Login lub e-mail Hasło   

Asertywność- szansa, ryzyko czy po prostu zdrowa miłośc własna?

Odnośnik do oryginalnej publikacji: http://integracja-dda.pl
Pojęcie asertywności pojawiło się w latach 50tych, jego prekursorami byli Wolper i Salter . Dziś jest nam dobrze znane ale czy wiemy co ono tak naprawdę oznacza?
Wyświetlenia: 839 Zamieszczono 18/12/2013

  Asertywność jest definiowana jako umiejętność pełnego wyrażania siebie w kontakcie z inną osobą. Jest to bezpośrednie, uczciwe, stanowcze wyrażanie swoich postaw, opinii w relacji z innymi ludźmi, w sposób, który respektuje również ich opinie, postawy i uczucia. To także założenie nienaruszalności praw innych i ochrona własnego „ja” bez poczucia winy. Ochrona własnych praw jest niezmiernie ważna ze względu na to, iż budzi i umacnia szacunek do samego siebie a to czy nasze zachowania są asertywne jest ściśle związane z poczuciem własnej godności i zdrowej miłości własnej. To w jaki sposób wyrażamy swoje zdanie, opinie, jak wyglądają nasze kontakty z ludźmi jest odbiciem tego jak kształtuje się nasz stosunek do samych siebie, jaka jest nasza samoocena i w końcu w jakim stopniu kochamy i akceptujemy siebie. Poziom urzeczywistnionego szacunku oraz Miłości do siebie i innych  odzwierciedla/odbija się w naszych relacjach z otoczeniem, umiejętnościach komunikacji, argumentowania, wyjaśniania nieporozumień, wymiany argumentów z osobą o zupełnie innych poglądach.

   Aby nasze zachowania były w pełni asertywne potrzebujemy wypracować kompetencje asertywne czyli zbiór umiejętności niezbędny do takiego zachowania; konieczna będzie umiejętność obrony własnych praw i umiejętność odmawiania a także wyrażania uczuć zarówno pozytywnych jak i negatywnych. O naszej asertywności będzie stanowiło to, że potrafimy wyrażać osobiste uczucia i opinie jak również przyjąć uczucia i opinie innych nawet jeżeli diametralnie różnią się od naszych. Charakterystyczna będzie tez swoboda zabierania głosu na szerszym forum a także asertywna reakcja na własne poczucie krzywdy lub winy.

   H.Fensterheim wyróżnił i scharakteryzował pięć praw dotyczących asertywności. Uważał mianowicie, że każdy człowiek ma prawo do robienia tego co chce dopóki, dopóty nie rani to kogoś innego. Ma także prawo do zachowania swojej godności poprzez asertywne zachowanie nawet jeżeli rani to kogoś innego dopóty intencje nie są agresywne. Te prawa dają człowiekowi wolność ale nie anarchie w decydowaniu o sowim postępowaniu, w tym co robi powinno istotne być dla niego dobro otoczenia, które nie może ponosić strat lub być krzywdzone naszymi działaniami. Tu właśnie jest umieszczona etyczna granica ludzkiej wolności jednak drugie prawo pozwala ją przekroczyć w wyjątkowej sytuacji wtedy, kiedy bronimy swojej godności ale tylko w tedy gdy nie kierują nami agresywne pobudki.

Kolejne zasada mówi o tym, że mamy prawo do przedstawiania innym swoich oczekiwań, próśb, potrzeb dopóki uznajemy, że druga strona ma prawo odmówić . Mamy wolność ale musimy też w relacji z drugą osobą podarować jej wolność w decydowaniu o tym jak postąpi. Twórca praw zaleca też wyjaśnianie wszelkich nieporozumień i trudnych sytuacji z osobą, której to dotyczy, podstawą porozumienia jest dialog i wyjaśnienie.

   Postawę asertywności można wyćwiczyć na specjalnie organizowanych treningach asertywności, które obejmują umiejętności społeczne oraz ochronę praw jak również można ja ćwiczyć na co dzień zbierając doświadczenia w życiowych sytuacjach. Istotne jest uświadomienie sobie ważnej roli pozytywnego myślenia oraz koncentracji na własnych dobrych i mocnych stronach – człowiek pozytywnie myślący ma 50% więcej szans na sukces. Należy dać sobie prawo do przeżywania wszystkich emocji związanych z różnymi sytuacjami i informować o tym otoczenie. Wśród priorytetów należy umieścić zgodę z samym sobą, chęć zdjęcia maski i obronę własnego „ja”. Następnie ważne jest opanowanie nawyku zachowywania negatywnych myśli na własny temat oraz zastąpienie ich pozytywnymi sformułowaniami i przyswojenie technik asertywnego reagowania( czterech kroków, zdartej płyty, zasłona z mgły) aż staną się nawykiem.

   Osoba asertywna to taka, która jest zadowolona z siebie i z innych oraz ma w sobie akceptacje i szacunek dla siebie i innych – to właśnie w szczególny sposób pomaga w realizowaniu celów i potrzeb nie raniąc przy tym otoczenia. Ta osoba posiada silną wiarę w siebie i swoje możliwości, poczucie odpowiedzialności za własne życie i to co się w nim dzieje oraz uczciwości w stosunku do siebie i innych. Jednak postawa asertywności nie wszędzie jest popularna i rozumiana, zwłaszcza w polskim społeczeństwie wychowanym w kulcie poświęcania się dla innych trudno o zrozumienie dla postawienia zgody ze samym sobą na ważnym miejscu w hierarchii wartości.

Postawa asertywna sprawia szczególnie trudność osobom z cechami DDA, które mają problem z nieagresywną obroną własnych poglądów, opinii. W związku z tym, że mają one kłopot z rozróżnieniem jakie zachowania są właściwe zwłaszcza wobec bliskich oraz tendencje do wpadania w skrajności  trudno im ustalić  granicę między asertywnością a agresją oraz pasywnością.

  Źle rozumiana postawa asertywna może być mylona z postawą egoistyczną lub egocentryczną możemy w tedy uzyskać etykietkę egoisty co zmieni nasze relacje z otoczeniem. Jednak dla osoby asertywnej, która ma świadomość swojej wartości i godności nie wielkim ryzykiem jest fakt, że przestaną ja lubić osoby, które nie dojrzały do zdrowiej postawy asertywnej. Zmiany w naszej osobowości , naszych postaw bardzo często wiążą się ze zmianą grupy przyjacielskiej, która nie jest w stanie zaakceptować zmiany co uniemożliwia dalszy kontakt. Natomiast wraz ze zmianą w nas zaczynają pojawiać się w naszym otoczeniu osoby asertywne, szanujące siebie i innych z którymi możemy mieć satysfakcjonujące kontakty.

  Dobrze rozumiana asertywność jest wielką szansą daje możliwość szczęśliwego życia bez kolidowania ze szczęściem innych. To złoty środek pomiędzy agresją a uległością. Kiedy w relacjach ludzkich zanikają presja, wymuszanie, ocenianie i obwinianie pojawia się miejsce na zadowolenie, szczęście, szacunek i tolerancje. Każdy tańczy swój taniec życia nie wybijając innych z ich rytmu, elastyczne kroki i uważne ruchy sprawią, że wszystkie tance choć odmienne nie naruszą harmonii a każdy  stawia własne kroki na własnej ścieżce jednocześnie tworząc wspólny rytm świata.

Podobne artykuły


22
komentarze: 2 | wyświetlenia: 15637
20
komentarze: 3 | wyświetlenia: 6572
19
komentarze: 4 | wyświetlenia: 7589
9
komentarze: 0 | wyświetlenia: 2999
16
komentarze: 5 | wyświetlenia: 5830
14
komentarze: 4 | wyświetlenia: 2704
14
komentarze: 5 | wyświetlenia: 8302
26
komentarze: 10 | wyświetlenia: 11603
18
komentarze: 38 | wyświetlenia: 6247
14
komentarze: 11 | wyświetlenia: 2608
13
komentarze: 9 | wyświetlenia: 1791
12
komentarze: 6 | wyświetlenia: 35412
5
komentarze: 1 | wyświetlenia: 3112
42
komentarze: 25 | wyświetlenia: 5691
 
Autor
Artykuł



"Dziś jest nam dobrze znane ale czy wiemy co ono tak na prawdę oznacza?"

Czy oby naprawdę "na prawdę"? Na pewno nie "napewno".

dzięki :)

  Remter,  19/12/2013

"Sztuka mówienia Tak i Nie" została napisana w oparciu o nauki Metodystów. Zastosowane w niej polecenia pomagają rozwiązywać własne problemy... Asertywność wynika z kształtu granic jakie nas określają, czyli pola , którego bronimy przed innymi , aby nie wchodzili na nie i nie szkodzili nam ... i czym bardziej jest ono widoczne dla innych, tym głębsze nasze poznanie ... ;)



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska