Login lub e-mail Hasło   

Zło jako wezwanie, wobec którego człowiek powinien się wyraźnie opowiedzieć

Odnośnik do oryginalnej publikacji: http://www.swiat-ksiazki.com/index.php?co=art&id=3
Problem zła był w literaturze poruszany od najdawniejszych czasów. Już w Starym Testamencie jest nawiązanie do zła tkwiącego w człowieku. Mojżesz opisując stworzenie świa...
Wyświetlenia: 6.255 Zamieszczono 23/01/2008

Problem zła był w literaturze poruszany od najdawniejszych czasów. Już w Starym Testamencie jest nawiązanie do zła tkwiącego w człowieku. Mojżesz opisując stworzenie świata utożsamił żmije ze złem. Wielu poetów późniejszych epok opisuje w swoich działach problematyke z tym związaną.

Albert Camus pisząc „Dżumę” w 1947 roku odniósł się do wydarzeń II wojny światowej. Jeżeli interpretować „Dżumę” jako ekumeniczny obraz życia ludzkiego, to jest to obraz przerażający. Ludzi nieustannie doznają cierpienia. Władzę nad światem sprawuje zło i zbrodnia. Zmaga się z nią każda jednostka pozbawiona jakiejkolwiek pomocy. Interpretacja „Dżumy” mówi nam o złu tkwiącym w człowieku, które ujawnia się w chwilach zagrożenia.

Zło, do którego odwołuje się Camus ma także znaczenie religijne. Ojciec Peneloup w swoich kazaniach mówił, że epidemia jest kara za nasze grzechy. Twierdził, że dżuma przyszła, aby naprawić zepsucie moralne społeczeństwa Oranu. Zaraza była według Peneloup, jednocześnie wybawieniem grzechów.
Po śmierci syna Othona, Peneloup przeżył „nawrócenie”, gdyż w obliczu śmierci niewinnego dziecka, jego znaczenie dżumy przestało się sprawdzać. W drugim kazaniu, które wygłosił, różniło się od pierwszego. Mówił on, że dżumy nie można nazwać karą za grzechy, oraz o cierpieniu niewinnych ludzi, którego nie można wytłumaczyć, ale pozbyć się egoizmu, tkwiącego w nas, i uwierzyć w miłość do Boga.

Najlepszym przykładem bohatera walczącego ze złem w „Dżumie” jest Bernadr Rieux. Walczy on z chorobą przez cały czas. Nie poddaje się, choć wie, że szanse na wyleczenie ludzi są marne. Daje ludziom nadzieje, pomaga im wyrzucić z siebie myśli o porażce. Dzięki niemu władze oraz inny lekarze dowiadują się o niebezpieczeństwie. Rieux uważa, że „najważniejsze to dobrze wykonać swój zawód”. Jego sposób walki z chorobą nie jest związany z religią. Bernard nie wierzy w Boga, bo "gdybym wierzył we wszechmogącego Boga, przestałbym leczyć ludzi zostawiając Bogu tę troskę". Swój zawód traktuje on jako powołanie, nie tylko pracę. Rieux jest przykładem osoby, która nigdy nie traciła nadziei i stara się dążyć do wyznaczone przez siebie celu, w „Dżumie” było to znalezienie antidotum przeciwko dżumie.

Kolejnym bohaterem „Dżumy” przeciwstawiającym się złu jest Raymon Rambert. Jest on egoistycznym dziennikarzem, tęsknił za ukochaną. Po odizolowaniu miasta próbował on ucieczki.Uważał, że dżuma go nie dotyczy. Chciał wrócić do rodzinnego Paryża. Gdy dowiedział się, że Rieux ma żonę, zmienił się, utożsamiał się z nim. Zrozumiał, że można chcieć dążyć do własnego szczęścia, pomagając innym. Dzięki wierze, oraz pozbyciu się swojego egoizmu Ramber osiągnął to, do czego dążył, wyzdrowiał i spotkał się z ukochaną kobietą.

Przykładem osoby pokonanej przez dżumę jest Cotard. Przed wybuchem epidemii Cotard próbował popełnić samobójstwo, jednak Tarrou i Rieux nie pozwolili na to. Powodem, dla którego chciał się zabić było prawdopodobnie popełnione wcześniej przestępstwo. Jednak pojawienie się dżumy dało mu szanse na ucieczkę. Podczas zarazy policja nie miała czasu poszukiwać przestępców. Był to moment,w którym Cotard poczuł, że może odżyć. Poprawił mu się humor, zaczął o siebie dbać, odwiedzał restauracje.
Gdy dowiedział się o oznakach zakończenia epidemii, zaniepokoił się. Zaczął strzelać do ludzi. W końcu został schwytany przez policje. Cotard jest przykładem człowieka, który został pokonany przez dżumę.

Albert Camus w swojej powieści przedstawia postawy mieszkańców wobec dżumy jako zła. Można ich podzielić na biernych i walczących z dżumą. Do osób walczących z dżumą oraz złem należą: Rieux, Tarrou, Rambert i Grand. Oni wierząc, iż największą wartość tkwi w samym człowieku, nie godzą się na pojawiające się wokół zło i z pełnym poświęceniem walczą z dżumą. Ta zorganizowana i wspólna walka ze złem wynika z ich głębokiej wiary, humanistyczną etykę ,w której świecie piękna i zła najważniejszy jest człowiek.

Podobne artykuły


32
komentarze: 10 | wyświetlenia: 16780
24
komentarze: 8 | wyświetlenia: 562787
20
komentarze: 111 | wyświetlenia: 5777
14
komentarze: 3 | wyświetlenia: 12400
11
komentarze: 1 | wyświetlenia: 13254
11
komentarze: 1 | wyświetlenia: 4970
6
komentarze: 4 | wyświetlenia: 16860
6
komentarze: 0 | wyświetlenia: 5280
45
komentarze: 12 | wyświetlenia: 42447
36
komentarze: 122 | wyświetlenia: 10037
34
komentarze: 31 | wyświetlenia: 6121
31
komentarze: 14 | wyświetlenia: 54280
31
komentarze: 9 | wyświetlenia: 28128
27
komentarze: 10 | wyświetlenia: 20829
27
komentarze: 16 | wyświetlenia: 9116
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy






Brak wiadomości


Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska