Login lub e-mail Hasło   

ON

Ponieważ temat sam wrócił, przypominam swój wiersz tym, którzy myślą o tym, jak można strzelać do innych.
Wyświetlenia: 767 Zamieszczono 25/07/2014

    ON

           alt

 

 

Wiedziałem

 

wysypią się na horyzont

jak taśma z nabojami


Nadal nie byli ludźmi

tylko

 kreskami biegnących sekund

w linii mojego oddechu 


w nerwowym oku celownika

gęstnieli szybko

potężnieli

nabrzmiewając ołowianym kurzem

dudnili w skronie


Te raz - już – do - syć!

Ryknąłem przed siebie

  na przestrzał

Jak uparte gałęzie

łamiąc ich po kolei

 

A on jeden

narastał

nie odbity

konwulsją metalu

zbliżał się

tętnił spotkaniem

 

Padnij człowieku!

Krzyczałem

zalewając go płomieniem…

 

Wtedy on

rozpostarł ręce

jak na przywitanie i

 

nim ciałem przygniótł mi sny

 

wyszarpnął z krtani

Twoje imię

 

Matko

 

Podobne artykuły


95
komentarze: 44 | wyświetlenia: 15321
43
komentarze: 12 | wyświetlenia: 6567
31
komentarze: 29 | wyświetlenia: 6072
29
komentarze: 18 | wyświetlenia: 3948
29
komentarze: 142 | wyświetlenia: 5519
25
komentarze: 55 | wyświetlenia: 7707
22
komentarze: 21 | wyświetlenia: 1684
21
komentarze: 7 | wyświetlenia: 1676
20
komentarze: 5 | wyświetlenia: 2284
20
komentarze: 9 | wyświetlenia: 2948
19
komentarze: 1 | wyświetlenia: 15835
19
komentarze: 13 | wyświetlenia: 1686
18
komentarze: 16 | wyświetlenia: 2624
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





  seta1212,  25/07/2014

Fajnie Piotrze, że coś napisałeś.Jeden z tych wierszy do których będę wracał... szczere gratulacje-))

  awers,  26/07/2014

@seta1212: dzięki.

Do głębi poruszający...

Kwiatek ma rację. Do głębi... serca. Uściski Awersie

  awers,  26/07/2014

@Marcin Sznajder: Bo szczere, wszak inaczej po co...



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska