Login lub e-mail Hasło   

Bellerofont

Bellerofont Na Olimp, na Olimp Pegazie! Rwij boskimi kopytami przestworza błękitu! Nieś mnie tam, gdzie bogowie w przepychu Olimpu Urągają człowiekowi, śmiejąc się z jego słabo...
Wyświetlenia: 1.240 Zamieszczono 14/11/2011

Bellerofont

Na Olimp, na Olimp Pegazie!

Rwij boskimi kopytami przestworza błękitu!

Nieś mnie tam, gdzie bogowie w przepychu Olimpu

Urągają człowiekowi, śmiejąc się z jego słabości!

Niech odgłos twych kopyt

Zadzwoni o szafirowe płyty dziedzińca niebiańskiego pałacu

Między chmurami skrytego,

By śmiertelne oko człowieka nie mogło dostrzec zeusowych tajemnic.

Ja, Bellerofont, wydrę te tajemnice tym wszystkim,

Co nieśmiertelnością się pysznią.

I świat pogrążają w odmętach niepokoju,

A człowieka zmuszają do pełzania w pyle ziemi.

Zepchnąć ich w błoto i sine mgły,

By doświadczyli małości, brudu i niedostatku.

Odebrać im skarby niezmierzone i moce potężne.

Ty Pegazie, pomożesz mi w tym!

Bij skrzydłami potężnie kosmiczne przestworza

I przyj ku światłu bijącemu z kryształowych ścian

I diamentowych wieżyc, wśród zórz tysiącbarwnych.

***

Byłeś już wszędzie ze mną wierny druhu.

Szybowałeś nad złotym piaskiem pustyni

I w czarne czeluście przepastnych jaskiń

Zaglądało twe boskie oko.

Mknąłeś tam, gdzie orły nie dolatują

I gdzie nikt ze śmiertelnych nie dotarł.

Jeszcze tylko tam, gdzie bogowie ucztują,

Nie było słychać szumu twych skrzydeł.

***

Srebrny pocisk, jak świetlista kometa

Po ciemnym mknie niebie idąc z gwiazdami w zawody.

Wznosi się ponad czarnych chmur zwały

I mknie szaleńczo, ku Olimpu świetlistych promieni.

Ostre, zębate turnie urągają zuchwalstwu.

Stercząc groźnie, zagradzają drogę.

Pałac Nieśmiertelnych tonie w łunie świateł

I rozkoszna muzyka dolatuje aż tutaj.

Zdaje się śmiałkowi że...

Nagle skrzydła srebrzyste zamierają w bezruchu.

Zamigotały gwiazdy strwożone i blade

I patrzą...

Oto kopyta rumaka wznoszą się,

Jakby chciały roztrącić gromady galaktyk.

Pył świetlisty Mlecznej Drogi zamiera w swym pędzie

Zdumiony i niemy.

Drżenie przebiega boski grzbiet Pegaza

I omdlałe ręce puszczają złote wędzidło,

Skrzydła strącają śmiałka.

***

Pyszny Bellerofoncie! Mniemałeś, że bogów zwyciężysz?

Wysoko się wspiąłeś i też upadek twój wielki.

Długo będziesz w pyle się tarzał,

Nim wzniesiesz się na powrót tak,

Że najmniejszemu z ludzi staniesz się równy.

A ty, boski Pegazie?

Dla ciebie diamentowy blask Olimpijskich Stajni

I drużba z rumakami Heliosa.

Dla ciebie szmaragdowe łąki raju.

Dla ciebie firmament bogów szczęśliwych,

A nie, ziemska służba niewolnika.

Już nigdy nie skaleczy twego boku żelazna ostroga pychy

I atłasu twej skóry krwią nie zabarwi.

Króluj nam po wieczność pośród gwiazd,

Na nieprzebytym nieboskłonie.

Podobne artykuły


14
komentarze: 8 | wyświetlenia: 277
14
komentarze: 11 | wyświetlenia: 878
14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 820
13
komentarze: 0 | wyświetlenia: 883
12
komentarze: 12 | wyświetlenia: 647
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 696
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 1321
12
komentarze: 18 | wyświetlenia: 1496
12
komentarze: 6 | wyświetlenia: 1546
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 921
11
komentarze: 4 | wyświetlenia: 344
11
komentarze: 9 | wyświetlenia: 834
11
komentarze: 1 | wyświetlenia: 695
11
komentarze: 3 | wyświetlenia: 787
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 429
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





  Noemi*,  14/11/2011

Wielu pragnie dosiąść Pegaza, aby próbować sił w poezji, pisać wiersze. Pegaz odzwierciedla marzenia, które z natury są ulotne, dlatego koń ze skrzydłami, wolny jak ptak, choć nie może latać;-)

Mitologiczny Pegaz to nie natchnienie dla poetów. To dar od bogów dający obdarowanemu przewagę nad innymi. Każdy z nas może stać się Bellerofontem dosiadającym Pegaza. Jeśli mądrze wykorzystamy ten dar, staniemy się bohaterami, herosami na miarę zbawców ludzkości. Lecz jeśli powodzenia wzbudzą w nas niemądrą pychę i zuchwalstwo i swą siłę, i moc skierujemy przeciwko Tym, którzy obdarowali nas tą s ...  wyświetl więcej

Pegasus... piękny gwiazdozbiór:)

Czy tylko gwiazdozbiór Skalny Kwiatuszku?

Nie tylko Wiesławie... Stworzenia Magiczne są cudowne, trzeba tylko umieć do nich dotrzeć. Wzlecieć w przestworza nie jest łatwo, ale co to za lot! Pokłoń się Pegazowi ode mnie...



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska