Login lub e-mail Hasło   

Kompozytor

Poezja
Wyświetlenia: 646 Zamieszczono 30/03/2018

KOMPOZYTOR

Kompozytorem Twym mam zostać
strzeż się dziewczyno, to szaleństwo,
wcielą Cię swoim żarem w postać
co gasi słowo człowieczeństwo.
I zawirujesz w rytm melodii
której Vivaldi nawet nie śnił,
nikt nie przewidział tej rapsodii
i jeszcze nikt nie ucieleśnił.

Chcesz spłonąć w ogniu mej poezji
czy przemyślałaś to wyzwanie,
zawiodę Cię na szczyt finezji
tam doznasz czym jest umieranie.
Białą kokardą zepnij włosy
bo ścielą się na Twe ramiona,
stopami dotknij chłodnej rosy
co lśni na wszystkich marzeń stronach.

Niewytańczony rytm i słowa
uniosą Cię w zaświaty złudne,
w których się tylko dusza chowa
kiedy przeżywa chwile trudne.
Tam zgasisz lilii mych urodę
zwiędną przy tobie moje róże,
na innej baśni spłyniesz wodę
i w innej zbudzisz się purpurze.

Światłem co razi ludzkie oczy
wyścielę dywan u stóp Twoich,
byś mogła na tą scenę wkroczyć
tańcem co rany duszy goi.
Jam Cię zapraszał w to ustronie
dziś wiem dlaczego się wahałaś,
to lęk podstępnie ściskał skronie
bo ty tam w snach swych docierałaś.

W ogniu błyskawic roztańczonych
co kreślą nam granice światów,
dotkniesz swych marzeń niespełnionych
dam Ci naręcza takich kwiatów.
Lecz Cię ostrzegam, zawróć proszę
tam wiodą bardzo kręte schody,
wiem że tą winę ja ponoszę
ja Ci wskazałem te ogrody.

Głębią swych myśli mnie przerażasz
jak odnalazłaś do nich drogę,
błądząc po życia korytarzach...
Jesteś pod tajemnicy progiem.
Znalazłaś klucz który otwiera
najbardziej tajemniczą bramę,
ten kto tam wchodzi już umiera,
ja tam dotarłem więc zostanę.

Podobne artykuły


16
komentarze: 4 | wyświetlenia: 1641
16
komentarze: 17 | wyświetlenia: 1441
15
komentarze: 27 | wyświetlenia: 925
14
komentarze: 3 | wyświetlenia: 937
13
komentarze: 9 | wyświetlenia: 529
13
komentarze: 2 | wyświetlenia: 699
13
komentarze: 3 | wyświetlenia: 924
13
komentarze: 32 | wyświetlenia: 681
13
komentarze: 45 | wyświetlenia: 1046
13
komentarze: 15 | wyświetlenia: 1009
13
komentarze: 48 | wyświetlenia: 870
13
komentarze: 2 | wyświetlenia: 359
13
komentarze: 2 | wyświetlenia: 386
12
komentarze: 0 | wyświetlenia: 544
12
komentarze: 26 | wyświetlenia: 788
 
Autor
Artykuł

Powiązane tematy





  marcinSz,  30/03/2018

Piękny wiersz. Moc poezji jest nieskończona i prowadzi tajemniczymi ścieżkami.- nie wiem gdzie, ale tylko podejrzewam, że do miłości i płomienia namiętności. Twoje wiersze prowadza po tych ścieżkach - cudownie iść za Tobą. Uściski Braciszku i Zdrowia i Radości - Spokoju Moc w Świąteczne i nie tylko -dni.

  gnostyk,  30/03/2018

@Marcin Sz: Poezja niemal zawsze prowadzi nas w świat wirtualny Marcinku,
w odrealniony świat marzeń, jest w tym pewnie jakiś swoisty urok, ten malowniczy
obszar funkcjonuje niemal od zawsze, pozwala nam oderwać się od rzeczywistości
czarno-białej. Pewnie to i dobrze :) Zdrowych, wesołych Świąt Marcinku :)

  seta1212,  02/04/2018

słowa obrazy nieomal, jak sztychy starych mistrzów...piękne Rysiu zostawiam Cię w moim osobistym archiwum:))

@seta1212: Zdrowych wesołych Januszu, dawno temu zafascynowałem się klasyką
i tak mi zostało :) Romantyka i fantazja nie utrudnia życia, dodaje w nim troszkę kolorów,
pozdrawiam serdecznie :)



Dodaj swoją opinię
W trosce o jakość komentarzy wymagamy od użytkowników, aby zalogowali się przed dodaniem komentarza. Jeżeli nie posiadasz jeszcze swojego konta, zarejestruj się. To tylko chwila, a uzyskasz dostęp do dodatkowych możliwości!
 

© 2005-2018 grupa EIOBA. Wrocław, Polska