Login lub e-mail Hasło   

Kultowe gry, czyli powrót do przeszłości

Odnośnik do oryginalnej publikacji: http://gorzbi.pl/kultowe-gry-czyli-powro(...)zlosci/
Kto nie był kiedyś dzieckiem i nie grał w gry? Nawet w dojrzałym wieku zdarza się być graczem. Każdy ma chyba jakiegoś swojego faworyta z przeszłości, w który chętnie by zagrał.
Wyświetlenia: 632 Zamieszczono 28/04/2013

Jak to na studiach bywa…

Nie gram w gry, no może prawie w ogóle. Od czasu do czasu w coś tam jednak człowiek lubi zagrać. Jednak z braku czasu, obowiązków i pewnie jeszcze kilku innych czynników mogę powiedzieć, że jednak nie gram. Jeszcze kilka lat temu jak się było młodszym i miało się zdecydowanie więcej wolnego czasu to TAK. Bo w końcu co tam się miało do roboty – studia? Jakie studia? Na niektóre wykłady się nie chodziło w ogóle więc miałem więcej czasu dla siebie. To jak spożytkować tyle wolnego? No tak jakieś piwko z kolegami, pójść pograć w piłkę, jakiś film obejrzeć, no i w ostateczności się pouczyć – kto był studentem lub jest ten wie jak to wygląda. Taki młody człowiek mieszkał w akademiku czyli w centrum downloadingu, które działało bez zarzutu. To czemu sobie w coś nie pograć? Postrzelać do terrorystów w Call of Duty bo do wykładowców raczej nie można mimo, że czasem taka ochota przychodziła. A to zbudować swoje miasto, swoje armie i najeżdżać obce tereny siekając i paląc. Ewentualnie usiąść za kółkiem jakiegoś pięknego, sportowego wózka i pościgać się ulicami wielkich aglomeracji w Need 4 Speed. Wyścig z czasem, z przeciwnikiem i nierzadko z policją ku wielkiej chwale i pieniądzom. Bo student to raczej nie ma ani jednego ani drugiego.

Wirtualny świat to nie rzeczywistość…

No świat wirtualny daje to czego często w prawdziwym życiu człowiek nie zasmakuje. Ale trzeba pamiętać, że to jest tylko wymyślony świat. Każdy z pewnością miał taką jedną grę, której poświęcił niezliczone godziny. Jak się usiadło do grania na 30min to się nagle okazało, że to już 5h minęło a śmieci dalej w korytarzu stoją i czekają żeby je wynieść. Gdzieś tam ten świat wirtualny bardzo wciągał i wciąga powodując utratę poczucia czasu. Ile przez to obowiązków się zaniedbało. Śmieci to jeszcze luz ale jak się spóźniłeś na spotkanie z dziewczyną i jej rodzicami to trochę lipa. Egzamin? – dobra nauczę się na poprawkę, przecież już tak daleko zaszedłem że muszę to skończyć. Ile takich gier powodowało, że z zachwytem czekaliśmy na dalszy etap do przejścia. Ile to krwi i potu przelaliśmy, gdzie nie raz frustracja przerastała gdy nie mogliśmy sobie z czymś poradzić i ten okrzyk – „to jest niemożliwe przecież to jest jakiś błąd gry!!” – kto tak nie miał? Ja w piłkarskim ISS 2 (obecnie Pro Evolution Soccer) kilka razy w jednym meczu tak krzyczałem. Uderzyć pięścią w stół czy opuścić pada na podłogę. A po chwili znowu sięgaliśmy do owego urządzenia i kolejne podejście – „no przecież tego bossa trzeba zabić”. Dobrze że tylko jego ale w jakiś sposób gry też pozwalały się wyładować i zgubić nadmiar energii.

Ku przyszłości…

Ahh co to były za czasy gdzie szło się do przodu a fabuła nie miała znaczenia, liczyło się tylko pokonanie hord wroga. No aż kiedyś tam kiedyś, w odległej galaktyce (dla fanów Star Wars :P ) pojawiła się gra, która jak na swój czas była istnym fenomenem nie tylko pod względem grafiki ale przede wszystkim właśnie fabuły. Mowa oczywiście o grze z dwoma FF w tytule czyli Final Fantasy 7 – coś niesamowitego. Czupryśny blond bohater Cloud i potężny przeciwnik Sephirot odcisnęli piętno na młodych graczach i do tego jeszcze scena śmierci jednego z członków zespołu – epickie. No i jeszcze jeden z moich ulubieńców Leon S. Kennedy, czyli dzielny policjant żółtodziób w mieście opanowanym przez zombie. Granie po ciemku, z tą historią i podkładem muzycznym powodowała ciarki na plecach bo niewątpliwie Resident Evil jest grą kultową. Chyba właśnie od tego się zaczął modny łańcuszek na kolejne gry (choć niekoniecznie tak dobre) i filmy o nieumarłych żądnych krwi niewinnych istot ludzkich. Rynek gier obecnie się tak rozwija, że jak człowiek w tym nie siedzi to nie nadąża. Kolejne tytuły pojawiają się jak grzyby po deszczu. Wymagania sprzętowe komputera rosną i powstają konsole nowych generacji. Lada moment nie będzie się odróżniać grafiki z gry od filmu. Tych także sporo powstaje na bazie gier i odwrotnie. Jednak nie każdy film jest tak dobry jak jego poprzednik w postaci gry. Historia kina zna wiele porażek. Mam swoich faworytów ale nie będę ich tutaj pokazywał bo nie chcę nikogo urazić.

A tymczasem lecę zbudować armię i zdobyć kilka nieprzyjaźnie nastawionych zamków zza miedzy – Heroes of Might and Magic 3 Złota Edycja o TAK !!

A Ty w co grałeś lub grasz???

Podobne artykuły


14
komentarze: 10 | wyświetlenia: 1261
13
komentarze: 5 | wyświetlenia: 940
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 1058
12
komentarze: 24 | wyświetlenia: 1182
11
komentarze: 8 | wyświetlenia: 757
10
komentarze: 14 | wyświetlenia: 905
10
komentarze: 1 | wyświetlenia: 802
10
komentarze: 2 | wyświetlenia: 837
10
komentarze: 21 | wyświetlenia: 670
10
komentarze: 40 | wyświetlenia: 752
9
komentarze: 24 | wyświetlenia: 819
9
komentarze: 5 | wyświetlenia: 771
9
komentarze: 4 | wyświetlenia: 690
9
komentarze: 5 | wyświetlenia: 375
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





Obecnie już któryś raz przechodzę GTA Vice City.

Ja kocham gry komputerowe, ale przygodówki.
http://eiba.pl/dc

I logiczne, zwłaszcza typu Hidden Objects. Dodam, że te w wersji angielskiej to świetny sposób na doszlifowanie słownictwa.

Pozdrawiam Bracie Graczu

  gorzbi.pl  (www),  02/05/2013

@Alicja Minicka: logiczne gry i dodatkowo jeszcze w obcym języku dają bardzo fajne możliwości rozwojowe, nie tylko spryt, umiejętność postrzegania ale i językowe ;)

  gorzbi.pl  (www),  02/05/2013

no proszę czyli to nie tylko ja tak mam, że kilka razy w jedną grę lubię poszarpać ;)



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska