Login lub e-mail Hasło   

Komisarz Maigret

Dlaczego czytelnicy tak bardzo pokochali paryskiego komisarza.
Wyświetlenia: 1.455 Zamieszczono 29/12/2012

Parę dni temu przeczytałam kryminał Georgesa Simenona „Maigret i sąd przysięgłych”.  Czekając na przesyłkę, zastanawiałam się, czy nie okaże się, że już znam tę powieść. Niestety, zdarza się, że nieświadomie wypożyczam lub kupuję książki, które już kiedyś przeczytałam. Tym razem albo miałam szczęście albo pamięć już nie taka…

Powieść nie jest długa, jak większość utworów Simenona, stanowiła lekturę na jeden wieczór. Przyznam, że takie lubię najbardziej, chociaż nie uciekam od opasłych tomisk, o ile przypadną mi do gustu.

O samej książce nie chcę mówić za wiele, wielbicieli klasycznego kryminału Simenon i tym razem nie jest w stanie zawieść. Jest w niej to wszystko, za co kochamy tego Autora. A przede wszystkim jest komisarz Maigret, jedna z kultowych postaci światowej literatury kryminalnej.

Do Simenona powróciłam po dosyć długiej przerwie. Już nawet nie pamiętam, kiedy ostatnio miałam w ręku jego powieść. Po tej ostatniej lekturze, zaczęłam rozmyślać, dlaczego czytelnicy tak bardzo pokochali paryskiego komisarza.

Georges Simenon

Maigret jest urzędnikiem państwowej policji a „urzędnik państwowy” brzmi o wiele mniej ekscytująco i romantycznie niż "prywatny detektyw". Ekscentryczny Sherlock Holmes, egocentryk Hercules Poirot, zgorzkniały i pozornie cyniczny Philip Marlowe to, na pierwszy rzut oka, postacie o wiele ciekawsze niż ta, stworzona przez Simenona.

Drugi bohater książek z tej serii to Paryż, który komisarz, czyli sam Autor, zna na wylot. Czytelnik z łatwością potrafi sobie wyobrazić odwiedzane przez Maigreta miejsca - knajpki, hotele, zaułki i poznawanych w trakcie dochodzenia ludzi.

Narracja jest powolna, miejscami wręcz leniwa. Simenon szczegółowo opisuje nie tylko samo śledztwo, ale i elementy prywatnego życia swojego bohatera. Spokojnie i metodycznie, krok po kroku, bez brawury i błyskotliwych zwrotów akcji Maigret dochodzi prawdy. Inteligencja, wiedza i doświadczenie, dogłębna znajomość ludzkiej psychiki, to jego podstawowe atuty.

Komisarz Maigret nie jest ani młody ani przystojny. Nie nagina prawa, nie bierze udziału w niebezpiecznych pościgach czy strzelaninach. Po pracy wraca na obiadek do żony, zakłada wygodne pantofle. W jego życiu prywatnym nie ma zawirowań, pod pewnymi względami wiedzie stateczne i w miarę dostatnie życie paryskiego mieszczucha. W ostatnio czytanej przeze mnie powieści zaczyna nawet rozmyślać o emeryturze i domku na wsi. Wydaje się być tak autentyczny, jakby miał swój realnie istniejący pierwowzór. Gdy patrzę na zdjęcie Georgesa Simenona, spokojnie pykającego fajkę, zastanawiam się, iloma swoimi cechami obdarzył Maigreta.

Wspaniała postać komisarza nie mogła, rzecz jasna, ujść uwadze świata filmu. Wcielali się w nią tak znakomici aktorzy jak Philippe Noiret i Jean Gabin.

 Jean Gabin w roli komisarza Maigreta w filmie „Maigret Voit Rouge” z 1963 roku

Myślę, że czytelników nie trzeba specjalnie zachęcać do lektury dzieł Simenona. Mam nadzieję, że wspomniana na początku powieść nie jest jedyną, której jeszcze nie przeczytałam. Historii o charyzmatycznym francuskim komisarzu powstała przecież ponad setka. I to bardzo dobra wiadomość dla miłośników klasycznego kryminału!

 

Alicja Minicka

http://mysli-o-ludziach.blog.onet.pl

Podobne artykuły


14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 858
14
komentarze: 11 | wyświetlenia: 917
14
komentarze: 8 | wyświetlenia: 335
13
komentarze: 0 | wyświetlenia: 930
12
komentarze: 6 | wyświetlenia: 1782
12
komentarze: 18 | wyświetlenia: 1527
12
komentarze: 12 | wyświetlenia: 689
12
komentarze: 1 | wyświetlenia: 382
11
komentarze: 9 | wyświetlenia: 867
11
komentarze: 298 | wyświetlenia: 383
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 955
11
komentarze: 0 | wyświetlenia: 460
11
komentarze: 96 | wyświetlenia: 161
11
komentarze: 4 | wyświetlenia: 383
10
komentarze: 0 | wyświetlenia: 424
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





  gnostyk,  29/12/2012

Witaj Alu:) W swoich zarchiwizowanych zasobach mam kilka pozycji tego autora,
rzeczywiście to bardzo przystępna lektura :) Do siego roku:)))

@gnostyk:
Bardzo się cieszę, że podzielasz moje upodobanie. Simenon napisał mnóstwo powieści, nie tylko o komisarzu. Przyznam, że ja znam tylko te kryminalne. Widzę potrzebę nadrobienia zaległości. Pozdrawiam i życzę wszystkiego najlepszego, także nieustającej twórczej weny!

  ewfor  (www),  29/12/2012

Dzięki za propozycję czytelniczą. Z przyjemnością przeczytam, (również z powodu Paryża, w którym jestem zakochana).

@ewfor:
Ewo, zazdroszczę Ci, że znasz Paryż. Ja, dzięki Simenonowi, miałam wrażenie, że wędruję po jego zakamarkach i poznaję to miasto od podszewki. Turyści pewnie mają na nie inne spojrzenie. W książkach o Maigrecie tłem jest przecież Paryż mniej pokazowy i atrakcyjny, przynajmniej z pozoru. Pozdrawiam serdecznie

  ewfor  (www),  30/12/2012

@Alicja Minicka: Książkę już sobie zamówiłam i po Nowym Roku odbiorę ją w księgarni Matras, a co do Paryża, to polecam Ci moja książkę pt. "Pamiątka z Paryża" - dość specyficzny przewodnik po tym mieście, fragment możesz pobrać z wydaje.pl. Gwarantuję, że po przeczytaniu tej książki zrobisz wszystko aby zobaczyć to o czym przeczytasz :)

  hussair  (www),  30/12/2012

Ja też kocham Maigreta. ;)

@hussair:
Myślę, że ten z pozoru zwyczajny facet, jest bardzo nietuzinkowy. I to nam się w nim podoba. Gdy moje mole przerobią już tę powieść, to dołożę ją do paczki dla Ciebie (o ile nie czytałeś). Z husarskim pozdrowieniem

  hussair  (www),  31/12/2012

@Alicja Minicka: Nie pamiętam już, co czytałem z ,,Maigretów'', to były lata 80. Biorę wszystko. :)

  Tomasz Het  (www),  30/12/2012

Bardzo fajne to było, klasyka jednym słowem



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska