Login lub e-mail Hasło   

Tęsknota nieskończoności

Każda droga się kończy czy dobiega do celu? Ile ślepych ulic dzieli nas od niego? ile rozwidleń, ile rond ile leśnych duktów? *** Bo drogi po to są, by nimi podążać A rze...
Wyświetlenia: 1.417 Zamieszczono 20/08/2016

Znalezione obrazy dla zapytania poezja

Każda droga się kończy

czy dobiega do celu?

Ile ślepych ulic dzieli nas od niego?

ile rozwidleń, ile rond

ile leśnych duktów?

***

Bo drogi po to są, by nimi podążać

A rzeki, by nimi płynąć

Ptaki, by śpiewać hymny Ziemi

I drzewa, żeby szymiały

***

Każda chwila to wybór

każdy wiersz to spełnienie

dostojny czy ułomny

płytki czy głęboki

trwa przez wybór.

Jedne skazane są na życie

inne na śmierć zapomnienia

i drogi przed nimi odmienne

***

Wypuszczam je

nie dbając o ich los

istnieją w swoim niebie

czyśćcu...?

doświadczając szczęścia, boleści, rozpaczy...

***

To tylko co różni je od poety

....nie umierają

raz powołane do istnienia

trwają...i tęsknią.

Podobne artykuły


14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 1067
14
komentarze: 9 | wyświetlenia: 1170
14
komentarze: 11 | wyświetlenia: 724
14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 656
14
komentarze: 2 | wyświetlenia: 1012
13
komentarze: 5 | wyświetlenia: 831
13
komentarze: 0 | wyświetlenia: 743
13
komentarze: 1 | wyświetlenia: 712
13
komentarze: 3 | wyświetlenia: 884
12
komentarze: 4 | wyświetlenia: 604
12
komentarze: 0 | wyświetlenia: 574
12
komentarze: 2 | wyświetlenia: 531
12
komentarze: 6 | wyświetlenia: 910
12
komentarze: 18 | wyświetlenia: 1006
12
komentarze: 12 | wyświetlenia: 490
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





To ten wiersz pójdzie w świat. Ma dobry początek. Ale wiem, że wiersze też nikną, niezapisane, spalone jak bezwartościowe kartki, spalone jak rzeczy Norwida w przytułku dla żebraków. Ale wiem, że to przenośnia... . Te tęskniące wiersze, mają w sobie zawsze cząstkę duszy poety, jego myśli, pragnienia i jego emocje. Czasem nie zrozumie się wierszy, nie poznawszy życia poety.

@Janusz Nitkiewicz: Nawet te spalone żyją. Jak twierdził Bułhakow - "rękopisy nie płoną".

  greenway,  20/08/2016

Najpiękniejsze jest to, że wiersze się nie tyle czyta ile przeżywa. Przenikają człowieka jak dźwięk wydobywający się z dzwonu i rezonują z uśpionymi strunami-emocjami duszy. :)

@greenway: Tak! Masz rację, to zupełnie inny rodzaj komunikacji. Przekonuję się o tym zawsze, gdy czytam wiersze Rielkego.

  Henear,  20/08/2016

My tworzymy historię, czy historia tworzy nas?

@Henear: I to, i to, ma z pewnością wpływ.

Podobnie jak inni czuję się Janie oszołomiony Twoja poezją.. i nie jest to zdawkowy komplement-))

A ja bym spróbował zrobić milowy krok w Twojej twórczości.
Po pierwsze narzuć sobie rygor estetyczny - np. dwanaście sylab w wersie, sześć wersów w zwrotce itp, itd.
Taki epizod w twórczości otwiera nas na nowe horyzonty. Oczywiście każdy może powiedzieć, że jest specjalistą w "białych wierszach", ale to mi się tu od razu narzuca.

Jedne skazane są na życie
inne na śmie

...  wyświetl więcej

@Remigiusz Fajfer: Dzięki bardzo za ten komentarz. Ja w ogóle nie roszczę sobie pretensji do bycia poetą. Piszę jak umiem. A już jakieś zestawienia z Miłoszem - ho, ho.

  awers,  26/08/2016

Głosuję za ostatnim słowem tego wiersza. Janie, depresja zabija, a Ty tęsknisz za uspokojeniem.

  naxiotas  (www),  27/10/2016

Ładny wiersz...

Además, Rolex lanzó varios nuevos dial fabuloso, todos mostrando la ingeniosa combinación de alta tecnología y artesanías tradicionales.-http://www.replicasrelojeses.es



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska