest grubo przerysowany, więc nie widzę powodu, by linczować autorkę za wyrażanie swoich przemyśleń w ten sposób. Ze swojej strony jestem wdzięczna za głębokie refleksje na temat szkolnictwa w Polsce, okraszone dużą dawką humoru.

Idealnie ^^ 13 lat mojej edukacji /skończyłam technikum/ wyrobiło u mnie dokładnie te same umiejętności. I już myślałam, że moja kreatywność i fantazja umarły. Na szczęście poszłam na studia. Może nie samo szkolnictwo wyższe obudziło te cechy u mnie na nowo, ale mieszkanie w akademiku- jak najbardziej :)