Login lub e-mail Hasło   

Proch czarny

Odnośnik do oryginalnej publikacji: http://www.chemart.org/readarticle.php?a(...)e_id=76
Czarny proch został wynaleziony przez taoistycznego chemika w Chinach w IX wieku. Był to jedyny znany materiał wybuchowy miotający aż do połowy XIX wieku.
Wyświetlenia: 14.854 Zamieszczono 14/05/2007
Streszczenie:

Czarny proch został wynaleziony przez taoistycznego chemika w Chinach w IX wieku. Był to jedyny znany materiał wybuchowy miotający aż do połowy XIX wieku. W dzisiejszych czasach używa się bardziej efektywne materiały, takie jak proch bezdymny czy trotyl.

Potrzebne odczynniki do otrzymania PCz:

* KNO3 - Azotan Potasu
* C - węgiel drzewny
* S - siarka

Urządzenia potrzebne do otrzymania PCz:

* Moździerz
* Młynek kulkowy
* Słoik
* Tacka

Skład prochu czarnego:

Od kilku lat skład Prochu Czarnego jest niezmienny. Wyróżniamy 3 typy prochów czarnych, które różnią się zawartością składników:

* Proch wojskowy: 75% KNO3, 15% C i 10% S
* Proch lontowy: 78% KNO3, 12% C i 10% S
* Proch bezsiarkowy: 80% KNO3, 20% C

Azotan potasu jest utleniaczem i podczas ogrzewania oddaje tlen - utlenia siarkę i węgiel. Ze wzrostem zawartości KNO3 wzrasta siła i prędkość palenia prochu.
Węgiel w tej mieszaninie to składnik palny. Do wyrobu PCz stosuje się węgiel drzewny o zawartości C 70%-80%.
Siarka pełni rolę spoiwa (wiążącego azotan potasu i węgiel) jak i substancji palnej - ułatwia spalanie prochu. Im więcej siarki w mieszaninie tym prędkość palenia niższa. Ważne jest to aby do PCz stosować siarkę krystaliczna, która topi się w temp. 114,5oC.

Własności:

Proch czarny ma zabarwienie szaro-czarne z metalicznym połyskiem. Dobry proch nie powinien brudzić rąk po dotknięciu. Temperatura pobudzenia PCz wynosi 300oC. Gęstość prochu powinna wachać się w granicach od 1,7 do 1,9 g/cm3. PCz jest bardzo trwały chemicznie.

Produkcja:

Robienie prochu to jedynie czynności mechaniczne. Pierwszą operacją powinno być dokładne zmielenie składników. Do uzyskania dobrego efektu potrzebny jest młyn kulkowy. Gdy składniki (azotan potasu, węgiel i siarkę) będziemy mieli zmielone na pył zaczniemy przygotowywać mieszaninę. Teraz trzeba wymieszac składniki w odpowiednich proporcjach (podane wyżej). Mieszać proch trzeba delikatnie - nie ubijać - i robić to najlepiej nierównomiernie. Jeżeli skłądniki są zmielone na pył, moze dojść do zapłonu. Po dokładnym wymieszaniu, gdy proch ma szaro-czarny odcien zalewamy go małą ilością wody (aby uzyskać konsystencję błota). Jest to mało precyzyjne określenie, ale trzeba do tego dojść drogą prób i błędów. Aby uzyskać dobry efekt, mieszaninę wsyp do słoika, zalej ciepłą woda (do 30oC), słoik zakręć i "błotko" odstaw na conajmniej 24h. Jeżeli możesz to zostaw na dłużej, nawet do 3 dób. Po tak zwanym przegryzaniu, mieszaninę równomiernie rozłóż na jakiejś tatce. Po tym jak wyparuje cala woda i nasza mieszanina będzie już sucha (odczekać trzeba jakies 12-24h), proch trzeba pogranulować, czyli porozbijać. Ja to robie tak, za odrywam płaty prochu, wkładam je do mocnej siateczki i uderzam delikatnie o stół lub rozbijam w moździerzu. Po tej czynności nasz proch jest już gotowy. Powinien spokojnie zapalić się od zapałki.

Podobne artykuły


10
komentarze: 2 | wyświetlenia: 914
10
komentarze: 172 | wyświetlenia: 210
10
komentarze: 14 | wyświetlenia: 1386
6
komentarze: 48 | wyświetlenia: 436
6
komentarze: 55 | wyświetlenia: 1766
5
komentarze: 62 | wyświetlenia: 794
124
komentarze: 52 | wyświetlenia: 141542
118
komentarze: 23 | wyświetlenia: 238422
91
komentarze: 20 | wyświetlenia: 110341
90
komentarze: 29 | wyświetlenia: 121967
 
Autor
Dodał do zasobów: ChemART org
Artykuł

Powiązane tematy






Brak wiadomości


Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska