Login lub e-mail Hasło   

Suwerenność pana Arłukowicza

Kto wierzy w suwerenność ministra?
Wyświetlenia: 727 Zamieszczono 04/04/2012

 

Bartosz Arłukowicz – polityk, lekarz pediatra, nauczyciel akademicki, kawaler Orderu Uśmiechu, sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, poseł na Sejm VI i VII kadencji; przez SLD trafił do PO i od listopada 2011 piastuje tekę ministra zdrowia w drugim rządzie Donalda Tuska. Poza ukochaną medycyną, w tym leczenie dzieci, nie zapomniał o egzystencjalnej stronie życia - zdał egzamin państwowy na członków rad nadzorczych spółek Skarbu Państwa.

Ten lekko ponadczterdziestoletni pan wpisuje się w ostatnie porażki rządu premiera Tuska - obok hec z ACTA i z autostradowymi kłopotami (aferami ) oraz amatorskim podejściem do problemu naszych emerytur, p. Arłukowicz dorzucił swoje - całkowity bajzel w branży zdrowotnej, który zapoczątkowała jego poprzedniczka, pani Kopacz. Gdyby przeliczyć czas poświęcony tak przez urzędników Ministerstwa Zdrowia, dziennikarzy i zwykłych obywateli (czytanie gazet, słuchanie radia, oglądanie telewizji, dyskutowanie w kolejkach u lekarzy i w aptekach, awantury tamże oraz przeżyty stres i szok po fatalnym wdrożeniu reformy leków refundowanych, pieczątki – ich wytworzenie, stemplowanie, rozważania o ich legalności, to doliczylibyśmy się z tego tytułu setek milionów złotych strat.

Co dwa miesiące resort wydaje kolejną księgę (spis i cennik refundowanych leków), za który to bestseler zbiera coraz to gorsze recenzje. Ceny tam zawarte zmieniają się albo o grosze albo dopłaty gwałtownie spadają, po czym mniej lub bardziej odpowiedzialni urzędnicy zapowiadają w mediach kolejne retusze na (rzekomo) korzyść pacjentów. Co skandaliczne – urzędnicy, w tym minister zdrowia, kiwają głowami ze zrozumieniem, obiecują zmiany w kierunku postulatów i… albo sprawa zostaje po staremu, albo jest jeszcze gorzej. Czy ktoś policzył koszt wydawania tej księgi, ale szeroko rozumiany, czyli nie tylko koszt papieru?

I kiedy przyjeżdża do Polski znany amerykański patolog, który miałby uczciwie i suwerennie (tak sądzę) uczestniczyć w ekshumacyjnych badaniach ofiar, które zginęły (jak uważa spora część naszego społeczeństwa) w zagadkowy sposób, które miałyby być zbadane przez nie fachowca z Chin, Rosji, Korei Północnej, ale z państwa o wysokim stopniu cywilizacji, w tym o bodaj najwyższym poziomie medycyny, a przy tym jest z państwa o znikomym wskaźniku korupcji, to pan Arłukowicz podejmuje odważną... "suwerenną" decyzję?!*

A jaka to może być suwerenna decyzja pana Arłukowicza? Społeczeństwo jest zmęczone sprawą katastrofy i oczekuje od rządu przyjaznego (sympatycznego, godnego) przyjęcia każdej oferty, która miałaby przybliżyć nas do wyjaśnienia tragedii i co? Pan Arłukowicz mówi "weto!"? Nie, to byłoby mało eleganckie i nawiązujące do czasów nielubianej szlachty – on nie mówi „nie”, bo to prostackie, on w elegancki sposób podejmuje negatywną suwerenną decyzję.

O, gdyby był to starszy pan (albo i pani), po historyczno-systemowych przejściach, o wykształceniu prawniczym, niejako nestor i autorytet w dziedzinie etyki, prawa, filozofii, albo nawet w medycynie, ale w klasie niezapomnianego prof. Religi, to uznałbym jego decyzję za słuszną i suwerenną, bo głęboko przemyślaną i opartą na doświadczeniu i logice. Albo gdyby taką decyzję podjęło jakieś uznane ciało, np. Sąd Najwyższy. Ale jeden pan, którego ideowe korzenie nawiązują do walki z imperializmem, w tym amerykańskim? To gdzie jego obiektywność i suwerenność? O, jeśli morze wyrzuci jakąś stonkę na brzeg nasz ojczysty, to niech wówczas podejmie suwerenną decyzję...

Może minister zdrowia zabrałby się za konkretne suwerenne decyzje - zaoszczędzone (na referendum) 70 mln zł niech zaproponuje wydać na operacje, które są niezbędne do przeżycia i wyleczenia naszych obywateli, bo głupawe prawo nie pozwala dotować ich z naszych wspólnych podatków. Skandalem są ogłoszenia rodziców, którzy żebrzą na operację dla swego dziecka, bo nie mają kilkudziesięciu tysięcy złotych – a jaką kasę biorą wszyscy pracownicy zajmujący stanowiska w resorcie zdrowia, w tym fachowcy od rozdzielania pieniędzy na takie operacje? Tu ów minister (pediatra i laureat Orderu Uśmiechu!**) niech zaskoczy nas swą suwerennością i odwagą. Niech ogląda interwencyjne programy dotyczące idiotyzmów panujących w jego resorcie (utrata refundacji, brak pomocy dla chorych wymagających natychmiastowej decyzji z pieniędzmi w tle, przekroczenie pewnego wieku i odebranie funduszy albo odwrotnie – wiek jeszcze zbyt niedojrzały). Czy jest drugi taki kraj w Europie, w którym byłoby aż tyle dziwactw i głupot, choćby w omawianej branży?

Podobno rząd obiecał, że przyjmie każdą pomoc z zagranicy, która miałaby przyczynić się do rozwikłania smoleńskiej zagadki. Jeśli to prawda, to czy suwerenny min. Arłukowicz znał tę obietnice? A jeśli znał, to co z jego współpracą ze swoim rządem, co z etyką, co z opinią społeczeństwa? Nie obchodzi go - "co ludzie powiedzą"? Swoją suwerennością, pan Arłukowicz wypowiedział warunki współpracy z rządem (nie uznał obietnicy rządu za godną podstawę do podjęcia decyzji) i z Narodem (odrzucił logiczne rozwiązanie nawiązujące do idei przyjaznego państwa), zatem jego tzw. suwerenność nadaje się wyłącznie do omówienia w dziedzinie gastrologii i to całkowicie finalnej.

Chyba że coś poplątał pan Gowin, minister sprawiedliwości, który - być może - niewłaściwie zastosował określenie "suwerenność"? Może się przejęzyczył? Kiedyś Polacy walczyli o suwerenność swego państwa, a teraz będziemy walczyć z niejawnymi ministrami, którzy cichaczem wydają suwerenne decyzje, które są ujawniane przez innych ministrów podczas rozmów na tematy wszelakie?

* - minister sprawiedliwości, Jarosław Gowin, ujawnił, że to min. Arłukowicz suwerennie nie zgodził się na udział prof. Michaela Badena w sekcjach zwłok śp. Przemysława Gosiewskiego i Janusza Kurtyki 

** - dzieci to wzruszające istotki i chwytające za serce; niejeden polityk już głaskał dzieci po główkach, aby usympatycznić swój zbyt surowy imaż

PS Co się dzieje w tym rządzie? Nazajutrz min. Arłukowicz zaprzeczył, jakoby sprzeciwił się, by przy ponownej sekcji zwłok Przemysława Gosiewskiego asystował amerykański patomorfolog prof. Michael Baden. Odpowiedzialnością za odmowne rozpatrzenie wniosku pani Gosiewskiej obciążył go wcześniej min. Gowin wypowiedzią - "To była suwerenna decyzja ministra Arłukowicza. Zresztą, uzasadniona przez niego na posiedzeniu rządu". Dwie wersje (i to skrajnie odległe!) w tak prostej sprawie nie przysparzają chwały rządowi, którego ministrowie powinni być bardziej logiczni, uczciwi i wiarygodni, niż przeciętni obywatele III RP. 

Podobne artykuły


17
komentarze: 130 | wyświetlenia: 2579
13
komentarze: 53 | wyświetlenia: 951
13
komentarze: 5 | wyświetlenia: 865
11
komentarze: 70 | wyświetlenia: 851
11
komentarze: 92 | wyświetlenia: 752
11
komentarze: 137 | wyświetlenia: 736
11
komentarze: 37 | wyświetlenia: 607
11
komentarze: 3 | wyświetlenia: 1672
10
komentarze: 9 | wyświetlenia: 576
10
komentarze: 57 | wyświetlenia: 884
10
komentarze: 97 | wyświetlenia: 484
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy






Brak wiadomości


Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska