Login lub e-mail Hasło   

Inżynieria seksualna

Jest historyczny dowód na marksistowskie korzenie zachodniej rewolucji seksualnej nazywanej szumnie europejskimi wartosciami
Wyświetlenia: 133 Zamieszczono 14/01/2018

Nakładem prywatnego wydawnictwa ukazała się za naszą północno-wschodnią granicą publikacja historyka, prof. Aleksandra Hużałowskiego, zatytułowana: „Rewolucja seksualna na Sowieckiej Białorusi w latach 1917-1929”. Książka opisuje skrzętnie do tej pory ukrywane fakty dotyczące eksperymentu zniszczenia moralności seksualnej, a przez to rodziny. Komunistyczne władze, widząc jak destrukcyjne skutki przynosi ta rewolucja społeczeństwu, same się z tego niebezpiecznego eksperymentu wycofały.

 

Wydania książki – opartej na dokumentach źródłowych – odmówiły państwowe wydawnictwa. Ich stanowisko jest zgodne z linią władz, które nie pozwalają ukazywać sowieckiego komunizmu w negatywnym świetle. Do tej pory stawia się na Białorusi pomniki m.in. Leninowi. Autor – Białorusin, prof. Aleksander Hużałowski, udowadnia, iż przeprowadzony w latach 20. ubiegłego wieku eksperyment obyczajowy doprowadził do destrukcji rodziny oraz głębokiej demoralizacji społeczeństwa.

 

Komunistyczna ideologia widziała w rodzinie poważną przeszkodę stojącą na drodze do stworzenia państwa komunistycznego. „Poczynając od rewolucyjnego w Rosji roku 1917 rozpoczyna się świadoma walka z rodziną” – pisze prof. Hużałowski. Za najskuteczniejszy oręż w tej rozgrywce uznano zniszczenie zasad moralnych czy etycznych, które od wieków obowiązywały w europejskich społeczeństwach. Swoistym instruktażem – jak zdemoralizować społeczeństwo, była wydana w sowieckiej Rosji (1920 r.) książka Aleksandry Kołłontaj „Skrzydlaty Eros”. Możemy w niej przeczytać m.in.: „Moralność klasy robotniczej odrzuca zewnętrzną formę relacji płci. Dla klasowych zadań klasy robotniczej jest zupełnie obojętne by miłość nabywała formę długotrwałego i ustalonego związku”.

 

Profesor Hużałowski podaje, iż na początku lat 20. ubiegłego wieku istniał specjalny kobiecy wydział Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Białorusi. Kierowała nim Zofia Szamardina, gorąca zwolenniczka idei propagowanych przez wspomnianą wyżej Kołłontaj. Szamardina czyniła m.in. wszystko dla maksymalnego ułatwienia rozwodów, wsparcia konkubinatów, wprowadzenia pełnej swobody tzw. aborcji. Wszystkie te rewolucyjne postulaty zostały w latach 1919- 1929 wcielone w życie. Prawo do zabicia dziecka nienarodzonego bez podania jakichkolwiek powodów, wprowadzono na Białorusi już 18 listopada 1920 roku.

 

Dwa lata wcześniej na terenie Związku Sowieckiego przyjęty został „Kodeks stanu cywilnego, ślubów i prawa opiekuńczego”. Na Białorusi jego wprowadzenie pozwalało obywatelowi legalnie funkcjonować w kilku związkach małżeńskich jednocześnie. Kodeks ten również maksymalnie ułatwiał cywilne rozwody. Wystarczyło żeby jedno z małżonków złożyło w urzędzie pisemne oświadczenie rozwodowe. Od roku 1924 wprowadzono prawo nakazujące kwaterowanie w jednym pomieszczeniu kobiety i mężczyzn, nawet sobie nieznajomych. Szczególnie stosowane to było w tzw. komunach młodzieżowych. Najczęściej opuszczały je kobiety, ze względu na przymuszanie ich do współżycia przez współlokatorów. Aleksander Hużałowski opisuje w swojej książce eksperyment polegający na doprowadzeniu do tzw. związku małżeńskiego zbiorowego. Dwóch mężczyzn było łączonych małżeństwem cywilnym z dwiema kobietami i mieli oni funkcjonować jako jedno małżeństwo. Co, oczywiście, skończyło się porażką.

 

Na Białorusi powstał w latach 20. ruch „Precz ze wstydem”, którego członkowie uważali, że naturalna nieśmiałość i powściągliwość jest „oznaką starego systemu, a nagość to demonstracja równości i demokracji”. Nietrudno dostrzec, że hasła te do dziś są wprowadzane w życie przez zwolenników liberalizmu moralnego. Uczestnicy ruchu, wspieranego przez władze komunistyczne, chodzili bez ubrań po miastach i wsiach.

 

Propagowanie tak rozwiązłego trybu życia – jak pisze autor „Rewolucji seksualnej…” – doprowadziło do rozprzestrzenienia się zjawiska zbiorowych gwałtów. Z czasem ulice zaroiły się od nieślubnych i porzuconych dzieci. Związki małżeńskie zawierały osoby nieletnie. Nastała plaga rozwodów. Aborcje były tak nagminne, że doprowadziły do gwałtownego kurczenia się populacji.

 

Widząc tragiczne skutki propagowanej rewolucji seksualnej oraz zgodnie z dyrektywami, jakie nadeszły z Moskwy, władze sowieckiej Białorusi wycofały się z tego niebezpiecznego przejawu społecznej inżynierii. Na polecenie Stalina w latach 30. zaczęły wprowadzać komunistyczny model wstrzemięźliwości seksualnej, często przymusowej. Kult Erosa zastąpiono hołdem wobec tężyzny fizycznej i sportu. Związek Sowiecki zaczął się bowiem szykować do wojny i podbojów. Stalin rozumiał, że sprawnej armii nie sposób zorganizować w zdemoralizowanym społeczeństwie.

 

 

Adam Białous

 



Read more: http://www.pch24.pl/sowiecka-bialorus---poligon-pierwszej-rewolucji-seksualnej-,56495,i.html#ixzz548tRvQYZ

Podobne artykuły


22
komentarze: 83 | wyświetlenia: 992
17
komentarze: 109 | wyświetlenia: 2161
15
komentarze: 8 | wyświetlenia: 892
14
komentarze: 4 | wyświetlenia: 1978
14
komentarze: 22 | wyświetlenia: 1492
14
komentarze: 10 | wyświetlenia: 1294
14
komentarze: 4 | wyświetlenia: 1214
13
komentarze: 48 | wyświetlenia: 1066
13
komentarze: 3 | wyświetlenia: 446
13
komentarze: 11 | wyświetlenia: 655
13
komentarze: 65 | wyświetlenia: 1855
13
komentarze: 15 | wyświetlenia: 1059
13
komentarze: 5 | wyświetlenia: 1075
13
komentarze: 3 | wyświetlenia: 2149
13
komentarze: 132 | wyświetlenia: 1247
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy






Brak wiadomości


Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska