Login lub e-mail Hasło   

Przebudzenie i Czekanie

Odnośnik do oryginalnej publikacji: http://wingmakers.pl/index.php?option=co(...)mid=534
Ku refleksji...
Wyświetlenia: 1.727 Zamieszczono 13/11/2011

Jak dziecięcy wszechświat wyłaniający się z ciemności,
przynależysz do innych, nie ja.
Mój dom jest gdzie indziej
ponad niebem
gdzie światło zapyla sobą obszary przebiegania delikatnych granic
i złuszcza zewnętrzną skorupę.
W ciszy pustynnego terenu
moja skorupa trwa w bezbarwnym półmroku
zaniedbanego ogrodu.
Co trzyma mnie na tej jałowej ziemi
gdzie inni skandują o zacienianie
i powstrzymywanie się od życiodajnej wody?
Gdzie dojrzewający magnes
utrzymuje nas w ślepocie.

Daleko stąd,
rozniecając obecność świata istniejącego poza czasem
poszukując wspomnień promienistej miłości;
bezskrzydłe stworzenia
dostrajają swoje serca do tonacji ciszy.
To tam właśnie czekam.
Samotnie.

O wybrzeże Raju
daj mi serce, które potrafi przetrwać.
Daj mi lampę, która śpiewa nocą.
Daj mi skrzydła, abym mógł przeciwstawić się wiatrowi.
Daj mi uśmiech, abym mógł dokonać translacji życia na światło.

Czas zaciera moment człowieka.
Nikt nie jest zwolniony od odpowiedzialności
kiedy piękno wypala się na zwęglony popiół
zbyt słabowity aby przetrwać
zbyt skryty aby być usłyszanym.
Ujrzę ponownie z pełną klarownością
przeszłe żywota poddane gruboskórności podczas rządów czasu.
Moje światło odzyska swoje skrzydła;
jego wiecznie zielone korzenie obejmą zdrową Ziemię
raz jeszcze.
I ten maleńki fragment,
wirując w ciszy pośród gigantycznych, niewidocznych ciał sferycznych
wzniesie moją duszę i pomoże mi odnaleźć
przebudzone i czekające serce.

http://www.youtube.com/watch?v=wowBJChB5Ls

Podobne artykuły


11
komentarze: 123 | wyświetlenia: 1140
11
komentarze: 41 | wyświetlenia: 3502
11
komentarze: 17 | wyświetlenia: 3031
10
komentarze: 93 | wyświetlenia: 647
10
komentarze: 31 | wyświetlenia: 1828
10
komentarze: 38 | wyświetlenia: 2206
10
komentarze: 7 | wyświetlenia: 2205
10
komentarze: 156 | wyświetlenia: 911
10
komentarze: 65 | wyświetlenia: 3858
10
komentarze: 7 | wyświetlenia: 2229
10
komentarze: 29 | wyświetlenia: 1646
9
komentarze: 4 | wyświetlenia: 3312
 
Autor
Dodał do zasobów: Elba
Artykuł

Powiązane tematy





  barkarz  (www),  13/11/2011

Poeayi za bardzo nie rozumiem, ale sentencja na kartce podoba mi się.

  Remter,  13/11/2011

Spokój i cisza nas przyoblecze... naszą jaźń pozostawimy tutaj, tak jak i ciało, do krainy , której zmierzamy ... nie ma nic, ani działania, ani zmysłów rozpoznania, wszystko co możesz uczyń człowiecze tutaj.. tam jest ISTNIENIE NIEBYTU, NIC WIĘCEJ... POZDRAWIAM ELU... GŁĘBOKA TREŚĆ..

  Elba,  13/11/2011

Przekaz wiersza wymaga koncenrtacji i skupienia, by głębiej go zrozumieć. Uświadamia nas, aby nie panikować, gdy świat ugina się pod rządami czasu. Nasze przebudzone i czekające serca, nastawione na najniżyszą wibrację ciszy, usłyszą cichy głos duszy, który podpowie jak przetrwać moment zacierania czasu istnienia człowieka, kiedy jego marność obróci się na naszych oczach w proch.

  Remter,  13/11/2011

Elu .. tylko na bardzo wysokich falach wibracji jest uspokojenie, te niskie tworzą stany materii i w naszych sercach niepokój.. to tak jak bezsens zamierającego życia, czym wyższa amplituda .. tym nie odczuwamy lęku.. tylko spokój..., to tak jak z silnikiem samochodowym , nie odczuwamy jego drgań na wysokich obrotach.. i nam również potrzebna jest wyższa moc pola magnetycznego przyciągająca nas do pozytywnego bieguna .. :)))

  Elba,  13/11/2011

Słusznie zauważyłaś Tereniu... ach te słowa, robią nam czasami psikusa, takie tam diabelskie hokus-pokus. Dobrze, że dobre duszki czuwają nad prawdziwym sensem przekazu. Pozdrawiam wieczornie!



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska